zondag 10 mei 2009
San Fran
Hey schattekes,
Ik moet eerst van hanne nog iets zeggen: Ik heb een weddenschap gedaan met hanne die eerste 'beetje zatte' avond. We waren pizza aan het eten en ik proefde van de mosterd. Daarna had ik in een bold move mosterd op mijn vinger gedaan en vroeg wat ik kreeg als ik het opsnoof. Nen bak zei ze en ik heb het gedaan! WIOW, pikt enorm hard en ik was er even niet goed van. Ik maar wenen en afzien, hanne maar lachen. Kende dat. Maar iedereen moet hanne of mij er nu wel aan doen herrineren dat ik nog een bak te goed heb.
We zijn drie dagen geleden dus aangekomen in San Fransisco, de hippie en homo stad van de wereld.
Het zijn al drie vermoeiende dagen geweest. De eerste dag dat we aankwamen konden we al direct de sfeer voelen die in deze levendige stad hangt. Gewoon als je door de straten loopt en naar de prachtige huizen kijkt voel je het. De mensen die we tot nu toe al ontmoet hebben, versterken alleen maar dat gevoel van gezelligheid en openheid.
Die eerste avond hebben we ineens een beetje op het onverwachtte een stevige voet buiten gezet. Een leuk gezellig cafe gevonden onderweg naar union square waar een kunst opening was die avond. Na het eerste rondje had ik al gemerkt dat ze Chimey hadden, dus we zijn in den blauwe gevlogen... Gedronken op; ons, dat we beiden deze reis niet hadden gedaan als de andere niet had willen meegaan, op San Fransisco natuurlijk en nog veel meer daarna gedronken (voor het plezier zal ik zeggen). Hanne was duidelijk enorm grappig en vertelde geregeld: ik ben grappig als ik zat ben! Dat bleek dan ook duidelijk zo te zijn want ik heb mij K-A-P-O-T gelachen. Nog eens ergens een speeltuintje gevonden en hanne was vertrokken. Ook nog op de schoot gezeten van Abraham Lincoln, zijn glimlach was niet van zijn gezicht te krijgen. Nog een lekkere pizza en dodo gaan doen.
De volgende dag hebben we dan wel met succes Union Square gevonden. Rustig in het zonneke een boekje gelezen. Het bekendste hotel in SF ligt op Union Square en die hadden toch wel naast een super grote amerikaanse vlag, ook een belgische vlag hangen. Alleen die twee vlaggen. Mijn eerste idee was dat De prins van Belgie of zo daar verbleef. Mijn stoute schoenen aangetrokken een ik ben het gaan vragen aan de portier. Hij zei direct: Jah, We are at war with Belgium right now. De grapjas, maar hij wist ons te vertellen dat elke dag het hotel een andere vlag kiest om op te hangen en vandaag waren wij aan de beurt. What are the odds man! Daarna zijn we opzoek gegaan naar China Town, de grootste chineese gemeenschap buiten china (zeggen ze: in andere boeken staat dat die van NY de grootste is en hier de tweede, maar alle Details he) Het is daar wel grappig. Hanne voelde zich terug een beetje in centraal america, met al de kleine menskes. We hebben daar ook in een echte CHINEES gegeten en het was enorm goed. Daar betalen ze gewoon per gewicht van uw voedsel. Eel gemakkelijk en goedkoop. We hebben ook nog wat souveniertjes gekocht. Voor de rest ons een beetje laten verdwalen in de 28 blocks grote wijk. De signs moeten geweldig zijn van de restaurants en winkels by night. Dat moeten we nog gaan bewonderen daar! Daarna nog een beetje zuidwaards gedwaald, door little italie naar de haven een beetje. Er was een klein gratis museumke waar meer dan honderd verschillende soorten pinbal machines en andere consoorten waar je geld in moet steken. Ik kan u zeggen dat ze vroeger wel enorm inventief waren. Er was een karnaval met allemaal bewegende toestanden, pac-man The Original waar hanne helemaal zot van werd, boksmannekes die ge moest bedienen, hoe heet ge waart, paarden racen met draaiwielen, bowlingen met een hendelke. Alle allemaal wel ouderwets en schoon om te zien.
Alcatraz al gezien vanop nen afstand maar nog niet naartoe geweest. Morgen waarschijnlijk. Onze laatste volledige dag weeral in San Fran. Steden zijn altijd zo leuk en gaan zo snel voorbij. Pfff. Ik ben daar eigenlijk wel in veranderd besefte ik enkele dagen geleden. Ik zou zo naar Berlijn gaan en op zoek gaan naar de leuke plekjes daar. Vroeger was ik meer een natuur mens en ik kon ik niet genieten van steden. Altijd te druk en zoveel energie dat je altijd moet opbrengen. Die zijn beide nog altijd waar maar wanneer het savonds rustig wordt en je zoekt een leuk cafeke op, gelijk gisteren in een jazz bar gaan zitten, kom je enorme leuke mensen tegen en heb je goeie babbels. dat is dan de beloning samen met al de dingens die je dan toch maar weer mooi gezien hebt en meegemaakt hebt.
Aahja gisteren avond hebben we afgesloten met een ritje in de typische metro trein karretjes naar huis. daarna iets gaan eten en dan op cafe. Toffe avond.
Vandaag dan iets langer geslapen. ik weet niet wat het is maar met al dat wandelen, en vooral denk ik dat het hier savonds enorm koud wordt zijn we nogal moe de laatste dagen. we verlaten de hostel altijd met een short en T-shirt... maar vanaf 5 uur wordt het koud en als je dan drie uur in de kou loopt...
Vandaagf hebben we over de Golden Gate brug gelopen! Wiow das wel graaf. Dat is iets dat niet kon ontbreken en elke keer als ik nu naar een foto kijk van san fran met de beroemde brug stromen de herrineringen weer helemaal binnen...
De ochtend (middag als ik eerlijk moet zijn) Hebben we besteed in het park waar dat het fil;pje gemaakt is dat op facebook staat. Een zalige bende van jonge mensen troepen allemaal samen in het weekend wanneer het mooi weer is. Daar wordt dan met de frisbee gespeeld, gevoetbald, de nieuwe vriendjes worden voorgesteld aan de vrienden, veel gepraat, veel gedronken en de kruiden riek je ook overal.
En gast was gisteren tegen mij aan het vertellen dat bezit van Marihuana in California een kleinere betreding is dan pakt;fout parkeren. Humor is in the air. Het is hier dan ook in praktijk om overal te smoren en blijkbaar doen de meeste het nog in de auto, waar dan de politie ook helemaal niet tegen optreedt. Tja, over de rest van het land wordt drugs bestreden als een mexicaanse varkensziekte zullen we zeggen. En ik heb enorm veel overtredingen begaan blijkbaar door een pijpje dat ik in Colorado had gekregen over de staatsgrenzen te nemen. fieeuw zeggen we dan.
Tja vanavond wil hanne gaan 'DANSEN' want dat mist ze wel hard. Ondertussen is ze Amerikas next topmodel aan het zien, dus sebiet zal ze enrom goed gezind zijn en op springen staan.
Alle ik ga snel mijn kopke effe neerleggen want mijn ogen doen pijn van de vermoeidheid en anders ga ik mijn danspasjes niet kunnen onthouden vrees ik.
Dus binnen een week zijn we terug! Wat zijn jullie plannen nog?
Onze plannen deze week zijn; maandag vertrekken in SF. Morgen dan nog naar Alcatraz gaan en wat ronddwalen. Daarna de eastcoast langs the famous one o one afrijden en naar SIX FLAGS gaan den dinsdag! Ooh jah. daar zouden de meest crazy attracties moeten staan! dat belooft.
Daarna onze auto binnendoen op dinsdag avond, waar hanne enorm blij mee gaat zijn! Eindelijk na een dikke 6000 miles dat er met gereden is, die sleutels terug kunnen overhandigen met een gerust geweten. We hebben ene keer, alle ik heb ene keer het plastiekste dat op de spiegel zit er af gereden, alle geluk had het een klik mechanisme. Met de Fameuze truc door de boom, MAAR DAN ACHTERWAARDS! jup, nobody is perfect. en de groeven van de banden zijn er ook wel goed afgereden, maar dat zit in the policy. Oef.
dan enkele daagjes al de centjes op doen in LA, strandliggen en clubbing doen en we kunnen met een voldaan hart, maag en enorm veel goeie herrineringen terug naar het mooie land van de beloofde bieren (bak van hanne) en al onze lieve vrienden, familie leden en consoorten die ons gesteund hebben, gemaild hebben en vooral veel lieve woorden hebben gestuurd!
Bedankt aan jullie zou ik zeggen! en ENORM bedankt Hanne (ze weet het nog niet maar als ze het leest...)
Zoen zoen zoen zoen en awel omdat we genereus zijn nog een zoen
Nagenieten met je vrienden over het laatste reisje of feestje? Maak een groepsalbum aan.
Ik moet eerst van hanne nog iets zeggen: Ik heb een weddenschap gedaan met hanne die eerste 'beetje zatte' avond. We waren pizza aan het eten en ik proefde van de mosterd. Daarna had ik in een bold move mosterd op mijn vinger gedaan en vroeg wat ik kreeg als ik het opsnoof. Nen bak zei ze en ik heb het gedaan! WIOW, pikt enorm hard en ik was er even niet goed van. Ik maar wenen en afzien, hanne maar lachen. Kende dat. Maar iedereen moet hanne of mij er nu wel aan doen herrineren dat ik nog een bak te goed heb.
We zijn drie dagen geleden dus aangekomen in San Fransisco, de hippie en homo stad van de wereld.
Het zijn al drie vermoeiende dagen geweest. De eerste dag dat we aankwamen konden we al direct de sfeer voelen die in deze levendige stad hangt. Gewoon als je door de straten loopt en naar de prachtige huizen kijkt voel je het. De mensen die we tot nu toe al ontmoet hebben, versterken alleen maar dat gevoel van gezelligheid en openheid.
Die eerste avond hebben we ineens een beetje op het onverwachtte een stevige voet buiten gezet. Een leuk gezellig cafe gevonden onderweg naar union square waar een kunst opening was die avond. Na het eerste rondje had ik al gemerkt dat ze Chimey hadden, dus we zijn in den blauwe gevlogen... Gedronken op; ons, dat we beiden deze reis niet hadden gedaan als de andere niet had willen meegaan, op San Fransisco natuurlijk en nog veel meer daarna gedronken (voor het plezier zal ik zeggen). Hanne was duidelijk enorm grappig en vertelde geregeld: ik ben grappig als ik zat ben! Dat bleek dan ook duidelijk zo te zijn want ik heb mij K-A-P-O-T gelachen. Nog eens ergens een speeltuintje gevonden en hanne was vertrokken. Ook nog op de schoot gezeten van Abraham Lincoln, zijn glimlach was niet van zijn gezicht te krijgen. Nog een lekkere pizza en dodo gaan doen.
De volgende dag hebben we dan wel met succes Union Square gevonden. Rustig in het zonneke een boekje gelezen. Het bekendste hotel in SF ligt op Union Square en die hadden toch wel naast een super grote amerikaanse vlag, ook een belgische vlag hangen. Alleen die twee vlaggen. Mijn eerste idee was dat De prins van Belgie of zo daar verbleef. Mijn stoute schoenen aangetrokken een ik ben het gaan vragen aan de portier. Hij zei direct: Jah, We are at war with Belgium right now. De grapjas, maar hij wist ons te vertellen dat elke dag het hotel een andere vlag kiest om op te hangen en vandaag waren wij aan de beurt. What are the odds man! Daarna zijn we opzoek gegaan naar China Town, de grootste chineese gemeenschap buiten china (zeggen ze: in andere boeken staat dat die van NY de grootste is en hier de tweede, maar alle Details he) Het is daar wel grappig. Hanne voelde zich terug een beetje in centraal america, met al de kleine menskes. We hebben daar ook in een echte CHINEES gegeten en het was enorm goed. Daar betalen ze gewoon per gewicht van uw voedsel. Eel gemakkelijk en goedkoop. We hebben ook nog wat souveniertjes gekocht. Voor de rest ons een beetje laten verdwalen in de 28 blocks grote wijk. De signs moeten geweldig zijn van de restaurants en winkels by night. Dat moeten we nog gaan bewonderen daar! Daarna nog een beetje zuidwaards gedwaald, door little italie naar de haven een beetje. Er was een klein gratis museumke waar meer dan honderd verschillende soorten pinbal machines en andere consoorten waar je geld in moet steken. Ik kan u zeggen dat ze vroeger wel enorm inventief waren. Er was een karnaval met allemaal bewegende toestanden, pac-man The Original waar hanne helemaal zot van werd, boksmannekes die ge moest bedienen, hoe heet ge waart, paarden racen met draaiwielen, bowlingen met een hendelke. Alle allemaal wel ouderwets en schoon om te zien.
Alcatraz al gezien vanop nen afstand maar nog niet naartoe geweest. Morgen waarschijnlijk. Onze laatste volledige dag weeral in San Fran. Steden zijn altijd zo leuk en gaan zo snel voorbij. Pfff. Ik ben daar eigenlijk wel in veranderd besefte ik enkele dagen geleden. Ik zou zo naar Berlijn gaan en op zoek gaan naar de leuke plekjes daar. Vroeger was ik meer een natuur mens en ik kon ik niet genieten van steden. Altijd te druk en zoveel energie dat je altijd moet opbrengen. Die zijn beide nog altijd waar maar wanneer het savonds rustig wordt en je zoekt een leuk cafeke op, gelijk gisteren in een jazz bar gaan zitten, kom je enorme leuke mensen tegen en heb je goeie babbels. dat is dan de beloning samen met al de dingens die je dan toch maar weer mooi gezien hebt en meegemaakt hebt.
Aahja gisteren avond hebben we afgesloten met een ritje in de typische metro trein karretjes naar huis. daarna iets gaan eten en dan op cafe. Toffe avond.
Vandaag dan iets langer geslapen. ik weet niet wat het is maar met al dat wandelen, en vooral denk ik dat het hier savonds enorm koud wordt zijn we nogal moe de laatste dagen. we verlaten de hostel altijd met een short en T-shirt... maar vanaf 5 uur wordt het koud en als je dan drie uur in de kou loopt...
Vandaagf hebben we over de Golden Gate brug gelopen! Wiow das wel graaf. Dat is iets dat niet kon ontbreken en elke keer als ik nu naar een foto kijk van san fran met de beroemde brug stromen de herrineringen weer helemaal binnen...
De ochtend (middag als ik eerlijk moet zijn) Hebben we besteed in het park waar dat het fil;pje gemaakt is dat op facebook staat. Een zalige bende van jonge mensen troepen allemaal samen in het weekend wanneer het mooi weer is. Daar wordt dan met de frisbee gespeeld, gevoetbald, de nieuwe vriendjes worden voorgesteld aan de vrienden, veel gepraat, veel gedronken en de kruiden riek je ook overal.
En gast was gisteren tegen mij aan het vertellen dat bezit van Marihuana in California een kleinere betreding is dan pakt;fout parkeren. Humor is in the air. Het is hier dan ook in praktijk om overal te smoren en blijkbaar doen de meeste het nog in de auto, waar dan de politie ook helemaal niet tegen optreedt. Tja, over de rest van het land wordt drugs bestreden als een mexicaanse varkensziekte zullen we zeggen. En ik heb enorm veel overtredingen begaan blijkbaar door een pijpje dat ik in Colorado had gekregen over de staatsgrenzen te nemen. fieeuw zeggen we dan.
Tja vanavond wil hanne gaan 'DANSEN' want dat mist ze wel hard. Ondertussen is ze Amerikas next topmodel aan het zien, dus sebiet zal ze enrom goed gezind zijn en op springen staan.
Alle ik ga snel mijn kopke effe neerleggen want mijn ogen doen pijn van de vermoeidheid en anders ga ik mijn danspasjes niet kunnen onthouden vrees ik.
Dus binnen een week zijn we terug! Wat zijn jullie plannen nog?
Onze plannen deze week zijn; maandag vertrekken in SF. Morgen dan nog naar Alcatraz gaan en wat ronddwalen. Daarna de eastcoast langs the famous one o one afrijden en naar SIX FLAGS gaan den dinsdag! Ooh jah. daar zouden de meest crazy attracties moeten staan! dat belooft.
Daarna onze auto binnendoen op dinsdag avond, waar hanne enorm blij mee gaat zijn! Eindelijk na een dikke 6000 miles dat er met gereden is, die sleutels terug kunnen overhandigen met een gerust geweten. We hebben ene keer, alle ik heb ene keer het plastiekste dat op de spiegel zit er af gereden, alle geluk had het een klik mechanisme. Met de Fameuze truc door de boom, MAAR DAN ACHTERWAARDS! jup, nobody is perfect. en de groeven van de banden zijn er ook wel goed afgereden, maar dat zit in the policy. Oef.
dan enkele daagjes al de centjes op doen in LA, strandliggen en clubbing doen en we kunnen met een voldaan hart, maag en enorm veel goeie herrineringen terug naar het mooie land van de beloofde bieren (bak van hanne) en al onze lieve vrienden, familie leden en consoorten die ons gesteund hebben, gemaild hebben en vooral veel lieve woorden hebben gestuurd!
Bedankt aan jullie zou ik zeggen! en ENORM bedankt Hanne (ze weet het nog niet maar als ze het leest...)
Zoen zoen zoen zoen en awel omdat we genereus zijn nog een zoen
Nagenieten met je vrienden over het laatste reisje of feestje? Maak een groepsalbum aan.
vrijdag 8 mei 2009
When we are gooing to San Fran-siscoooooooo
Be sure to wear - some flowers in your hair....
Wiow man wat een stad. we zijn hier gisteren aan gekomen door enkele filles moeten rijden en door de drukke straten. maar de indrukken die ge krijgt als je zo over de mooie rijen huizen kijkt. is geweldig
Gisteren een bar gevonden met een kunst opening en we hebben ontdekt dat ze daar Chimey hadden! We kregen zelfs geen korting omdat we van Belgie waren (we moesten voor de mop meer betalen). Maar de belgische biertjes smaakte geweldig en ik heb een gesigneerd kunstwerk onder mijn bed liggen nu! De rest, ge moet de fotos echt eens bekijken van Yosemite en Yellowstone met ons mama op facebook! We hebben de 5de grootste waterval van de wereld daar beklomme! was even afzien maar zeker de moeite! zo een mooi natuurpark had ik nog niet gezien. En we hebben ondertussen al met de auto door een boom gereden, de grootste boom in de wereld gezien: nen sequoia boom van 1,4 ton gewicht en 2000 jaar oud. Was de moeite om te zien! Naar het schijnt was die boom, General Sherman, het grootste levende wezen op de planeet. (natuurlijk niet inbegrepen wat ze nog niet ontdekt hebben in de diepste dieptes van de zee), de 5500 miles dat we moet ons focuske al gereden hebben. De 10 staten van de US die we deze maand doorkruist hebben, de vrienden die we gemaakt hebben, de mensen die we overtuigd hebben dat belgium wel de moeite is om naar te reizen, de amazing steden die we gezien hebben en de nog amazingere (verbasterd engels verzinsel in graad van verbazend, verbazender, ...) mensen die we gezien hebben!
Ik wilde nog iets meedelen over een discussie die Hanne en ik hadden over het dat er veel mensen niet van Belgie af weten dat het een land is waar dingens te doen zijn. Hanne kwam met het idee dat belgen misschien niet altijd even trots zijn over hun land, zoals de fransen dat kunnen bijvoorbeeld. Want uiteindelijk een stad als antwerpen heeft zoveel meer te bieden als amsterdam denk ik dan. Oke het is mooi en ge kunt er wiet smoren (voor amerikanen is het een soort van ultieme zaligheid, dat het mag) maar komaan, antwerpen! Dus nu op onze reis zijn we meer en meer mensen aan het overtuigen om effectief de stap eens binnen onze stadsmuren te zetten. Ze zijn behoorlijk gemakkelijk te overtuigen uiteindelijk maar niemand had het hen ooit gezegd gewoon.
Ik wil ook echt eens een soort van opvattingen neerschrijven die ik heb over amerikanen maar die zullen moeten doorsijpelen met de andere avonturen of helemaal op het einde als ik terug ben en ik terug belgen tegen kom dagelijks, zullen de verschillen duidelijker zijn.
We hebben terug al wat meegemaakt en mooie dingens gezien! maar ondertussen begint het serieus te korten en begint het belgien landje wel te lonken naar mij. Mijn vrienden terug zien, lekker gezond eten (amerikaanse hamburgers zijn enorm lekker maar niet altijd even gezond) en terug mijn levenopbouwen en centjes verdienen (want die zijn serieus aan het slinken nu) Ja er staat me wat voor de deur, maar ik bezie het als een nieuw avontuur waar ik invlieg, na al die landen bezocht te hebben en de bergen die ik overwonnen heb, talen die ik geleerd heb en ik ben mezelf af en toe eens tegen gekomen.... Kan ik er direct invliegen en met goeie moed aan beginnen!
Schattekes! Houd-ulle goed he!
weulle goan ontbaiten
Lentekriebels? Speel samen met je vrienden de spelletjes die Windows Live je aanbiedt!
donderdag 7 mei 2009
California
Wiow Yosemite is beautiful!
We hebben de 5de grootste waterval beklommen in de WERELD! Het was afzien en het pikte maar we leven nog!
Vandaag nog de grootste levende wezens gezien ter wereld, de sequoia bomen! wegen 1,4 ton! zijn 2500 jaar oud. Jaja 2500 jaar... probeer daar uw kop maar eens rond te krijgen, wat die bomen hebben meegemaakt. Zotte beesten!
Ik moet er weer bijna een einde aan maken, de bib wilt sluiten!
Sebiet gaan we naar San Francisco!!! Spannend! Gaat leuk zijn! nog maar enkele dagen en hanne en wouter zullen terug zijn in BELGIEland.
Ik ga in san fran nog eens proberen, check the movies op facebook! the max
Nagenieten met je vrienden over het laatste reisje of feestje? Maak een groepsalbum aan.
We hebben de 5de grootste waterval beklommen in de WERELD! Het was afzien en het pikte maar we leven nog!
Vandaag nog de grootste levende wezens gezien ter wereld, de sequoia bomen! wegen 1,4 ton! zijn 2500 jaar oud. Jaja 2500 jaar... probeer daar uw kop maar eens rond te krijgen, wat die bomen hebben meegemaakt. Zotte beesten!
Ik moet er weer bijna een einde aan maken, de bib wilt sluiten!
Sebiet gaan we naar San Francisco!!! Spannend! Gaat leuk zijn! nog maar enkele dagen en hanne en wouter zullen terug zijn in BELGIEland.
Ik ga in san fran nog eens proberen, check the movies op facebook! the max
Nagenieten met je vrienden over het laatste reisje of feestje? Maak een groepsalbum aan.
maandag 4 mei 2009
AAAAAAAAAAAAAAAAND the end is comming near
Hey bloggertjes,
Ik heb jullie een beetje verwaarloost he de laatste tijd. Hoe modern en high-tech the us moet lijken, als je geen pc hebt kan je niet op het internet. Ze hebben wel overal draadloos internet (mijn ogen beginnen al nen twitch te krijgen) maar we mogen besluiten: NO laptop, NO touch!
We zitten dan natuurlijk ook in het uitgespreidere West Coast! dorpen liggen hier gemiddeld een half uur rijden van elkaar. steden dan weer drie of vier uur! CROOOOZEE CONTROL en ogen dicht doen zeggen we dan!
Seattle was echt zalig en mooi. Ik probeer er zoveel mogelijk fotos op te zeten maar met beperkte internet tijd...
We hebben Olympic NP ook nog gedaan, een pracht van een bos met veel mysterieuze hoekjes en boompjes... ik zeg boompjes maar eigenlijk bedoel ik eerder boot (want sommige zijn even groot als een containerschip, oke klein beetje overdreven)
Dus ik heb nog 6 minuten om omdat ik aan janne haar wensen wil voldoen ben ik terwijl nog een filmke aan het uploaden: Ik heb mijn best gedaan! (sorry janne het is blijkbaar niet goed aan het lukken...)
DUS we hebben veel in de auto gezeten, een super leuk stadje leren kennen met graven couchsurfers genaamd: Portland!@ we kwamen er aan en het was een soort streetcart art sales thingy. Gelijk ge bij ons een braderij hebt maar dan gezellig en met kunst! Hier deden de mensen precies veel meer moeite. Het enigste dat de stad hier moest doen was er voor zorgen dat ge geen license moet hebben om een kraampje te zetten en iedereen staat der gewoon soep te verkopen, hun kunst, muziek te spelen of gewoon possitive vibes te verspreiden!
Toffe stad!
Nu terug een dag of 2 uit Portland... natuur en bossen terug in. Vandaag alleen een beetje shitty weer!
nu naar Yosemite NP! Mooi mooi zeggen ze!
en dan San Fransisco! Dat gaat p[as graaf zijn
Nagenieten met je vrienden over het laatste reisje of feestje? Maak een groepsalbum aan.
Ik heb jullie een beetje verwaarloost he de laatste tijd. Hoe modern en high-tech the us moet lijken, als je geen pc hebt kan je niet op het internet. Ze hebben wel overal draadloos internet (mijn ogen beginnen al nen twitch te krijgen) maar we mogen besluiten: NO laptop, NO touch!
We zitten dan natuurlijk ook in het uitgespreidere West Coast! dorpen liggen hier gemiddeld een half uur rijden van elkaar. steden dan weer drie of vier uur! CROOOOZEE CONTROL en ogen dicht doen zeggen we dan!
Seattle was echt zalig en mooi. Ik probeer er zoveel mogelijk fotos op te zeten maar met beperkte internet tijd...
We hebben Olympic NP ook nog gedaan, een pracht van een bos met veel mysterieuze hoekjes en boompjes... ik zeg boompjes maar eigenlijk bedoel ik eerder boot (want sommige zijn even groot als een containerschip, oke klein beetje overdreven)
Dus ik heb nog 6 minuten om omdat ik aan janne haar wensen wil voldoen ben ik terwijl nog een filmke aan het uploaden: Ik heb mijn best gedaan! (sorry janne het is blijkbaar niet goed aan het lukken...)
DUS we hebben veel in de auto gezeten, een super leuk stadje leren kennen met graven couchsurfers genaamd: Portland!@ we kwamen er aan en het was een soort streetcart art sales thingy. Gelijk ge bij ons een braderij hebt maar dan gezellig en met kunst! Hier deden de mensen precies veel meer moeite. Het enigste dat de stad hier moest doen was er voor zorgen dat ge geen license moet hebben om een kraampje te zetten en iedereen staat der gewoon soep te verkopen, hun kunst, muziek te spelen of gewoon possitive vibes te verspreiden!
Toffe stad!
Nu terug een dag of 2 uit Portland... natuur en bossen terug in. Vandaag alleen een beetje shitty weer!
nu naar Yosemite NP! Mooi mooi zeggen ze!
en dan San Fransisco! Dat gaat p[as graaf zijn
Nagenieten met je vrienden over het laatste reisje of feestje? Maak een groepsalbum aan.
vrijdag 24 april 2009
Montana
Hey bloggers,
Dus we hebben Boulder verlaten. Het was toch een beetje spijtig want het had er zeker nog leuk geweest en maybe I got lucky, EN nu zitten we een beetje vast in de sneeuw. Alle niet echt vast zoals in WTF want ik kan nog ergens op het internet enzo (snap je). Maar een beetje vast in de zin dat de plannen een beetje in het water vallen. Weet je nog die mooie foto van Facebook van Yellowstone dat eigenlijk een foto van een foto is. Awel dat krijgen we dus niet te zien deze reis. Het park gaat officieel pas open binnen een week en dan nog zal het te slecht weer zijn. De paden die door het gebergte gaan zijn nog niet allemaal vrij gemaakt. We hebben al enkele keren slagbomen over de weg gezien in het heen rijden. Alle eigenlijk komen we dat al tegen sinds we Vegas verlaten hebben. Slagbomen met borden naast: " When flashing TURN BACK" en eronder staat: "when violated, jail sentence or fine "> Maar tot nog toe waren alle slagbomen voor ons geopend. We zijn ook nog geen gesloten tegen gekomen maar ik heb ergens het gevoel als ik nu door het raam kijk en onze auto bezie met 5 inch sneeuw erop dat het in de bergen een pakje erger zal zijn. Dus... we gaan wat telefoontjes maken naar de Nat. Parc Visitors centers en checken hoe toegankelijk alles zal zijn. Misschien kunnen we onze wandelschoenen toch nog aantrekken vandaag en zullen we zeker wat sneeuwpret beleven!
Dus dus dus...
Stilletjes aan begint het einde in zicht te komen. Ik ben niet echt aan het aftellen maar ik kan u wel zeggen dat het nog maar 23 dagen is. Wiow. Ooit had ik berekend hoeveel dagen onze hele vakantie duurde. Ik denk dat het iets was van een 210 of 190 dagen... Ik denk 194. Tja daar is 23 niets meer met vergeleken. We waren gisteren in nen diner er nog over bezig ikke en hanne. Dat de US ons echt wel veel meer doet denken aan thuis. In centraal amerika was het anders omdat alles zo anders is. Je praat anders, eet anders, voelt je anders: Zo toeristisch. maar hier denken ze soms dat we van the US zelf zijn... Ons accent begint er dan ook echt op te lijken (zeggen ze)! Maar ik denk ook wel dat het er met te maken heeft dat we weten dat het er zit aan te komen. Dat we ons proberen voor te bereiden voor de cultuurshock of de gevoelens toe laten om uit te zien naar te herreniging van vrienden en familie! En we beginnen al te hopen op de leuke gedachten en situaties die we gaan meemaken. De zalige gevoelens om je bij iemand thuis te voelen of helemaal jezelf te voelen. Ook terug kunnen voelen wat je bij anderen mensen teweeg brengt van gevoelens. Het besef, zeker in ons geval denk ik, om te ervaren wat je eigenlijk betekend.
Alle ik weet dat ik hier nog eens goed ZOT gaan doen, alles er uit halen! Moonen naar de andere weggebruikers, bordjes omhoog houden wanneer ik in bloot bovenlijf zit "Naked Thursday!" en dan een boxershort laten zien. (allemaal stuff that ik van Loki heb geleerd). Nog leuke feestjes in Seattle, San Fran and LA. Goeie wandeltochten en een van de dagen gaan we WILDE BUFFALO's zien!! Can I get a 'JJJJIIIHAAA'! (Als ge dat hier dus roept op tv...) soms voel ik mij wel terug op een culturele reis!
Zoenen en wees gerust, ik wil geen voenken dus...
Je hele online leven op één stek? Ontdek Windows Live!
Dus we hebben Boulder verlaten. Het was toch een beetje spijtig want het had er zeker nog leuk geweest en maybe I got lucky, EN nu zitten we een beetje vast in de sneeuw. Alle niet echt vast zoals in WTF want ik kan nog ergens op het internet enzo (snap je). Maar een beetje vast in de zin dat de plannen een beetje in het water vallen. Weet je nog die mooie foto van Facebook van Yellowstone dat eigenlijk een foto van een foto is. Awel dat krijgen we dus niet te zien deze reis. Het park gaat officieel pas open binnen een week en dan nog zal het te slecht weer zijn. De paden die door het gebergte gaan zijn nog niet allemaal vrij gemaakt. We hebben al enkele keren slagbomen over de weg gezien in het heen rijden. Alle eigenlijk komen we dat al tegen sinds we Vegas verlaten hebben. Slagbomen met borden naast: " When flashing TURN BACK" en eronder staat: "when violated, jail sentence or fine "> Maar tot nog toe waren alle slagbomen voor ons geopend. We zijn ook nog geen gesloten tegen gekomen maar ik heb ergens het gevoel als ik nu door het raam kijk en onze auto bezie met 5 inch sneeuw erop dat het in de bergen een pakje erger zal zijn. Dus... we gaan wat telefoontjes maken naar de Nat. Parc Visitors centers en checken hoe toegankelijk alles zal zijn. Misschien kunnen we onze wandelschoenen toch nog aantrekken vandaag en zullen we zeker wat sneeuwpret beleven!
Dus dus dus...
Stilletjes aan begint het einde in zicht te komen. Ik ben niet echt aan het aftellen maar ik kan u wel zeggen dat het nog maar 23 dagen is. Wiow. Ooit had ik berekend hoeveel dagen onze hele vakantie duurde. Ik denk dat het iets was van een 210 of 190 dagen... Ik denk 194. Tja daar is 23 niets meer met vergeleken. We waren gisteren in nen diner er nog over bezig ikke en hanne. Dat de US ons echt wel veel meer doet denken aan thuis. In centraal amerika was het anders omdat alles zo anders is. Je praat anders, eet anders, voelt je anders: Zo toeristisch. maar hier denken ze soms dat we van the US zelf zijn... Ons accent begint er dan ook echt op te lijken (zeggen ze)! Maar ik denk ook wel dat het er met te maken heeft dat we weten dat het er zit aan te komen. Dat we ons proberen voor te bereiden voor de cultuurshock of de gevoelens toe laten om uit te zien naar te herreniging van vrienden en familie! En we beginnen al te hopen op de leuke gedachten en situaties die we gaan meemaken. De zalige gevoelens om je bij iemand thuis te voelen of helemaal jezelf te voelen. Ook terug kunnen voelen wat je bij anderen mensen teweeg brengt van gevoelens. Het besef, zeker in ons geval denk ik, om te ervaren wat je eigenlijk betekend.
Alle ik weet dat ik hier nog eens goed ZOT gaan doen, alles er uit halen! Moonen naar de andere weggebruikers, bordjes omhoog houden wanneer ik in bloot bovenlijf zit "Naked Thursday!" en dan een boxershort laten zien. (allemaal stuff that ik van Loki heb geleerd). Nog leuke feestjes in Seattle, San Fran and LA. Goeie wandeltochten en een van de dagen gaan we WILDE BUFFALO's zien!! Can I get a 'JJJJIIIHAAA'! (Als ge dat hier dus roept op tv...) soms voel ik mij wel terug op een culturele reis!
Zoenen en wees gerust, ik wil geen voenken dus...
Je hele online leven op één stek? Ontdek Windows Live!
dinsdag 21 april 2009
Ik ga geen tittels meer verzinnen want ik heb al te veel tittels met te weinig tekst. (Boulder)
Dus dus dus...
We zijn aan het road trippen! Ik hoop dat dat al duidelijk was. We hebben LA en Las Vegas achter ons gelaten en zijn naar de Grand Canyon gereden. Dat had ik al gezegd dat dat een geweldig zicht was... nu staan er ook fotos op die dat bewijzen!
Van daaruit zijn we utah binnen gereden, Wat een mooie landschappen waren me dat! Zoals de beelden waarin cowboys achter indianen galoperen.
In Utah hebben we enkele nationale parken gedaan die allemaal de moeite waren!
Ik ken de namen niet allemaal, ik zal ze bij de fotos zetten binnen kort! We hebben die tijd wel enorm veel in de auto gezeten, croozing door enorme zotte landschappen. Er komt dan ineens kei veel sneeuw te voorschijn achter een heuvel, of je ziet verschillende canyons, zotte amerikanen in hun verplaatsbaar huis dat drie keer groter was als mijn kot van vroeger, herten langs de weg, hanne zien geeuwen, grote camions, ... Akke ge ziet enorm veel langs uw ogen paseren!
We hebben beide moeten toegeven dat amerika een enorm mooi land is en dat we dat beiden niet verwacht hadden. Je denkt niet direct aan staten gelijk Utah wanneer ja aan US of A denkt. New York met zijn vrijheidsbeeld, the south met de hillbilly's en Hollywood maar schone bergen en landschappen om U tegen te zeggen. Dat was nog niet duidelijk doorgedrongen in onze gedachten dat dat ook mogelijk was. Check de fotos
We hebben enorm veel gereden. Onze Miles-teller staat nu al over de 3000 miles. En ons hanneke heeft dat bijna allemaal gereden! Ze is zo flink! :-D We hebben ongeveer nu al evenveel kilometers afgelegd dan we aan de east coast hadden afgelegd maar dan op een week minder tijd. En nu moeten we nog helemaal naar het noorden naar Seattle, door Wyoming wat naar het schijnt ook een enorm schoon land moet zijn. Dan Yellowstone en nog een waarvan de naam me nu even ontglipt.
Ik moest nog enkele verhalen afmaken maar weet niet exact welke, maar ik zal gewoon beginnen bij The Hypnose trick in Vegas.
Dus we hadden allebei wel een beetje schrik om op het podium te gaan, maar ook beide het gevoel van dat toch gedaan te moeten hebben. Dus hij legt wat uit over hoe het allemaal in zijn werk zal gaan en wat we er bij voor kunnen stellen. Hij vraagt vrijwilligers en Hanne kijkt naar mij, kom gaan we! ZEKER DAT. Er waren niet zoveel gasten die wilden blijkbaar, en uiteindelijk de mannen die er zaten moesten allemaal dringend naar het toilet. Ik zat daar dan met 6 vrouwen naast mij op dat podium. Alle geluk was ik voor de show geweest. Hij begint dus terug verder nen uitleg te doen maar altijd in het grappige trekken. Echt wel leuk om te zien. En dan begint de HYPNOSE. Het komt er eigenlijk een beetje op neer dat je je wel loechtjes begint te voelen in uw hoofd maar dat komt eerder omdat je zo hard moet ademhalen en je daar op moet concentreren. Dan moet je je hoofd helemaal neerleggen op iemand anders' schouders en helemaal tot rust komen. Ik weet nog alles wat er gebeurd was tijdens het optreden en je hebt nog altijd een keuze wat je vertelt, maar je voelt je wel in een soort trance dat het enorm enorm gemakkelijk wordt om je gedacht te zeggen. Door de kerel die het allemaal in baantjes leidt wordt dat dan allemaal grappig gemaakt. Maar de opdrachten waren ook graaf hoor. Het ging voornamelijk over seks. Je moest waker worden uit je trance (zogezegd opp 1 - 2 - 3) en zag je de entertainer alsof hij een groot gat in zijn broek heeft langs achter (iemand Patch Adams gezien tot het einde, zoiets ongeveer) En dan zag je dus effectief enkele van de mensen naast ons grinniken in hun hand precies of het terug klein kinderen waren. Sommige vrouwen waren inderdaad wel heel ver weg blijkbaar, of we hadden heel diepe wateren. Een andere opdracht was dat je een ballonnetje van een clown voor kreeg in allemaal verschillende vormen en je moest er eentje pakken en zeggen wat voor een object het was om, zal ik zeggen, seksuele spelletjes met te spelen. De inspiratie dat sommige mensen hebben op zo'n moment is enorm groot! Ik denk zelfs dat dit perfect zou lukken wanneer een groep mensen een beetje zat is. Echt een tof spelleke. Ik had zo iets in de vorm van een zwaard dus was het een zwaard-dildo voor wanneer je knight and princess speelt.
Alle Ik en hanne keken af en toe wel eens naar elkaar maar we hadden schrik om te lang te kijken want dan als de andere echt effectief in een trance zou zijn... Achteraf hadden we beide zoiets van het was wel enorm leuk en ik geloof wel ergens in hypnose, dat het mogelijk is als je one-on-one doet... maar zo met een groep van 10 mensen is het niet echt mogelijk.
Nu zitten we in een dorpje /stadje boven denver in Colorado! Gisteren was het hier 4-20 omdat het twintig april is. Maar eigenlijk komt dat van een groepje jongeren in LA die altijd na het school om 20 na 4 afspraken om te smoren. Dus is het 4-20 geworden en nu is dat dus op 20 april dat er zoveel mogelijk gesmoord word. Als je het opzoekt op wikipedia krijg je inderdaad een beschrijving waar bij staat dat het in boulder colorado het bekenste is en grootste. We wisten er dus niks van en onze host van couchsurfing dacht dat we daar voor kwamen.
We zijn ook geswitched van host omdat we bij de eerste host alle deuren hadden toegedaan en dan mocht niet want ze hadden daar geen sleutel van,... dus tja ze waren niet boos op oms of zo
We zijn ook geswitched van host omdat we bij de eerste host alle deuren hadden toegedaan en dan mocht niet want ze hadden daar geen sleutel van,... dus tja ze waren niet boos op oms of zo
Alle 15 seconden
Juuw schatjes
maandag 20 april 2009
Grand Canyon, Arizona all the way to Boulder, Colorado
So, roadtripping,
Eum mijn vorige entry was een beetje kort. Ik ben nu enkele minuten meer, 15 om precies te zijn dus, vitesse zeggen we dan (is zien of mijn vingers kunnen volgen)
Eerst hadden we dus vegas gedaan, waarschijnlijk hebben velen al ons filmke gezien van onze intrede in VEGAS... WOOOOW
het was inderdaad indrukwekkend en zo, waarom we zo schreeuwen is eigenlijk gewoon een beetje omdat het allemaal wel spannend was. Zo een gevoel om eindelijk echt L A S V E G A S , the party city of the world binnen te rijden, de stad waar alles mogelijk is, waar je rijk kan worden, ... alle nen mens wordt van minder excited!
In vegas was het wel een beetje allemaal er over. Je hebt zo het idee dat je in een groot pretpark is waar je eindeloos in kan rondwandelen en nog altijd nieuwe dingens kan zien. Nog een ding aan vegas is dat het nooit slaapt en dat je soms voor geen geld kan drinken, eten als je mee doet aan bepaalde dingens en gratis in clubs binnen kan, met wat sjans. We hebben de laatste avond nen show gedaan. Iedereen zegt dat je dat moet gedaan hebben als je in vegas bent geweest, nen show!
Dus wij naar het goedkoopste he: De magic hypnose show genaamd Hypnoses Unleased, seksual imagination of zoiets.
We hadden alletwee schrik om op het podium te gaan omdat er al verhalen waren geweest van husbands die gehypnotiseerd werden en dan de vraag werd gesteld: What do you don't like about your wife? Die dus in het publiek zat... blijkbaar moesten ze daarna in relation counseling. Tja wij dachten dus van: al het ontbewuste en de ergenis die opgebouwd is de laatste 5 maanden, zich helemaal zou kunnen release. Maar we hebben alletwee meegedaan en het was leuk. Niet echt onbewust geworden maar veel losser! verhaal volgt nog wel wanneer ik meer tijd heb!
Na drie dagen Vegas hadden we het wel efkes gehad! Hup verder rijden, volgende stop: Grand Canyon!
Dat was echt een revelatie. Ge denkt zo van oke, grand canyon is wel groot waarschijnlijk, anders zouden ze het niet grand noemen en al dat... :-D maar uiteindelijk is het echt F****** groot en mooi! Zo diep, en zoveel kleuren. Alle ja nen must do in your live
Daarna nog verschillende parken gedaan in Utah! Echt een schoon land!!! zo het landschap waar ge cowboys indianen in ziet achtervolgen!
schooon
Alle veel zoenen nog 25 sec
Juuuuww
Je hele online leven op één stek? Ontdek Windows Live!
Eum mijn vorige entry was een beetje kort. Ik ben nu enkele minuten meer, 15 om precies te zijn dus, vitesse zeggen we dan (is zien of mijn vingers kunnen volgen)
Eerst hadden we dus vegas gedaan, waarschijnlijk hebben velen al ons filmke gezien van onze intrede in VEGAS... WOOOOW
het was inderdaad indrukwekkend en zo, waarom we zo schreeuwen is eigenlijk gewoon een beetje omdat het allemaal wel spannend was. Zo een gevoel om eindelijk echt L A S V E G A S , the party city of the world binnen te rijden, de stad waar alles mogelijk is, waar je rijk kan worden, ... alle nen mens wordt van minder excited!
In vegas was het wel een beetje allemaal er over. Je hebt zo het idee dat je in een groot pretpark is waar je eindeloos in kan rondwandelen en nog altijd nieuwe dingens kan zien. Nog een ding aan vegas is dat het nooit slaapt en dat je soms voor geen geld kan drinken, eten als je mee doet aan bepaalde dingens en gratis in clubs binnen kan, met wat sjans. We hebben de laatste avond nen show gedaan. Iedereen zegt dat je dat moet gedaan hebben als je in vegas bent geweest, nen show!
Dus wij naar het goedkoopste he: De magic hypnose show genaamd Hypnoses Unleased, seksual imagination of zoiets.
We hadden alletwee schrik om op het podium te gaan omdat er al verhalen waren geweest van husbands die gehypnotiseerd werden en dan de vraag werd gesteld: What do you don't like about your wife? Die dus in het publiek zat... blijkbaar moesten ze daarna in relation counseling. Tja wij dachten dus van: al het ontbewuste en de ergenis die opgebouwd is de laatste 5 maanden, zich helemaal zou kunnen release. Maar we hebben alletwee meegedaan en het was leuk. Niet echt onbewust geworden maar veel losser! verhaal volgt nog wel wanneer ik meer tijd heb!
Na drie dagen Vegas hadden we het wel efkes gehad! Hup verder rijden, volgende stop: Grand Canyon!
Dat was echt een revelatie. Ge denkt zo van oke, grand canyon is wel groot waarschijnlijk, anders zouden ze het niet grand noemen en al dat... :-D maar uiteindelijk is het echt F****** groot en mooi! Zo diep, en zoveel kleuren. Alle ja nen must do in your live
Daarna nog verschillende parken gedaan in Utah! Echt een schoon land!!! zo het landschap waar ge cowboys indianen in ziet achtervolgen!
schooon
Alle veel zoenen nog 25 sec
Juuuuww
Je hele online leven op één stek? Ontdek Windows Live!
zaterdag 18 april 2009
L.A. - Las Vegas - Arizona and now in Utah
Hey vrienden
Ik had het jullie gezegd dat het moeilijk ging zijn om berichten te posten, maar we blijven proberen he!
ja lap, op een super trage pc zitten, en nu vlieg ik hier buiten! Het zal dus voor de volgende keer zijn... de stoere verhalen en zotte avonturen.
Alle de madam is nog wat lichtjes aan het uitdoen dus ik zal mijn best doen!
We hebben best wel wat last gehad met hanne haar Visa kaart! Wiow, da ding wou echt niet mee werken. Lang verhaal...
We zijn in Los Angeles dik gaan feesten in verschillende homo clubs, omdat die daar de beste muziek hebben!
In Las Vegas goe zat geweest en 60 dollar op gegokt met BLAAACK JAAAAAAAAACK. Ik maar aan het zeggen dat ze mij moest slagen... hit me, had een andere uitkomst.
Goe geamuseerd!
Ik moet jullie echt laten!
Ciao,
alstublief, blijf trouw aan de blog... ik ga mijn best doen!!!
Lentekriebels? Speel samen met je vrienden de spelletjes die Windows Live je aanbiedt!
Ik had het jullie gezegd dat het moeilijk ging zijn om berichten te posten, maar we blijven proberen he!
ja lap, op een super trage pc zitten, en nu vlieg ik hier buiten! Het zal dus voor de volgende keer zijn... de stoere verhalen en zotte avonturen.
Alle de madam is nog wat lichtjes aan het uitdoen dus ik zal mijn best doen!
We hebben best wel wat last gehad met hanne haar Visa kaart! Wiow, da ding wou echt niet mee werken. Lang verhaal...
We zijn in Los Angeles dik gaan feesten in verschillende homo clubs, omdat die daar de beste muziek hebben!
In Las Vegas goe zat geweest en 60 dollar op gegokt met BLAAACK JAAAAAAAAACK. Ik maar aan het zeggen dat ze mij moest slagen... hit me, had een andere uitkomst.
Goe geamuseerd!
Ik moet jullie echt laten!
Ciao,
alstublief, blijf trouw aan de blog... ik ga mijn best doen!!!
Lentekriebels? Speel samen met je vrienden de spelletjes die Windows Live je aanbiedt!
vrijdag 10 april 2009
US of A is fuckt up!
Allright we made it to the US.
Maar wat een land, pfff
oke we beginnen bij het begin en dan zal alles er wel uit blijken want ik weet niet hoe ik het anders moet aanpakken.
San Jose - 07/04/2008 - 00:25 am
Ik lig in een hangmat naar de steren te kijken in het iets koudere San Jose. Is denk van, WTF dit is het dus: de laatste avond! Totaal anders ingebeeld maar absoluut niet slecht op die manier. Lekker met een goei muziekje in mijn oren na te denken over alles en nog wat, van wouter de roeck zijn ouders tot de pinda nootjes in mijn rugzak. Nergens bij stil willen staan en ook nergens aan willen denken om de toekomst te grijpen. Ik denk nu op het moment dat ik het toen ook niet nodig had omdat ik al in de US of A was geweest. Ik weet wat het allemaal inhoudt en hoe het is. Wat ik toen nog niet wist was wat de vergelijking opbrengt met Centr. Am.
Zak gepakt: check
goed ingepakt zodat er niets kan breken: check
Tickets afgedrukt: check
dollars op zak: check
shuttle geregeld: check
boek voor de vlucht: check
Met een rustig hartje in mijn bed gekropen.
03:35
Ik wordt zachtjes wakker en denk, ooe het is tijd... maar toch nog niet. Alle warmte van mijn deken proberen te verzamelen en op te nemen. Ik hoor hanne zachtjes zeggen: Wouter het is kwart voor. Ik denk: NOG EFKEEEEEEEES. maar dan verzamel ik alle laatste warmte en spring in het donker en de kou uit mijn bed. Snel de kleren aan, alles uit de kamer gesleept en op zeven minuten stond ik klaar.
De shuttle in en door de slapende hoofdstad van Costa Rica
oke ik ga iets sneller schrijven want zo duurt het uren waarschijnlijk, en de Kenny heeft juist gebeld dat ze hier sebiet gaan zijn.
We hadden gratis tv op het vliegtuig maar hebben een filmke gekocht, The YES man. Perfect voor een situatie waar je amper geslapen hebt en omdat ge juist stoeme nootjes hebt gegeten uw maag al in werking is getreden waardoor ge niet meer in slaap kunt vallen.
Van San Jose naar Houston, TX. Van daar naar Denver, CO. Daar overstappen en door de security. Juister: Homeland Security! Je probeert vriendelijk te lachen naar nen mens dat u zelfs niet aankijkt tot wanneer hij precies probeert te zien of je een valse neus op hebt om toch maar op de pasfoto te lijken. Vinger afdrukken van de vier vingers van uw rechter hand, Rechter duim, de vier vingers van uw linker hand, Linker duim En dan nog eens met uw oog naar een camerake kijken zodat ze nen retnal scan hebben van u oogvlies. Dan begon het pas. Where did you got the money to do a trip like this, verwijzende naar een paspoort vol met stempels en papierkes. EEUUu werken he vriend! Hij was blijkbaar bezorgd dat ik in de US of A ging proberen werk te zoeken. Moest mijn vliegticket zien naar belgie. Wouter had aan alles gedacht! Alle nog nen laatste 'toffe' blik en ik kreeg mijn stempelkes. Oeef
Dan nog onze rugzakken er proberen door te krijgen. Met genoeg flessen rum is het toch even rustig ademhalen. De koffie moest ik aangeven, een plant product. Die mannen waren wel vriendelijk! Ik zag zo mijn rumflessen en alles op het beeldscherm verschijnen.... Not a word.
Het geluk kon niet meer stuk, maar we deden er toch nog een schepje boven op: Burger KING met nen goeie onverslaagbare Dr. Pepper!!!! Ik zweer het u: koop het eens en het is beter als cola. Ik had dus 3 maand dat niet meer kunnen drinken... het smaakte! ooit on the road met de auto in het eerste deel heb ik er 3 liter van op gedronken. Als je dus nen Mega mega menu bestelt kreegt ge nen beker van 1,5 liter. Ik zal er eens ene proberen op foto te zetten, maar dus fucking groot. En als je dat bestelde mocht je een keer gratis gaan bijvullen... mmmm overdaad kwadraad
Onze laatste vlucht van Denver naar LA. We vliegen over Los Angelos en die stad blijkt geen einde te hebben. Die is zo F****** groot man. Ik heb de tekens van HOLLYWOOD gezien op den berg! OOEE baby
Maar dus the thing that is fuckt up: Gisteren de eerste dag dus, over de snelwegen weer gereden, Alle hanne heeft gereden (dat is ook nog een verhaal) En al die mensen hier kunnen dus niet rijden he, serieus. Maar dan hostel gevonden, eten gevonden, goeie eten...
En dan met wat bier blijven plakken nadat hanne al door was... Het was weer de moeite wat er uit de zatte monden kwam van mijn cafegangers. Noord korea heeft satelieten waarme ze rakketen kunnen afvuren dus wij moeten atoombommen hebben om te kunnen blijven controleren. The war in Irac was not a mistake.... Alle het was er maar 1ne die er een beetje over ging en dus had ik mede contra mensen...
boeiend was het wel
Ik ga jullie laten en is naar nen CLUB gaan hier on Ocean Beach in San Diego!
De ballen....
Uw e-mailcontact koos voor Hotmail en profiteert van een enorme opslagruimte! Maak ook een gratis Hotmail-account aan
Maar wat een land, pfff
oke we beginnen bij het begin en dan zal alles er wel uit blijken want ik weet niet hoe ik het anders moet aanpakken.
San Jose - 07/04/2008 - 00:25 am
Ik lig in een hangmat naar de steren te kijken in het iets koudere San Jose. Is denk van, WTF dit is het dus: de laatste avond! Totaal anders ingebeeld maar absoluut niet slecht op die manier. Lekker met een goei muziekje in mijn oren na te denken over alles en nog wat, van wouter de roeck zijn ouders tot de pinda nootjes in mijn rugzak. Nergens bij stil willen staan en ook nergens aan willen denken om de toekomst te grijpen. Ik denk nu op het moment dat ik het toen ook niet nodig had omdat ik al in de US of A was geweest. Ik weet wat het allemaal inhoudt en hoe het is. Wat ik toen nog niet wist was wat de vergelijking opbrengt met Centr. Am.
Zak gepakt: check
goed ingepakt zodat er niets kan breken: check
Tickets afgedrukt: check
dollars op zak: check
shuttle geregeld: check
boek voor de vlucht: check
Met een rustig hartje in mijn bed gekropen.
03:35
Ik wordt zachtjes wakker en denk, ooe het is tijd... maar toch nog niet. Alle warmte van mijn deken proberen te verzamelen en op te nemen. Ik hoor hanne zachtjes zeggen: Wouter het is kwart voor. Ik denk: NOG EFKEEEEEEEES. maar dan verzamel ik alle laatste warmte en spring in het donker en de kou uit mijn bed. Snel de kleren aan, alles uit de kamer gesleept en op zeven minuten stond ik klaar.
De shuttle in en door de slapende hoofdstad van Costa Rica
oke ik ga iets sneller schrijven want zo duurt het uren waarschijnlijk, en de Kenny heeft juist gebeld dat ze hier sebiet gaan zijn.
We hadden gratis tv op het vliegtuig maar hebben een filmke gekocht, The YES man. Perfect voor een situatie waar je amper geslapen hebt en omdat ge juist stoeme nootjes hebt gegeten uw maag al in werking is getreden waardoor ge niet meer in slaap kunt vallen.
Van San Jose naar Houston, TX. Van daar naar Denver, CO. Daar overstappen en door de security. Juister: Homeland Security! Je probeert vriendelijk te lachen naar nen mens dat u zelfs niet aankijkt tot wanneer hij precies probeert te zien of je een valse neus op hebt om toch maar op de pasfoto te lijken. Vinger afdrukken van de vier vingers van uw rechter hand, Rechter duim, de vier vingers van uw linker hand, Linker duim En dan nog eens met uw oog naar een camerake kijken zodat ze nen retnal scan hebben van u oogvlies. Dan begon het pas. Where did you got the money to do a trip like this, verwijzende naar een paspoort vol met stempels en papierkes. EEUUu werken he vriend! Hij was blijkbaar bezorgd dat ik in de US of A ging proberen werk te zoeken. Moest mijn vliegticket zien naar belgie. Wouter had aan alles gedacht! Alle nog nen laatste 'toffe' blik en ik kreeg mijn stempelkes. Oeef
Dan nog onze rugzakken er proberen door te krijgen. Met genoeg flessen rum is het toch even rustig ademhalen. De koffie moest ik aangeven, een plant product. Die mannen waren wel vriendelijk! Ik zag zo mijn rumflessen en alles op het beeldscherm verschijnen.... Not a word.
Het geluk kon niet meer stuk, maar we deden er toch nog een schepje boven op: Burger KING met nen goeie onverslaagbare Dr. Pepper!!!! Ik zweer het u: koop het eens en het is beter als cola. Ik had dus 3 maand dat niet meer kunnen drinken... het smaakte! ooit on the road met de auto in het eerste deel heb ik er 3 liter van op gedronken. Als je dus nen Mega mega menu bestelt kreegt ge nen beker van 1,5 liter. Ik zal er eens ene proberen op foto te zetten, maar dus fucking groot. En als je dat bestelde mocht je een keer gratis gaan bijvullen... mmmm overdaad kwadraad
Onze laatste vlucht van Denver naar LA. We vliegen over Los Angelos en die stad blijkt geen einde te hebben. Die is zo F****** groot man. Ik heb de tekens van HOLLYWOOD gezien op den berg! OOEE baby
Maar dus the thing that is fuckt up: Gisteren de eerste dag dus, over de snelwegen weer gereden, Alle hanne heeft gereden (dat is ook nog een verhaal) En al die mensen hier kunnen dus niet rijden he, serieus. Maar dan hostel gevonden, eten gevonden, goeie eten...
En dan met wat bier blijven plakken nadat hanne al door was... Het was weer de moeite wat er uit de zatte monden kwam van mijn cafegangers. Noord korea heeft satelieten waarme ze rakketen kunnen afvuren dus wij moeten atoombommen hebben om te kunnen blijven controleren. The war in Irac was not a mistake.... Alle het was er maar 1ne die er een beetje over ging en dus had ik mede contra mensen...
boeiend was het wel
Ik ga jullie laten en is naar nen CLUB gaan hier on Ocean Beach in San Diego!
De ballen....
Uw e-mailcontact koos voor Hotmail en profiteert van een enorme opslagruimte! Maak ook een gratis Hotmail-account aan
maandag 6 april 2009
Pura Vida
Hey mensen!
Dus ja, nog drie dagen en we zitten in de US of A! Dan zit het deel van Centraal Amerika er op en komt het einde toch weeral iets dichter bij. Hanne heeft het niet graag als ik de ernst van de komende vliegtuigtrip benadruk. Mijn gevoel is dat, en zo heb ik het ook ervaren met al de andere grensposten, je lang op voorhand weet wanneer je de die vliegtuigtocht gaat nemen maar dat het altijd ver weg lijkt. Het maakt het voor mij ook altijd wel gemakkelijker wanneer mijn gevoel zegt dat het nog ver weg is. Mijn ervaring heeft me geleerd dat je nooit het idee hebt dat je iets verlaat, zelfs niet als je de grens persoonlijk overwandeld. Je krijgt dit gevoel pas na enkele dagen of een week. Dan merk je pas de verschillen en beginnen die harde naar voren te treden in je bewuste gedachten. Maar deze situatie is helemaal anders. Het feit dat we effectief centraal amerika achterlaten en naar de US of A gaan is raar. Nu ben ik er mij wel hard van bewust. ook omdat we al in de US of A zijn geweest en dat we dus wel degelijk weten wat er allemaal zal veranderen!
Ik had een stukje in mijn dagboek geschreven over het verlaten van Centraal Amerika wat ik graag met jullie deel.
Ja man, nog 5 dagen in Centraal Amerika en dan zit er veel op. Spaans spreken zal verminderen. Ik ga het eigenlijk wel missen. Onze rugzakken dragen, wat ik iets minder ga missen, maar toch, het avontuur van met je rugzak aan een te drukke bus terminal te staat gaat er samen met weg. Het avontuur van backpacker wordt omgetoverd naar een road trip. Wat gaan we nog achterlaten? Het warme tropische weer. Niet hoeven na te denken over truien en gewoon altijd een marcelleke aantrekken ´smorgens´.
We hebben gisteren zo een beetje ons reisplan opgesteld voor amerika. Het viel me op dat we op dat moment een enorm goed team zijn. Hanne vertelde wat zij allemaal gelezen had en wat haar was bij gebleven. Wat we dus ongeveer zeker moesten doen. Aan de hand van haar vertellen en die plannekes schreef ik op wat hanne voorstelden en maakte het iets concreter. Plakte er aantal dagen op, wegen die we moesten nemen en dorpen waar we best konden blijven slapen. Nice work you two.
Nu zitten we dus bij Manuel Antonio! We hadden een dillema of we naar hier gingen komen of we ineens naar San Jose gingen gaan omdaar de bloementjes buiten te zetten. Ik ben blij dat we naar die, toch iets toeristisch, aardsparadijs zijn gekomen. Enorm veel mooie meisjes in bikini´s met de typische amerikaanse though guy er naast. Schoon strand en zalige palmbomen. Het plan voor de komende twee dagen is, rum drinken, onze colones op doen, alle das toch mijn plan... en nog eens goed verbranden voor de laatste keer!
Vandaag zijn we naar het natuurpark geweest van Manuel Antonio. het prachtigste strand dat we waarschijnlijk al gezien hebben, en met onze ervaring wilt dat heel wat zeggen! De fotos volgen nog... We hebben nog heel wat grappige aapjes gezien en ik blijf maar zoeken naar een waterval die er ergens moest zijn. Tevergeefs. Het zee water was warmer als 27 graden. Zo ie zo, en ik heb vandaag mijn thermometer er eens bij genomen en het bleek hier 32 graden te zijn. Aan dat weer zijn we dus nu echt gewoon he. Ik had er al lang niet meer bij stil gestaan maar fuck wij gaan bevriezen in Belgien land. Alle geluk gaat US of A ons toch een beetje voorbereiden op de koude. We gaan namelijk langs de Rockies and misschien langs Aspen. Daarna nog meer naar het noorden langs de Canadeese grens. We willen langs een bergpas rijden waarvan het nog een grote kans is dat die is ingesneeuwd. Dus even van het ene extreme naar het andere binnen een maand tijd. Maar daarna gaan we terug naar Los Angeles om hopelijk mijn surf kunsten te verfijnen en het zalige weer terug te ontvangen!
Ik besef meer en meer dat het einde er aan zit te komen. Ik zit met gemengde gevoelens omdat ik wel effectief ook wel eens graag thuis zou willen zijn, ook al is het daar koud en gaan er maar weinigen mij herkennen! En langs de andere kant heb ik hier niet te klagen. Ik denk dat ik en hanne het nog gaan overleven met elkaar. :-) nee het gaat eigenlijk beter en beter. En al de avonturen houden me wel bezig. Maar mijn geld is bijna op... kan gebeuren he!
Het feit is dat ik toch wel veel mensen mis en dat ik hoor af en toe dat er enkele zijn die behoorlijk blij gaan zijn als ik terug ben. Ik weet niet hoe het gaat zijn om terug te zijn, maar voor mij is het weer een nieuw avontuur! Ik vertelde vandaag nog tegen hanne dat we vaak zeggen: WTF waar zitten we nu toch weeral! En dat het grappig gaat zijn als ik op de handschoenenmarkt zit in het zonneke een goei bierke te drinken en NET hetzelfde kan denken! Het blijven allemaal avonturen die elkaar opvolgen! ook het thuis komen en zijn!
Ik vrees dat ik in de US of A niet zoveel zal kunnen bloggen omdat daar niet veel internet cafes zijn... Maar ik ga mijn best doen!
Love you all!!!!
And Pura Vida is an expression from Costa Rica meening enjoying life and the trip!
Je hele online leven op één stek? Ontdek Windows Live!
Dus ja, nog drie dagen en we zitten in de US of A! Dan zit het deel van Centraal Amerika er op en komt het einde toch weeral iets dichter bij. Hanne heeft het niet graag als ik de ernst van de komende vliegtuigtrip benadruk. Mijn gevoel is dat, en zo heb ik het ook ervaren met al de andere grensposten, je lang op voorhand weet wanneer je de die vliegtuigtocht gaat nemen maar dat het altijd ver weg lijkt. Het maakt het voor mij ook altijd wel gemakkelijker wanneer mijn gevoel zegt dat het nog ver weg is. Mijn ervaring heeft me geleerd dat je nooit het idee hebt dat je iets verlaat, zelfs niet als je de grens persoonlijk overwandeld. Je krijgt dit gevoel pas na enkele dagen of een week. Dan merk je pas de verschillen en beginnen die harde naar voren te treden in je bewuste gedachten. Maar deze situatie is helemaal anders. Het feit dat we effectief centraal amerika achterlaten en naar de US of A gaan is raar. Nu ben ik er mij wel hard van bewust. ook omdat we al in de US of A zijn geweest en dat we dus wel degelijk weten wat er allemaal zal veranderen!
Ik had een stukje in mijn dagboek geschreven over het verlaten van Centraal Amerika wat ik graag met jullie deel.
Ja man, nog 5 dagen in Centraal Amerika en dan zit er veel op. Spaans spreken zal verminderen. Ik ga het eigenlijk wel missen. Onze rugzakken dragen, wat ik iets minder ga missen, maar toch, het avontuur van met je rugzak aan een te drukke bus terminal te staat gaat er samen met weg. Het avontuur van backpacker wordt omgetoverd naar een road trip. Wat gaan we nog achterlaten? Het warme tropische weer. Niet hoeven na te denken over truien en gewoon altijd een marcelleke aantrekken ´smorgens´.
We hebben gisteren zo een beetje ons reisplan opgesteld voor amerika. Het viel me op dat we op dat moment een enorm goed team zijn. Hanne vertelde wat zij allemaal gelezen had en wat haar was bij gebleven. Wat we dus ongeveer zeker moesten doen. Aan de hand van haar vertellen en die plannekes schreef ik op wat hanne voorstelden en maakte het iets concreter. Plakte er aantal dagen op, wegen die we moesten nemen en dorpen waar we best konden blijven slapen. Nice work you two.
Nu zitten we dus bij Manuel Antonio! We hadden een dillema of we naar hier gingen komen of we ineens naar San Jose gingen gaan omdaar de bloementjes buiten te zetten. Ik ben blij dat we naar die, toch iets toeristisch, aardsparadijs zijn gekomen. Enorm veel mooie meisjes in bikini´s met de typische amerikaanse though guy er naast. Schoon strand en zalige palmbomen. Het plan voor de komende twee dagen is, rum drinken, onze colones op doen, alle das toch mijn plan... en nog eens goed verbranden voor de laatste keer!
Vandaag zijn we naar het natuurpark geweest van Manuel Antonio. het prachtigste strand dat we waarschijnlijk al gezien hebben, en met onze ervaring wilt dat heel wat zeggen! De fotos volgen nog... We hebben nog heel wat grappige aapjes gezien en ik blijf maar zoeken naar een waterval die er ergens moest zijn. Tevergeefs. Het zee water was warmer als 27 graden. Zo ie zo, en ik heb vandaag mijn thermometer er eens bij genomen en het bleek hier 32 graden te zijn. Aan dat weer zijn we dus nu echt gewoon he. Ik had er al lang niet meer bij stil gestaan maar fuck wij gaan bevriezen in Belgien land. Alle geluk gaat US of A ons toch een beetje voorbereiden op de koude. We gaan namelijk langs de Rockies and misschien langs Aspen. Daarna nog meer naar het noorden langs de Canadeese grens. We willen langs een bergpas rijden waarvan het nog een grote kans is dat die is ingesneeuwd. Dus even van het ene extreme naar het andere binnen een maand tijd. Maar daarna gaan we terug naar Los Angeles om hopelijk mijn surf kunsten te verfijnen en het zalige weer terug te ontvangen!
Ik besef meer en meer dat het einde er aan zit te komen. Ik zit met gemengde gevoelens omdat ik wel effectief ook wel eens graag thuis zou willen zijn, ook al is het daar koud en gaan er maar weinigen mij herkennen! En langs de andere kant heb ik hier niet te klagen. Ik denk dat ik en hanne het nog gaan overleven met elkaar. :-) nee het gaat eigenlijk beter en beter. En al de avonturen houden me wel bezig. Maar mijn geld is bijna op... kan gebeuren he!
Het feit is dat ik toch wel veel mensen mis en dat ik hoor af en toe dat er enkele zijn die behoorlijk blij gaan zijn als ik terug ben. Ik weet niet hoe het gaat zijn om terug te zijn, maar voor mij is het weer een nieuw avontuur! Ik vertelde vandaag nog tegen hanne dat we vaak zeggen: WTF waar zitten we nu toch weeral! En dat het grappig gaat zijn als ik op de handschoenenmarkt zit in het zonneke een goei bierke te drinken en NET hetzelfde kan denken! Het blijven allemaal avonturen die elkaar opvolgen! ook het thuis komen en zijn!
Ik vrees dat ik in de US of A niet zoveel zal kunnen bloggen omdat daar niet veel internet cafes zijn... Maar ik ga mijn best doen!
Love you all!!!!
And Pura Vida is an expression from Costa Rica meening enjoying life and the trip!
Je hele online leven op één stek? Ontdek Windows Live!
woensdag 1 april 2009
Mr. Lava Lava
Na Liberia zijn we verder getrokken naar Monte Verde!
Monte Verde ligt in de bergen en het was een lekker avontuur om er te geraken. Eerst hadden we een bus genomen langs de grote Transamerican HIGHWAY om de juiste inslag naar de kleinere dorpjes te hebben. Een taxichauffeur wilde ons een plezier doen en daar naartoe brengen voor maar 60 dollar. We hebben hem uitgelachen. Na nog geen 10 minuten stopten er een enorme grote fatte Jeep met een kop van een ram op de voorkant en het stuur, drie gasten met luide spaanse muziek die stevig onderuitgezakt zaten. Rugzakken achterin ingegooid en de chauffeur strok heel stevig op. Met een handje, zonder gordel aan, stak hij mensen voorbij en steeg en steeg hij maar langs de bergwegen. Na enkele goeie bochten begon het praatje, radio iets zachter, donde eres. Zun gingen in de middag naar een rivier waar het heel mooi was, en we mochten mee! De honger begon toch te knabbelen en om niet ergens te zitten waar je misschien niet wil zitten, maar dan vast zit omdat het hun auto is, met andere woorden uit schrik voor het onbekende zijn we niet meegegaan.
Na het eten, om het dan toch goed te maken zijn we beginnen liften. We stonden voor een meisje haar huis die ons bleef aankijken met verwondering in haar ogen. Na een halfuurtje liften wilde mensen ons wel een stuk verder af zetten omdat het daar beter zou zijn om te liften. veel mensen die voorbij reden moesten namelijk een andere splitsing hebben, dus hebben ze ons voorbij de splitsing afgezet.
Liften ging daar toch niet echt beter, Eerst wat zitten babelen, met mieren liggen spelen. en dan begonnen de leuke spelletjes: Wedstrijdje on ter verst uw fles water laten bollen van de afdaling! Ik had blijkbaar de betere fles want wie met mijn fles speelde won... Ge hebt dat of ge hebt dat niet he. :-)
Uiteidnelijk kwam dan de bus voorbij de we besloten te nemen, 4 dollar voor ons twee, Dan wordt er tenminste gesproken.
Weeral mooie uitzichten die me aan guatemala deden denken een beetje. Mooie bergen en wilder leven. Toch iets minder afgelegen gevoel als in guatemala maar bergen zijn bergen he.
Bijna er onderuit kunnen kruipen om niet te moeten betalen, maar eens we betaald hadden had de chauffeur ons ineens naar een goei hostelleke gebracht. die avond goedkoop gegeten en weinig gedronken. stiekem de tv die aan de muur hing op gezet snachts en een beetje tv gezien.
We hadden die avond besloten om vroeg op te staan. Hanne dacht er smorgens terug anders over wanneer de daad effectief moest gebeuren, maar het is ons toch gelukt. Vroeg wakker, aan de winkel gaan zitten tot die opengaat en gewoon brood en appels kopen! Wij op stap naar Monte Verde National Parc. Het was een wandeling van 6 kilometer en smorgens zijn er leukere dingen. Alle geluk ging het liften behoorlijk goed. Iedereen moest ergens vroeger zijn dan het national parc. De kaasfabriek, een hotel, een schooltje... maar in dat schooltje was blijkbaar niet veel te zien en die meneer bracht ons naar monte verde.
Daar hebben we een wandeling gedaan van 4 kilometer en ongeveer 1000m gestegen. Het hoogste punt was 1500 waar we gestaan hadden, maar ik kan mij blijkbaar niet inbeelden dat wij zoveel geklommen hebben hoor.
Echt enorm schone beelden om te zien zo een regenwoud met enorm veel dieren! check de fotos op facebook.
De terugtocht hebben we nog een lange wandeling moeten doen om dan de deftige lift te krijgen helemaal naar het dorp. Over voetbal gepraat. Er zijn hier al selecties bezig voor de wereldcup. Eerst was het mexico tegen Costa Rica en vandaag is het dan weer costa rica tegen venuzuela ofwel mexico tegen venuzuela... ik ben het vergeten.
De rest van de dag gelezen en gegeten en op internet gezeten
Die avond heeft het eten enorm goed gesmaakt
Terug enorm vroeg opstaan om de bus te pakken om 7 uur... en dan komen we in het dorp waar we de volgende bus moesten pakken. Duurt dat daar nog 4 en een half uur voor dat die komt zeker... Ik heb daar wel in de winkel een fleske BELGISCH BIER GEVONDEN!!!!!! NEN BLONDE LEFFE! oee jaah, dat heeft mij enorm gesmaakt gisteren.
Nu zijn we dus aangekomen in La Fortuna. Ligt aan een enorm groot meer en bijna in de schaduw van de vulkaan Arenal! de grootste en actiefste vulkaan van Costa Rica! Je kan hier een wandeltocht doen die Mr. Lava Lava heet, als je dan geen lava ziet mag je gratis mee voor de volgende dag, en de volgende dag,... Er hangen nogal veel regen wolken hier. Maar hanne gaat met het paardje waarschijnlijk morgen naar een waterval gaan, en ik ga over hekken en draden springen om gratis in een natuurparkje te geraken waar een slapende vulkaan is dat een meer heeft in zijn krater!!! Wiow dat gaat graaf zijn...
Voor de rest hopen we hier in de omgeving te kunnen bungeejumpen! En dus lava te zien hopelijk!
We verblijven hier nog 4 dagen ofzo, dan naar San Jose, onze laatste halt in Centraal America!!! Then we go straight to the US of A! Bring it on!
Het zijn uiteindelijk nog maar 6 volle weken voor we terug zijn.... is niks meer godverdomme!
hou jullie allemaal goed sloeberkes!
Voeg vrienden toe van LinkedIn & Facebook aan je Windows Live netwerk. Zo heb je iedereen bij de hand.
Monte Verde ligt in de bergen en het was een lekker avontuur om er te geraken. Eerst hadden we een bus genomen langs de grote Transamerican HIGHWAY om de juiste inslag naar de kleinere dorpjes te hebben. Een taxichauffeur wilde ons een plezier doen en daar naartoe brengen voor maar 60 dollar. We hebben hem uitgelachen. Na nog geen 10 minuten stopten er een enorme grote fatte Jeep met een kop van een ram op de voorkant en het stuur, drie gasten met luide spaanse muziek die stevig onderuitgezakt zaten. Rugzakken achterin ingegooid en de chauffeur strok heel stevig op. Met een handje, zonder gordel aan, stak hij mensen voorbij en steeg en steeg hij maar langs de bergwegen. Na enkele goeie bochten begon het praatje, radio iets zachter, donde eres. Zun gingen in de middag naar een rivier waar het heel mooi was, en we mochten mee! De honger begon toch te knabbelen en om niet ergens te zitten waar je misschien niet wil zitten, maar dan vast zit omdat het hun auto is, met andere woorden uit schrik voor het onbekende zijn we niet meegegaan.
Na het eten, om het dan toch goed te maken zijn we beginnen liften. We stonden voor een meisje haar huis die ons bleef aankijken met verwondering in haar ogen. Na een halfuurtje liften wilde mensen ons wel een stuk verder af zetten omdat het daar beter zou zijn om te liften. veel mensen die voorbij reden moesten namelijk een andere splitsing hebben, dus hebben ze ons voorbij de splitsing afgezet.
Liften ging daar toch niet echt beter, Eerst wat zitten babelen, met mieren liggen spelen. en dan begonnen de leuke spelletjes: Wedstrijdje on ter verst uw fles water laten bollen van de afdaling! Ik had blijkbaar de betere fles want wie met mijn fles speelde won... Ge hebt dat of ge hebt dat niet he. :-)
Uiteidnelijk kwam dan de bus voorbij de we besloten te nemen, 4 dollar voor ons twee, Dan wordt er tenminste gesproken.
Weeral mooie uitzichten die me aan guatemala deden denken een beetje. Mooie bergen en wilder leven. Toch iets minder afgelegen gevoel als in guatemala maar bergen zijn bergen he.
Bijna er onderuit kunnen kruipen om niet te moeten betalen, maar eens we betaald hadden had de chauffeur ons ineens naar een goei hostelleke gebracht. die avond goedkoop gegeten en weinig gedronken. stiekem de tv die aan de muur hing op gezet snachts en een beetje tv gezien.
We hadden die avond besloten om vroeg op te staan. Hanne dacht er smorgens terug anders over wanneer de daad effectief moest gebeuren, maar het is ons toch gelukt. Vroeg wakker, aan de winkel gaan zitten tot die opengaat en gewoon brood en appels kopen! Wij op stap naar Monte Verde National Parc. Het was een wandeling van 6 kilometer en smorgens zijn er leukere dingen. Alle geluk ging het liften behoorlijk goed. Iedereen moest ergens vroeger zijn dan het national parc. De kaasfabriek, een hotel, een schooltje... maar in dat schooltje was blijkbaar niet veel te zien en die meneer bracht ons naar monte verde.
Daar hebben we een wandeling gedaan van 4 kilometer en ongeveer 1000m gestegen. Het hoogste punt was 1500 waar we gestaan hadden, maar ik kan mij blijkbaar niet inbeelden dat wij zoveel geklommen hebben hoor.
Echt enorm schone beelden om te zien zo een regenwoud met enorm veel dieren! check de fotos op facebook.
De terugtocht hebben we nog een lange wandeling moeten doen om dan de deftige lift te krijgen helemaal naar het dorp. Over voetbal gepraat. Er zijn hier al selecties bezig voor de wereldcup. Eerst was het mexico tegen Costa Rica en vandaag is het dan weer costa rica tegen venuzuela ofwel mexico tegen venuzuela... ik ben het vergeten.
De rest van de dag gelezen en gegeten en op internet gezeten
Die avond heeft het eten enorm goed gesmaakt
Terug enorm vroeg opstaan om de bus te pakken om 7 uur... en dan komen we in het dorp waar we de volgende bus moesten pakken. Duurt dat daar nog 4 en een half uur voor dat die komt zeker... Ik heb daar wel in de winkel een fleske BELGISCH BIER GEVONDEN!!!!!! NEN BLONDE LEFFE! oee jaah, dat heeft mij enorm gesmaakt gisteren.
Nu zijn we dus aangekomen in La Fortuna. Ligt aan een enorm groot meer en bijna in de schaduw van de vulkaan Arenal! de grootste en actiefste vulkaan van Costa Rica! Je kan hier een wandeltocht doen die Mr. Lava Lava heet, als je dan geen lava ziet mag je gratis mee voor de volgende dag, en de volgende dag,... Er hangen nogal veel regen wolken hier. Maar hanne gaat met het paardje waarschijnlijk morgen naar een waterval gaan, en ik ga over hekken en draden springen om gratis in een natuurparkje te geraken waar een slapende vulkaan is dat een meer heeft in zijn krater!!! Wiow dat gaat graaf zijn...
Voor de rest hopen we hier in de omgeving te kunnen bungeejumpen! En dus lava te zien hopelijk!
We verblijven hier nog 4 dagen ofzo, dan naar San Jose, onze laatste halt in Centraal America!!! Then we go straight to the US of A! Bring it on!
Het zijn uiteindelijk nog maar 6 volle weken voor we terug zijn.... is niks meer godverdomme!
hou jullie allemaal goed sloeberkes!
Voeg vrienden toe van LinkedIn & Facebook aan je Windows Live netwerk. Zo heb je iedereen bij de hand.
zondag 29 maart 2009
Crossing Borders
Hey bloggers,
De dezen zijn de grenzen aan het aftasten, letterlijk en figuurlijk!
We hebben onze laatste dagen in Nicaragua geslijt in San Juan del Sur! De gringo stad waarschijnlijk van Nica. Als je daar blond haar hebt moet ge zelfs geen moeite doen om spaans te praten. Nee zo erg was het niet maar toch. Ik had een gesprek met een mevrouw over de veranderingen van dit stadje. Ze was respectabel 40 ofzo en had in minder dan 20 jaar dit dorpje zien omvormen tot een toeristisch ´paradijs´. Ik vertelde dat ik het niet zo mooi vond in wat het geëvalueerd was. Ze vroeg me: Aah gij zeit geen Gringo of wat. Ja lap, dan kon ik wel met een trots gevoel en een glimlach zeggen, Baah neit joeng!
Het kleine kindje in mij wilde toch leren surfen dus moet ik toch toegeven dat ook ik een rijke toerist ben! - Dat terzijde, Wouter leert surfen... (ken je die boeken, Mieke gaat zwemmen...)
Ik had de reclame allemaal al zien staan maar ik wilde me er niet in verdiepen. De tweede dag besloot ik gewoon mijn geld op tafel te gooien en zien waar ik er mee kwam. De mevrouw was een beetje verbaasd en vroeg me twee keer of ik zeker was. Wilde echt leren surfen... JAAAAA -Ik denk even aan de scene: Show me the MONEY! - Volgende ochtend was ik vroeg uit de veren. Ik werd al direct een klein beetje slechter gezind als ik zag dat iemand ons brood verorberd had! KLOO... Maar dat ochtend humeur was snel weer weg geëbt met de vooruitzichten. Na rustig nog wat in mijn joodse boek gelezen tehebben met een tas koffie, werd ik ineens opgeschrikt door het geroep van mijn naam! Ik lig daar een half uur te wachten en ineens moest het allemaal snel gaan zeker! nie met den deze... Kennis gemaakt met de surfinstructeur (ik ben weeral zijn naam vergeten, ik vergeet die echt van iedereen. Als ik jullie namen even vergeten ben als ik terug ben, neem het mij alvast niet kwalijk), gingen we naar zijn auto. Een Jeep die aan stukken van een hing maar hij was wel heel graaf! Misschien lag het aan de drie planken die er boven op lagen, maar de gast samen met zijn jeep hadden iets.
Eerst wat trainen op het strand. De kunst van surfen is dus om enorm snel en efficient recht te staan op uw bord. Dus ge ligt op uw buik, je duwt met uw twee handen en uw beste been en in een snelle draai beweging land je ineens met uw twee voeten langs de middenlijn van het bord en een helemaal van achter en de andere iets rond het midden. Pfff die mens deed dat voor en het leek een beetje op een salto beweging... Finesse is belangrijk, amaai. Na zo 10 keer twaalf keer gaat het allemaal niet meer zo vlot. Armkes worden nogal snel moe.e
Dan in het water... wachten op de goeie golf, en nog maar eens die armen gebruiken! Na de derde keer heb ik dan mijn eerste golf uitreden! JJJJIIIIIHAAAA
Zalig gevoel! Op zich duurt het allemaal wel lang, want je moet even terug wandelen en peddelen, dan wachten en uitblazen... en dan ineens terug hard peddelen en rechtstaan. Als het mislukte had ik nogal snel de houding van, okke dan pak ik den deze wel goed, maar dat was dan veel te snel na de volgende en mijn armen wilde niet mee, of ik stond niet goed op mijn bord... Een maar gracieuze vals gedaan!
Ik denk dat ik van de zomer wel eens een tripje ga maken en nog eens wat oefenen! Zalige sport!
ooh ja op de terug weg zag ik een SURF-boekje op het dashbord liggen, ik denk eens zien hoe de echte het allemaal voor elkaar spelen... Zegt die mens dood leuk, van aahja, grave golven he, ga is enkele paginas terug: Staat die daar gewoon nen zotte tunnel uit te surfen! Onze oliver of zoiets! Jaja
Dan onze afscheid van Nica op een degelijke manier gevierd! Rum RUM RUUUUM is lek lek LEKKER. ´savonds toch.
Ik had juist wat zotte canadezen leren kennen, (hanne was die avond in een iets minder sociale bui in het begin alles recht gezet achteraf) waar we uiteindelijk de avond mee gespendeerd hebben! Tof!
Dan de letterlijke grenzen!
Van San Juan naar Liberia in Costa Rica!
De grens was weer een pretje, 10 mensen die echt je aandacht willen hebben! Ondertussen ben ik er al een beetje in getraind en loop ik er stoïceins door, af en toe glimlach ik eens naar iemand of knik ik en zeg beleefd: No graciasss. Maar het kost me eigenlijk ook veel energie! Dus uit de bus 2 seconden en dan willen ze direct uw geld wisselen. Pfff wacht efkes, eerst mijn grief pakken. ja maar zegt die dan, ik heb een goeie deal voor u! pfffDan betalen aan den dië om door een poortje te mogen, Euu y porque? dos dóllares!
tja dan uw weg vinden naar het juiste loket en betalen omuit een land te gaan! Daar al ooit van gehoord. Maar allee hij zei toch ten minste danku dacht ik dan. Om costa Rica binnen te mogen moet ge niks betalen hoor. Maar daar kloten ze u dan door alles zo duur te maken! amaai! En dan doen ze dat nog met trucskes. Ze maken de getallen zo groot dat ge er niet meer over wilt nadenken hoeveel het is, want bijvoorbeeld om hier naar de pizza hut te gaan (dat hebben ze hier en dat smaakt wel eens na een maand van kip met rijst en heel af en toe een viske of nen hamburger) kost het bijvoorbeeld 14.140 Colones. En voor de grapjassen, NEE HET IS GEEN KOMMA. veertienduizend honderd veertig colones... Dus dan denkte echt van, ooh das grapppig is zal dat maar geven... maar eigenlijk is het 20 euro! das toch aan de dure kant he, als ge gewoon zeit om voor 4 euro met twee te eten. 1 euro is gelijk aan 757 colones! moeilijk, moeilijk...
Ondertussen zijn we vandaag naar het strand geweest, HET WARMSTE ZEE WATER dat ik OOIT gevoeld heb! Very nice! en weeral een klein beetje verbrandt. We hebben vandaag wat marcelekes gekocht! Hanne moest op een zatte nacht na ik in de zee had gezwommen mijn kleren vast houden en der was een marcelleke ontsnapt... dat loopt dus nu wild rond in Nicaragua he. maar dus nieuwe gekocht en eigenlijk moet ik zeggen: Hanne staat er goed in, In een mannenmarcelleke dan nog eens he. Fotos volgen direct en dan kunnen we stemmen ofzo.
Ik heb trouwens hier in Liberia ontdekt waar Batman woont! Kim gaat blij zijn!
Alle ik ga jullie laten! Ik zen hier weeral aan het lullen!, maar aahja voor ik vergeet, bedankt dirk, anke en bob voor jullie bijdrages, en ik zal jullie vragen eens beantwoorden!Bob, eigenlijk gaan we nu een beetje blij zijn om naar de USA te gaan! Het is hier toch eigenlijk allemaal even duur en dan is de USA toch iets aantrekkelijker voor ons op het moment. Ik weet niet, Guatemala was een enorm groot avontuur en zoveel mooie dingens gezien. Nicaragua was ook de max maar iets rustiger en veiliger... en na drie maanden in oerwouden gewandeld, enorm veel tempels gezien, met aapkes gespeeld, op ongelooflijke stranden gelegen, warmte ervaren (OVERAL), spaans geleerd, GESURFD en veel rijst en torillas gegeten te hebben mag de luxe van een auto en goeie feestjes met goeie muziek weer komen. Denken we dan. Het is een ander avontuur! In de USA gaan we ook lekker trekken in de natuur parken met een tentje voor enkele dagen! De auto even op zij zetten en terug het avontuur in!
En anke en dirk, ik heb gehoord dat jullie veilig en wel zijn aangekomen in Vietnam! Ik wens jullie een geweldige tijd toe! GENIET VAN DE CULTUREN EN WERELDEN!
ZOENEN AAN IEDEREEN!
dinsdag 24 maart 2009
Isla Ometepe
Hey mensen,
Ik heb nog enkele fotos op mijn facebook gezet. CHECKEN IS DE BOODSCHAP.
de laatste dagen hebben we niet zo heel veel gedaan. Eum we zijn na onze lange toch even blijven hangen in Granada... Om wat post en zo te versturen. Daarna zijn we naar Isla Ometepe gegaan. Weeral een eiland, maar dit is bijzonder want het ligt in een meer... Kijk nog maar eens naar de kaart van google, ik heb ze nog een beetje aangepast. Als je inzoemt kan je onze reisweg een beetje volgen! Cool he. Maar dus wel een grappig eilandje. Ik wilde heel graag de vulkaan beklimmen. We hebben dat nog niet gedaan en ik vind toch dat ik er ene gedaan moet hebben voor we terug vliegen! Het was dus ofwel den deze ofwel Vulcan Arsenal in Costa Rica... Spijtig genoeg waren er eerst meisjes die met me mee wilde maar uiteindelijk het toch voor bekeken hielden. Ik kon alleen gaan maar het leek me even te duur. Dus hebben we fietsen gehuurd, een tochtje gemaakt in de schroeiende warmte (ik was het duidelijk toch niet meer gewoon, vroeger zo een fietser en nu...) en daarna hebben we de toch langs het eiland verder gezet naar een klein dorpje dat Merida genoemd werd. (klinkt het bekent...?) Het was wel een lange en trage weg!
Maar uiteindelijk zaten we in een leuke hostel en hebben we daar nederlanders leren kennne Vroeger kon ik wel eens afkeer hebben of toch niet mijzelf zo openstellen naar nederlanders toe... maar alle als ze kunnen kaarten en bier drinken kunnen ze er nog met door! Nee echte toffe mensen en ze hadden een weddenschap. Als ze zwanger was gingen ze naar Little Corn Island (want dan had Gjalt gewonnen en hij wou graag naar Little Corn) maar zij beweerde dat ze niet zwanger was en als zij gelijk kreeg gingen ze naar Leon... Tja uiteindelijk op de laatste dag zagen we haar bier drinken en werd het nog maar eens bevestigd wat we allemaal al eeuwen lang weten: Een vrouw kent haar lichaam het best.
Daarna zijn we nog gaan paardrijden. was best wel leuk. Heel lang geleden voor de wouter, en hanne was helemaal in haar nopjes, eens haar paard in gang ging. Het had namelijk een nieuw veulentje en die volgende ons overal... Ik ben wel in galop gegaan... leuk leuk
voor de rest, veel gelezen en kaart gespeeld.
Vandaag zijn we in San Juan del Sur aan gekomen. Ik ga hier leren surfen!" OOh YAH is zien hoe dat gaat verlopen! Maar wie weet word ik wel de next Mister Surfboy on this beach!!! en hanne gaat gewoon liggen bakken! Af en toe hoorde ik zo vanuit een hangmat of van aan de overkant van mijn tafel: " Amaai ik zie bruin!" en dan zie je hanne haar eigen bewonderen. En ze wilt er echt alles aan doen om dan ook zo bruin mogelijk aan te komen in Belgie. Als ge nen neger uit de gate ziet komen, 97 procent kans dat het hanne is die een mislukte sessie heeft gehad bij een zonnebank in the US. Nee alle gekheid op een stokje, we zien inderdaad al wel fucking bruin, maar af en toe vervel ik wel een beetje en dan komen er weer stukken af en dan verbranden die weer, of gewoon terug bruin worden...
Als we nu niet meer vermoord worden in Los Angelos voor geld of iets dan hebben we echt de zotste reis overleefd. Er zijn hier nog altijd wel mensen die het nog veel zotter doen als ons. Ze zeggen dood leuk dat ze met een vliegtuig naar Bolivia hebben vanuit Costa Rica en zo langs peru naar Colombia willen langs de drugsroute. Mmm, en terwijl dat die onderweg zijn is dus den ene, het zijn twee australiers ene met een lange en ene met eens toppel baard, aan het studeren is voor doctor of zoiets. Hij had vorig jaar zijn fysica afgemaakt en nu moest hij nog wat anders studeren; maar hij zit niet zo graag in de les. Dus heeft hij zijn boeken mee en leert hij onderweg, gaat hij naar huis achteraf om terug wat fruit te plukken voor het geld en zijn examens doen. Er zijn er dus duidelijk nog zotter. Wij reizen eigenlijk echt nog veilig, misschien iets te soms... als ik dat zo hoor.
Met dat klein verhaaltje ga ik afsluiten!
ALSTUBLIEF MENSEN: REAGEER! op mijn tekstjes, zou zoveel leuker zijn en dan weet ik wie mijn publiek is en das gewoon grappig ook voor de andere mensen... komt er iets in uw op, ben je naar een concert geweest, heb je geen geld meer op de beurs, heb je een slechte pita gegeten, te lang voor het rood licht moeten staan gisteren, ... IETS! Het is niet voor mij he, maar voor mijn eenzaamheid.
Dikke knuffels
Ik heb nog enkele fotos op mijn facebook gezet. CHECKEN IS DE BOODSCHAP.
de laatste dagen hebben we niet zo heel veel gedaan. Eum we zijn na onze lange toch even blijven hangen in Granada... Om wat post en zo te versturen. Daarna zijn we naar Isla Ometepe gegaan. Weeral een eiland, maar dit is bijzonder want het ligt in een meer... Kijk nog maar eens naar de kaart van google, ik heb ze nog een beetje aangepast. Als je inzoemt kan je onze reisweg een beetje volgen! Cool he. Maar dus wel een grappig eilandje. Ik wilde heel graag de vulkaan beklimmen. We hebben dat nog niet gedaan en ik vind toch dat ik er ene gedaan moet hebben voor we terug vliegen! Het was dus ofwel den deze ofwel Vulcan Arsenal in Costa Rica... Spijtig genoeg waren er eerst meisjes die met me mee wilde maar uiteindelijk het toch voor bekeken hielden. Ik kon alleen gaan maar het leek me even te duur. Dus hebben we fietsen gehuurd, een tochtje gemaakt in de schroeiende warmte (ik was het duidelijk toch niet meer gewoon, vroeger zo een fietser en nu...) en daarna hebben we de toch langs het eiland verder gezet naar een klein dorpje dat Merida genoemd werd. (klinkt het bekent...?) Het was wel een lange en trage weg!
Maar uiteindelijk zaten we in een leuke hostel en hebben we daar nederlanders leren kennne Vroeger kon ik wel eens afkeer hebben of toch niet mijzelf zo openstellen naar nederlanders toe... maar alle als ze kunnen kaarten en bier drinken kunnen ze er nog met door! Nee echte toffe mensen en ze hadden een weddenschap. Als ze zwanger was gingen ze naar Little Corn Island (want dan had Gjalt gewonnen en hij wou graag naar Little Corn) maar zij beweerde dat ze niet zwanger was en als zij gelijk kreeg gingen ze naar Leon... Tja uiteindelijk op de laatste dag zagen we haar bier drinken en werd het nog maar eens bevestigd wat we allemaal al eeuwen lang weten: Een vrouw kent haar lichaam het best.
Daarna zijn we nog gaan paardrijden. was best wel leuk. Heel lang geleden voor de wouter, en hanne was helemaal in haar nopjes, eens haar paard in gang ging. Het had namelijk een nieuw veulentje en die volgende ons overal... Ik ben wel in galop gegaan... leuk leuk
voor de rest, veel gelezen en kaart gespeeld.
Vandaag zijn we in San Juan del Sur aan gekomen. Ik ga hier leren surfen!" OOh YAH is zien hoe dat gaat verlopen! Maar wie weet word ik wel de next Mister Surfboy on this beach!!! en hanne gaat gewoon liggen bakken! Af en toe hoorde ik zo vanuit een hangmat of van aan de overkant van mijn tafel: " Amaai ik zie bruin!" en dan zie je hanne haar eigen bewonderen. En ze wilt er echt alles aan doen om dan ook zo bruin mogelijk aan te komen in Belgie. Als ge nen neger uit de gate ziet komen, 97 procent kans dat het hanne is die een mislukte sessie heeft gehad bij een zonnebank in the US. Nee alle gekheid op een stokje, we zien inderdaad al wel fucking bruin, maar af en toe vervel ik wel een beetje en dan komen er weer stukken af en dan verbranden die weer, of gewoon terug bruin worden...
Als we nu niet meer vermoord worden in Los Angelos voor geld of iets dan hebben we echt de zotste reis overleefd. Er zijn hier nog altijd wel mensen die het nog veel zotter doen als ons. Ze zeggen dood leuk dat ze met een vliegtuig naar Bolivia hebben vanuit Costa Rica en zo langs peru naar Colombia willen langs de drugsroute. Mmm, en terwijl dat die onderweg zijn is dus den ene, het zijn twee australiers ene met een lange en ene met eens toppel baard, aan het studeren is voor doctor of zoiets. Hij had vorig jaar zijn fysica afgemaakt en nu moest hij nog wat anders studeren; maar hij zit niet zo graag in de les. Dus heeft hij zijn boeken mee en leert hij onderweg, gaat hij naar huis achteraf om terug wat fruit te plukken voor het geld en zijn examens doen. Er zijn er dus duidelijk nog zotter. Wij reizen eigenlijk echt nog veilig, misschien iets te soms... als ik dat zo hoor.
Met dat klein verhaaltje ga ik afsluiten!
ALSTUBLIEF MENSEN: REAGEER! op mijn tekstjes, zou zoveel leuker zijn en dan weet ik wie mijn publiek is en das gewoon grappig ook voor de andere mensen... komt er iets in uw op, ben je naar een concert geweest, heb je geen geld meer op de beurs, heb je een slechte pita gegeten, te lang voor het rood licht moeten staan gisteren, ... IETS! Het is niet voor mij he, maar voor mijn eenzaamheid.
Dikke knuffels
vrijdag 20 maart 2009
The new beginning
Helow bloggers,
Onze avonturen blijven zich maar opstapelen. Af en toe krijgen we beide het gevoel dat we aan rust toe zijn. Even een dagje blijven waar we zijn of achter een tv liggen. Geloof mij als ik het zeg; reizen is vermoeiend. Ik heb dit al een paar keer aangehaald maar ik ga het nu beter proberen beschrijven.
Weet je nog toen ik vertelde dat Little Corn Island de moeite was, de opoffering het waard was om die lange weg te verduren! Awel ik zal nu even in detail gaan. We hadden onze laatste dag op Little Corn helemaal uitgemelkt, zijn daar gebleven tot 3 uur. Eindelijk met een lancha naar the Big Corn.
Daar moesten we dan 7 uur wachten want de bood ging pas vertrekken om 12 uur snachts. Het zag er zo al een fu***** trage boot uit. Maar alle, den tijd ging snel met zatte eilandbewoners die ons wilden overtuigen dat drugs slecht is, Hey you my friend he! No smook oke, is no good. I see you good man! I see. Ikke maar aan het zeggen dat we hem geloofden en hetzelfde vonden, maar vooral dat we hem een andere keer nog wel gingen tegen komen.. Hij ging niet weg. Tot dat hij hanne had gevonden. Vanaf dat hij hanne , die aan het lezen was, wilde storen. Zij luisterde niet dus raakte hij haar aan.. Hanne riep direct zo van, EEEEJJJJJ. en dan rustig verder lezen. Die gast wist al snel te zeggen, she no good he, your friend no good... En we waren er vanaf.
Na wat bier en spellekes zoals; I have never... konden we den boot op. Ikke mijn hangmat opgehangen met in het achterhoofd dat dat goed zou meevallen. Ik redeneerde dat ge de schommelingen van den boot minder zou voelen, maar dat hangt dus af in welke richting ge uw hangmat ophangt! Zo dwars mogelijk op het vaarpad van de boot... Maar dat had ik pas door rond 3 uur snachts, en besloot om op het hout te gaan liggen. Het was trouwens een echte grave boot. Zo een boot waar zowel een auto naast u staat als kei veel bakken bier (leeg spijtig genoeg) mensen die gewoon op de grond liggen (gelijk wij) en de vrouwen die ruzie maken over de 8 bedden dat er zijn. Pfff wat een boottocht als ik er terug aan denk. Dan rond 5 uur smorgens kwam de zon een beetje op, dat was wel een mooi zicht vanuit mijn hangmat, maar slapen had nog mooier geweest.
Die pipoos moesten nog tanken op een ander klein eilandje. en daar stond de tijd blijkbaar stil. We hebben uiteindelijk 3 uur en een klets kunnen wachten voor we mochten beginnen tanken. Al bij al heeft de boottocht er 10 uur over gedaan in plaats van de beloofde 6 uur. Dan waren we in Bluefields aangekomen! een boeiende stad, maar niet leuk op een moment dat ge weinig hebt geslapen. De lanchas naar El Rama wilden precies niet vertrekken... er bleven maar mensen vertrekken en niemand wist iets interessant te vertellen over wanneer nu de boot wel zou vertrekken. Tja op zo´n moment word ik ofwel helemaal LOCO ofwel word ik rustig. gelukkig ben ik een super goei boek aan het lezen waar ik mij dan helemaal in kan terug trekken! Het vervolg op the Bourne Ultimatum! Een zot goei boek en den bourne die de gevechten doet in mijn hoofd is veel interessanter dan die op het grote witte doek. Niemand is perfect.
Ook de hele toch op de harde houten bankjes met een hond naast u die altijd tussen u en de mens naast u wil kruipen En de andere man die zijn benen niet toe kan houden, alle of toch niet kan kiezen hoe ver hij ze uit elkaar wilt. pfff, bourne was the saviour.
Dan nog eens drie uur wachten op een bus, maar ondertussen begon het buikje al wel te rammelen en konden we dus OP ONS DOOIE GEMAK iets gaan eten. Met een super grote watermeloen als dessert, ging als duidelijk terug rooskleuriger. De busrit ging ook nog eens 5 uur duren. Vertrok om 4 uur en ging aankomen om 9 uur savonds in de hoofdstad Managua. Van daaruit moesten we nog een bus pakken waarvan de laatste zou vertrekken om 10 uur. Maar zoals misschien enkele mensen weten zijn alle hoofdsteden van het centraal amerikaans gedeelte onveilig. Ze zeggen er bij dat Managua dan nog de veiligste is maar toch wil je daar niet snachts op een bus staan wachten ofzo. Het grappige is dat de nicaraguanen het super goed met u menen en u hard waarschuwen en helpen. Maar hun waarschuwingen lijken meer op bedreigingen op den duur. Ze zeggen dat je echt hard moet uitkijken, niet te zelfzeker mag zijn en altijd mensen moet arwanen. Tja zoals ik het heb geleerd: Hoe zelfzekerder ge er uitziet en hoe minst ge mensen argwaand, hoe minder mensen bedenken dat ge er niet thuishoort en u uiteindelijk lastigvallen. Maar alle.. ze waren vriendelijk en bedoelde het goed. Ze hebben onze taxichauffeur helemaal op de grill gelegd, waar gade ze naartoe brengen?!! en wat gade dan doen als dat niet lukt en hoeveel vraagt ge!! wiow, ik zou beginnen wenen als er twee fameuse vrouwen met hun potige vinger naar mij wees en om kracht bij te staan uw tenen zouden masseren met hun zware zolen... zoals ik al zei, ze bedoelde het goed. De taxichauffeur beweerde dat er geen bussen meer zouden rijden en hij had gelijk. heel het busstation dat we ondertussen al drie keer gezien hadden was verlaten... zelfs geen zwerfhonden en dat nam ik als een slecht teken. Hij reed ons dan maar naar een goei hoteleke waar 1 van onze medereizigers al geweest was. Onderweg zien we ineens een buske met GRANADA op. Hij stopt en wilt achteruit rijden op de baan... er zijn natuurlijk geen pechstroken... en de mensen die moesten stoppen tuuterden zelfs niet... Jaja zei de chauffeur, ze gaan wel uit de weg. Als ik uitstap, dacht ik, gaat alles veel sneller. Ik kwam dichter bij de bus en ik zag dat het "moeilijk" ging zijn. Ik vroeg aan de bestuurder, van gaat het nog dat ik meega. JA JA MAN., ik zeg: maar we zijn wel met 3. dan zag ik hem achterom kijken naar de mensenmassa en het hmmm geluid maken. Hij moest toegeven dat het moeilijk ging zijn. De mensen die uit de bus hingen werden ongeduldig want zoveel kracht hadden ze nu ook weer niet dat ze er uren aan konden blijven hangen... en de mensen van binnen hadden het duidelijk warm... Tja toch maar naar het hotel dan!
Nog ruzie gemaakt met de taxichauffeur want hun prijzen durven nog al wel eens veranderen. maar naar onze mening had hij gelijk.. .en alle we waren gewoon te moe om te discussieren.
11 uur aan een stuk geslapen!
een mooie ochtend gehad met een vriendelijke taxi, geen ontbijt maar koffie, een vriendelijke man die mij aan het overtuigen was dat de koffie hier de beste was, hij smaakte enorm goed die ochtend dus ik maakte hem gelukkig met toe te stemmen. De busontvanger (ge hebt op elke bus altijd een chauffeur een nen gast die het geld ontvangt en uw spullen eventueel op het dak vastbindt.) heeft geprobeert om me te leren fluiten op de manier dat ze het hier doen.. Veel harder! (ik blijf maar oefenen)
En de busrit naar Granada die dag voelde gelijk een nieuw begin.
Onze avonturen blijven zich maar opstapelen. Af en toe krijgen we beide het gevoel dat we aan rust toe zijn. Even een dagje blijven waar we zijn of achter een tv liggen. Geloof mij als ik het zeg; reizen is vermoeiend. Ik heb dit al een paar keer aangehaald maar ik ga het nu beter proberen beschrijven.
Weet je nog toen ik vertelde dat Little Corn Island de moeite was, de opoffering het waard was om die lange weg te verduren! Awel ik zal nu even in detail gaan. We hadden onze laatste dag op Little Corn helemaal uitgemelkt, zijn daar gebleven tot 3 uur. Eindelijk met een lancha naar the Big Corn.
Daar moesten we dan 7 uur wachten want de bood ging pas vertrekken om 12 uur snachts. Het zag er zo al een fu***** trage boot uit. Maar alle, den tijd ging snel met zatte eilandbewoners die ons wilden overtuigen dat drugs slecht is, Hey you my friend he! No smook oke, is no good. I see you good man! I see. Ikke maar aan het zeggen dat we hem geloofden en hetzelfde vonden, maar vooral dat we hem een andere keer nog wel gingen tegen komen.. Hij ging niet weg. Tot dat hij hanne had gevonden. Vanaf dat hij hanne , die aan het lezen was, wilde storen. Zij luisterde niet dus raakte hij haar aan.. Hanne riep direct zo van, EEEEJJJJJ. en dan rustig verder lezen. Die gast wist al snel te zeggen, she no good he, your friend no good... En we waren er vanaf.
Na wat bier en spellekes zoals; I have never... konden we den boot op. Ikke mijn hangmat opgehangen met in het achterhoofd dat dat goed zou meevallen. Ik redeneerde dat ge de schommelingen van den boot minder zou voelen, maar dat hangt dus af in welke richting ge uw hangmat ophangt! Zo dwars mogelijk op het vaarpad van de boot... Maar dat had ik pas door rond 3 uur snachts, en besloot om op het hout te gaan liggen. Het was trouwens een echte grave boot. Zo een boot waar zowel een auto naast u staat als kei veel bakken bier (leeg spijtig genoeg) mensen die gewoon op de grond liggen (gelijk wij) en de vrouwen die ruzie maken over de 8 bedden dat er zijn. Pfff wat een boottocht als ik er terug aan denk. Dan rond 5 uur smorgens kwam de zon een beetje op, dat was wel een mooi zicht vanuit mijn hangmat, maar slapen had nog mooier geweest.
Die pipoos moesten nog tanken op een ander klein eilandje. en daar stond de tijd blijkbaar stil. We hebben uiteindelijk 3 uur en een klets kunnen wachten voor we mochten beginnen tanken. Al bij al heeft de boottocht er 10 uur over gedaan in plaats van de beloofde 6 uur. Dan waren we in Bluefields aangekomen! een boeiende stad, maar niet leuk op een moment dat ge weinig hebt geslapen. De lanchas naar El Rama wilden precies niet vertrekken... er bleven maar mensen vertrekken en niemand wist iets interessant te vertellen over wanneer nu de boot wel zou vertrekken. Tja op zo´n moment word ik ofwel helemaal LOCO ofwel word ik rustig. gelukkig ben ik een super goei boek aan het lezen waar ik mij dan helemaal in kan terug trekken! Het vervolg op the Bourne Ultimatum! Een zot goei boek en den bourne die de gevechten doet in mijn hoofd is veel interessanter dan die op het grote witte doek. Niemand is perfect.
Ook de hele toch op de harde houten bankjes met een hond naast u die altijd tussen u en de mens naast u wil kruipen En de andere man die zijn benen niet toe kan houden, alle of toch niet kan kiezen hoe ver hij ze uit elkaar wilt. pfff, bourne was the saviour.
Dan nog eens drie uur wachten op een bus, maar ondertussen begon het buikje al wel te rammelen en konden we dus OP ONS DOOIE GEMAK iets gaan eten. Met een super grote watermeloen als dessert, ging als duidelijk terug rooskleuriger. De busrit ging ook nog eens 5 uur duren. Vertrok om 4 uur en ging aankomen om 9 uur savonds in de hoofdstad Managua. Van daaruit moesten we nog een bus pakken waarvan de laatste zou vertrekken om 10 uur. Maar zoals misschien enkele mensen weten zijn alle hoofdsteden van het centraal amerikaans gedeelte onveilig. Ze zeggen er bij dat Managua dan nog de veiligste is maar toch wil je daar niet snachts op een bus staan wachten ofzo. Het grappige is dat de nicaraguanen het super goed met u menen en u hard waarschuwen en helpen. Maar hun waarschuwingen lijken meer op bedreigingen op den duur. Ze zeggen dat je echt hard moet uitkijken, niet te zelfzeker mag zijn en altijd mensen moet arwanen. Tja zoals ik het heb geleerd: Hoe zelfzekerder ge er uitziet en hoe minst ge mensen argwaand, hoe minder mensen bedenken dat ge er niet thuishoort en u uiteindelijk lastigvallen. Maar alle.. ze waren vriendelijk en bedoelde het goed. Ze hebben onze taxichauffeur helemaal op de grill gelegd, waar gade ze naartoe brengen?!! en wat gade dan doen als dat niet lukt en hoeveel vraagt ge!! wiow, ik zou beginnen wenen als er twee fameuse vrouwen met hun potige vinger naar mij wees en om kracht bij te staan uw tenen zouden masseren met hun zware zolen... zoals ik al zei, ze bedoelde het goed. De taxichauffeur beweerde dat er geen bussen meer zouden rijden en hij had gelijk. heel het busstation dat we ondertussen al drie keer gezien hadden was verlaten... zelfs geen zwerfhonden en dat nam ik als een slecht teken. Hij reed ons dan maar naar een goei hoteleke waar 1 van onze medereizigers al geweest was. Onderweg zien we ineens een buske met GRANADA op. Hij stopt en wilt achteruit rijden op de baan... er zijn natuurlijk geen pechstroken... en de mensen die moesten stoppen tuuterden zelfs niet... Jaja zei de chauffeur, ze gaan wel uit de weg. Als ik uitstap, dacht ik, gaat alles veel sneller. Ik kwam dichter bij de bus en ik zag dat het "moeilijk" ging zijn. Ik vroeg aan de bestuurder, van gaat het nog dat ik meega. JA JA MAN., ik zeg: maar we zijn wel met 3. dan zag ik hem achterom kijken naar de mensenmassa en het hmmm geluid maken. Hij moest toegeven dat het moeilijk ging zijn. De mensen die uit de bus hingen werden ongeduldig want zoveel kracht hadden ze nu ook weer niet dat ze er uren aan konden blijven hangen... en de mensen van binnen hadden het duidelijk warm... Tja toch maar naar het hotel dan!
Nog ruzie gemaakt met de taxichauffeur want hun prijzen durven nog al wel eens veranderen. maar naar onze mening had hij gelijk.. .en alle we waren gewoon te moe om te discussieren.
11 uur aan een stuk geslapen!
een mooie ochtend gehad met een vriendelijke taxi, geen ontbijt maar koffie, een vriendelijke man die mij aan het overtuigen was dat de koffie hier de beste was, hij smaakte enorm goed die ochtend dus ik maakte hem gelukkig met toe te stemmen. De busontvanger (ge hebt op elke bus altijd een chauffeur een nen gast die het geld ontvangt en uw spullen eventueel op het dak vastbindt.) heeft geprobeert om me te leren fluiten op de manier dat ze het hier doen.. Veel harder! (ik blijf maar oefenen)
En de busrit naar Granada die dag voelde gelijk een nieuw begin.
zaterdag 14 maart 2009
Little Corn Island
Hey Everybody,
We zitten op Little Corn! Morgen vertrekken we alweer in een andere richting... maar het was de moeite!
Het was de moeite ondanks dat we een beetje hebben moeten afzien om hier te geraken. Eerst moesten we naar Managua van Granada... een busje dat te traag reed naar mijn goesting... Het was uiteindelijk maar 28 cordoba, nen dikke euro voor met twee een uurke te rijden. Nen mens mag eigenlijk niet klagen he. Maar dan konden we alleen een bus nemen die tot in de helft ging van El Rama. Daar moesten we dan wachten tot de volgende bus voorbij kwam. In Juligalpa (of zoiets) aangekomen hadden we al een beetje honger. Ik vraag aan de eerste mens dat ik tegen kom waar nen goeie comedor te vinden is, juist een paar huizen verder. Stappen we daar een volle zaal binnen met allemaal locals. Iedereen had ons direct gezien denk ik. En dan doe je alsof je neus bloeit... Heel ons eten kreeg ik blikken naar me gericht...
Na vier uur aan een nicaraguaans bushalte te staan wachten kwam de bus. Een bushalte in nicaragua is bijzonder op de manier dat er altijd wel iets aan de gang is. Ofwel komen er bussen aan met de raarste mensen die afstappen, ze halen ineens 50 witte kolen en 10 meloenen uit de koffer van zo´n coachbus, er komt nen oude mens langs die beslist om even tegen de muur te pissen achter u, er fietsen kleine kinderen met babyfietsjes voorbij - gij kunt alleen denken aan de tanden die ge sebiet over de grond zult zien slingeren als ze vallen- of honden die ineens een gevecht tot de dood doen langs u, naast u of 5 meter verder...
Dan kom je in een vuil dorpje in het midden van de nacht aan, zatlappen die tegen je beginnen praten die je zelfs niet zou verstaan als ze nuchter zouden zijn, en wil je alleen een hotelkamertje vinden dat zo goedkoop mogelijk is, en iets eten... Wanneer we dan op de straat aan het eten waren kwamen er twee mannen bij ons aan het tafel zitten. De ene al iets meer zat als de andere, en de andere heeft dan wel 3 vrouwen waarvan 1 er nog maar 13 jaar is. Ooh das normaal! En zun stonden versteld waarom hanne nog geen kinderen had.. .Wat 24 en nog geen kinderen, mijn vrouw van 20 heeft er al drie... Alle boeiende gesprekken tot een zekere limiet.
dan met een uur en een half durende boot naar Bluefields, nog iets meer lay- back dan Livingston maar meer handel. Dan chillen op ons vliegtuigje... een halfuurtje waar de boot er 4 a 5 uur over doet... Dat belooft voor de terugweg met de boot.
Aangekomen op Big Corn Island nog een Lancha naar Little corn op de grootste golven die ik al zelf had meegemaakt in het kleinste bootje!
Daar een race tegen de zon om een hotelleke te vinden... het zien van de palmbomen kon ons al wel wat kalmeren en plezier bezorgen in wat moest komen. Alleen de zware rugzakken deden ons nog denken aan de taak die ons te wachten stond. Een strand over wandelen, voetjes al even in het water steken en dan het goedkoopste bungalowke vinden! en dan alleen nog maar genieten!!!!!!!
We zijn nog een dageje gaan duiken! Was graaf, we hebben twee waterschildpaden gezien! Schone beestkes!
en voor de rest boeken lezen, van smiddags aan een pintje lurken, eens een wandelingetje doen, als ge het te warm krijgt: een plonsje in de warme zee, een joggeske doen, ENORME lekker vis eten! het was dus allemaal de moeite!
Kusjes!
We zitten op Little Corn! Morgen vertrekken we alweer in een andere richting... maar het was de moeite!
Het was de moeite ondanks dat we een beetje hebben moeten afzien om hier te geraken. Eerst moesten we naar Managua van Granada... een busje dat te traag reed naar mijn goesting... Het was uiteindelijk maar 28 cordoba, nen dikke euro voor met twee een uurke te rijden. Nen mens mag eigenlijk niet klagen he. Maar dan konden we alleen een bus nemen die tot in de helft ging van El Rama. Daar moesten we dan wachten tot de volgende bus voorbij kwam. In Juligalpa (of zoiets) aangekomen hadden we al een beetje honger. Ik vraag aan de eerste mens dat ik tegen kom waar nen goeie comedor te vinden is, juist een paar huizen verder. Stappen we daar een volle zaal binnen met allemaal locals. Iedereen had ons direct gezien denk ik. En dan doe je alsof je neus bloeit... Heel ons eten kreeg ik blikken naar me gericht...
Na vier uur aan een nicaraguaans bushalte te staan wachten kwam de bus. Een bushalte in nicaragua is bijzonder op de manier dat er altijd wel iets aan de gang is. Ofwel komen er bussen aan met de raarste mensen die afstappen, ze halen ineens 50 witte kolen en 10 meloenen uit de koffer van zo´n coachbus, er komt nen oude mens langs die beslist om even tegen de muur te pissen achter u, er fietsen kleine kinderen met babyfietsjes voorbij - gij kunt alleen denken aan de tanden die ge sebiet over de grond zult zien slingeren als ze vallen- of honden die ineens een gevecht tot de dood doen langs u, naast u of 5 meter verder...
Dan kom je in een vuil dorpje in het midden van de nacht aan, zatlappen die tegen je beginnen praten die je zelfs niet zou verstaan als ze nuchter zouden zijn, en wil je alleen een hotelkamertje vinden dat zo goedkoop mogelijk is, en iets eten... Wanneer we dan op de straat aan het eten waren kwamen er twee mannen bij ons aan het tafel zitten. De ene al iets meer zat als de andere, en de andere heeft dan wel 3 vrouwen waarvan 1 er nog maar 13 jaar is. Ooh das normaal! En zun stonden versteld waarom hanne nog geen kinderen had.. .Wat 24 en nog geen kinderen, mijn vrouw van 20 heeft er al drie... Alle boeiende gesprekken tot een zekere limiet.
dan met een uur en een half durende boot naar Bluefields, nog iets meer lay- back dan Livingston maar meer handel. Dan chillen op ons vliegtuigje... een halfuurtje waar de boot er 4 a 5 uur over doet... Dat belooft voor de terugweg met de boot.
Aangekomen op Big Corn Island nog een Lancha naar Little corn op de grootste golven die ik al zelf had meegemaakt in het kleinste bootje!Daar een race tegen de zon om een hotelleke te vinden... het zien van de palmbomen kon ons al wel wat kalmeren en plezier bezorgen in wat moest komen. Alleen de zware rugzakken deden ons nog denken aan de taak die ons te wachten stond. Een strand over wandelen, voetjes al even in het water steken en dan het goedkoopste bungalowke vinden! en dan alleen nog maar genieten!!!!!!!
We zijn nog een dageje gaan duiken! Was graaf, we hebben twee waterschildpaden gezien! Schone beestkes!
en voor de rest boeken lezen, van smiddags aan een pintje lurken, eens een wandelingetje doen, als ge het te warm krijgt: een plonsje in de warme zee, een joggeske doen, ENORME lekker vis eten! het was dus allemaal de moeite!
Kusjes!
zaterdag 7 maart 2009
recapulation
Ik was een mail aan het schrijven naar iemand en ik bedacht mezelf dat er wel wat informatie in stand die nog niet op mijn blog stand, dus COPY PASTE en wat aanvullen /veranderen:
We zijn 2 weken geleden in Nicaragua gekomen na eerst een weekje duiklessen genomen te hebben in Utila, Honduras! Dat was de max! Ik wilde eigenlijk wat bangelijke fotos trekken onderwater! Zo nen fotoshoot doen, want we waren zo bij een wrak, een boot die op de bodem ligt. En da zou echt zalig zijn, zo nen foto hebben met mij en op de achtergrond zo een wrak. Van nen screensaver gesproken! Maar ja we waren daar aan het leren duiken enzo dus... en wij zelf hadden ook geen fototoestel
En nu zijn we dus al in esteli geweest waar ze al de fair trade koffie bereiden van oxfam. Grappig om dat te bedenken. Maar dus, daar was niet zoveel te zien, dan maar naar matagalpa, schoon dorpke en daar hebben we goed gefeest met de zalige nicaraguaanse rum! Leon als volgende halte, echt een enorme schone stad, een cinemake gedaan en veel mensen leren kennen.. wat gekaart (we hebben een avond poker gespeeld met een zwitser, duitser, amerikaan, newzeelander en australier voor 50 cordobas, das 2 euro. De eerste keer dat ik voor geld heb gespeeld denk ik, Hard verloren natuurlijk. Die mannen speelde dat serieus), filmkes gezien en veel rondgewandeld. Maar eigenlijk was het daar te warm om altijd rond te wandelen. Na een uurke moest ge ergens pauzeren. Het was gewoon TO HOT. dus een dagske naar het strand gegaan! Daar heb ik goed gejogd, iedereen vond dat ik zot was om in de zon te gaan joggen. Maar het deed me deugd!
Dan langs Managua de hoofdstad gereden naar Masaya. Een stadje met een grote markt plaats! Twee eigenlijk. 1 voor de toeristen en de andere is de lokale markt en daar kan je eigenlijk ook alles kopen wat ze op de toeristen markt verkopen. Ik heb een hangmat gekocht voor 190 cordobas en ongeveer dezelfde hangmat verkochten ze voor 430 cordobas, zonder onderhandeling natuurlijk. Dus nu heb ik een hangmat voor 8 euro, not bad he. In masaya hadden ze ook enorme schone kerkskes!, maar weeral veel te heet om rond te wandelen!
We hebben nog een dagje aan een kratermeer gezeten! zware wandeling gedaan daar.
EN nu zitten we in Granada! Een super mooie stad, alhoewel ik er nog nieks van gezien heb. We zijn hier gisteren aangekomen en eigenlijk gewoon wat blijven hangen in de hostel en op het internet gezeten! Ik ben kei veel fotos kwijt geraakt omdat er 1 of ander virus of een malfunction is met het memory kaartje van het fototoestel. Ik heb dan maar nen back-up gemaakt van da alles zodat misschien iemand met meer verstand van pc´s de fotos kan redden. We hebben goed gefeest gisteren nacht. Wat salsa gedanst tot ik mijzelf kapot heb gezweet en kaart gespeeld tot een kot in de nacht.
Nu eerst ontbijten en dan op onderzoek gaan in de stad!
Maar dus, het gaat best goed met mij! Het is allemaal niet meer zo lang. Alle das toch wat ik altijd zeg. Maar eigenlijk 2 maand is nog enorm lang. Het gaat wel voorbij vliegen, het zelfde als de voorbije 4 maand is voorbij gevlogen. -- Ik bedenk mezelf als ik dit nu herlees dat ik in New Orleans was en dacht, wiow we zijn een maand onderweg! en toen vond ik het eenorm angstaanjagend om te bedenken dat we Mexico en Guatemala door moesten, Ik dacht zelfs nog niet aan duiken of chicken bussen. of cordobas.... een koppel dat we in Nashville ontmoet hebben, Kevin en Olga, wist hier iets mooi op te zeggen. We waren toen aan het praten over reizen en dat veel jongeren ofwel gewoon in werken sukkelen na hun studies of moeten gaan werken om hun studies af te betalen. En uiteindelijk gewoon worden om geld te hebben en vanalles gaan sparen. mooie vaasjes voor op de kast, IKEA €14,99 of een confortabele sofa ... ( even de consumpsie MY er doorsleuren en de mensen die er (ik zal maar zeggen) slachtoffer van zijn geworden) Iemand zou nog stoem moeten zijn om dat allemaal achter te laten en in iets te stappen wat voor hun onbekend en vreemd is. Misschien zelfs afschrikt. Olga zei: Courage is something you get after you did something, it´s not something you need before doing something. Het is een beetje een twist in de hersenen maar het heeft mij geholpen. -- Maar toch een 2 maand durende vakantie is nog een eeuwigheid!
Tciiiiirriiooooooooosssssss
Waarom betalen om foto's en video's te bewerken, e-mails te lezen, te bloggen enz…? Met Windows Live is dit allemaal gratis!
We zijn 2 weken geleden in Nicaragua gekomen na eerst een weekje duiklessen genomen te hebben in Utila, Honduras! Dat was de max! Ik wilde eigenlijk wat bangelijke fotos trekken onderwater! Zo nen fotoshoot doen, want we waren zo bij een wrak, een boot die op de bodem ligt. En da zou echt zalig zijn, zo nen foto hebben met mij en op de achtergrond zo een wrak. Van nen screensaver gesproken! Maar ja we waren daar aan het leren duiken enzo dus... en wij zelf hadden ook geen fototoestel
En nu zijn we dus al in esteli geweest waar ze al de fair trade koffie bereiden van oxfam. Grappig om dat te bedenken. Maar dus, daar was niet zoveel te zien, dan maar naar matagalpa, schoon dorpke en daar hebben we goed gefeest met de zalige nicaraguaanse rum! Leon als volgende halte, echt een enorme schone stad, een cinemake gedaan en veel mensen leren kennen.. wat gekaart (we hebben een avond poker gespeeld met een zwitser, duitser, amerikaan, newzeelander en australier voor 50 cordobas, das 2 euro. De eerste keer dat ik voor geld heb gespeeld denk ik, Hard verloren natuurlijk. Die mannen speelde dat serieus), filmkes gezien en veel rondgewandeld. Maar eigenlijk was het daar te warm om altijd rond te wandelen. Na een uurke moest ge ergens pauzeren. Het was gewoon TO HOT. dus een dagske naar het strand gegaan! Daar heb ik goed gejogd, iedereen vond dat ik zot was om in de zon te gaan joggen. Maar het deed me deugd!
Dan langs Managua de hoofdstad gereden naar Masaya. Een stadje met een grote markt plaats! Twee eigenlijk. 1 voor de toeristen en de andere is de lokale markt en daar kan je eigenlijk ook alles kopen wat ze op de toeristen markt verkopen. Ik heb een hangmat gekocht voor 190 cordobas en ongeveer dezelfde hangmat verkochten ze voor 430 cordobas, zonder onderhandeling natuurlijk. Dus nu heb ik een hangmat voor 8 euro, not bad he. In masaya hadden ze ook enorme schone kerkskes!, maar weeral veel te heet om rond te wandelen!
We hebben nog een dagje aan een kratermeer gezeten! zware wandeling gedaan daar.
EN nu zitten we in Granada! Een super mooie stad, alhoewel ik er nog nieks van gezien heb. We zijn hier gisteren aangekomen en eigenlijk gewoon wat blijven hangen in de hostel en op het internet gezeten! Ik ben kei veel fotos kwijt geraakt omdat er 1 of ander virus of een malfunction is met het memory kaartje van het fototoestel. Ik heb dan maar nen back-up gemaakt van da alles zodat misschien iemand met meer verstand van pc´s de fotos kan redden. We hebben goed gefeest gisteren nacht. Wat salsa gedanst tot ik mijzelf kapot heb gezweet en kaart gespeeld tot een kot in de nacht.
Nu eerst ontbijten en dan op onderzoek gaan in de stad!
Maar dus, het gaat best goed met mij! Het is allemaal niet meer zo lang. Alle das toch wat ik altijd zeg. Maar eigenlijk 2 maand is nog enorm lang. Het gaat wel voorbij vliegen, het zelfde als de voorbije 4 maand is voorbij gevlogen. -- Ik bedenk mezelf als ik dit nu herlees dat ik in New Orleans was en dacht, wiow we zijn een maand onderweg! en toen vond ik het eenorm angstaanjagend om te bedenken dat we Mexico en Guatemala door moesten, Ik dacht zelfs nog niet aan duiken of chicken bussen. of cordobas.... een koppel dat we in Nashville ontmoet hebben, Kevin en Olga, wist hier iets mooi op te zeggen. We waren toen aan het praten over reizen en dat veel jongeren ofwel gewoon in werken sukkelen na hun studies of moeten gaan werken om hun studies af te betalen. En uiteindelijk gewoon worden om geld te hebben en vanalles gaan sparen. mooie vaasjes voor op de kast, IKEA €14,99 of een confortabele sofa ... ( even de consumpsie MY er doorsleuren en de mensen die er (ik zal maar zeggen) slachtoffer van zijn geworden) Iemand zou nog stoem moeten zijn om dat allemaal achter te laten en in iets te stappen wat voor hun onbekend en vreemd is. Misschien zelfs afschrikt. Olga zei: Courage is something you get after you did something, it´s not something you need before doing something. Het is een beetje een twist in de hersenen maar het heeft mij geholpen. -- Maar toch een 2 maand durende vakantie is nog een eeuwigheid!
Tciiiiirriiooooooooosssssss
Waarom betalen om foto's en video's te bewerken, e-mails te lezen, te bloggen enz…? Met Windows Live is dit allemaal gratis!
vrijdag 6 maart 2009
Laguna de Ayado
Hey mensen,
deze week zat ik ook achter een computer maar had ik absoluut geen idee over wat ik wou of kon schrijven! Nu nog altijd niet maar ik ga toch mijn best doen, en waarschijnlijk (Wouter kennende) zullen er wel zinnige dingens uit komen (en iets minder zinnige zaken).
Ik vertrek graag bij de herrinneringen die nog vrij vers in mijn hoofd zitten, zodat ik deze zeker niet vergeet op het einde! Gisteren zijn we namelijk gaan zwemmen in een prachtig groot meer. Ooit in tijd is er een krater ontstaan, hoe weten we zelf ook niet want het staat niet "in den boek", en daar is water in gesukkeld en dat heeft er allemaal voor gezorgd dat wij een enorme leuke zwemervaring hebben kunnen beleven! Deze ervaring had nooit zo goed gevoeld als de weg naar die ervaring niet zo slopend was. "De Boek zei" dat het een halfuurtje wandelen was naar het meer, blijkbaar zaten wij op een ander wandelpad. Dus na een dik uur wandelen hadden we nog altijd niet veel gedaald en zaten we dus nog altijd op de binnenwand van de krater te wandelen. Hanne wou ook niet te zot doen en gewoon een pad volgend dat door het bos recht naar beneden ging... dus we bleven maar in 1 grote ronde lopen. Na al die tijd in de schroeiende zon te wandelen hadden we nood aan een pauze en besloten we toch iets te eten in het restaurant dat we gevonden hadden. Vrij toeristisch maar oke. Een schitterend uitzicht over het meer. Maar Hanne had blijkbaar geen geld bij! en de wouter zijn back-up cash was blijkbaar ook al gebruikt en opgedaan! We hadden namelijk de dag daarvoor wat inkopen gedaan op het marktje van Masaya, zo souverniertjes en cadeautjes! Ik weet al wat iedereen gaat krijgen! NA NA NANA NAAAAAAAA! Nee niemand krijgt cadeautjes! Beter om te ontkennen door zoiets te zeggen dan om mensen hoop te geven en achter die hoop te verbrijzelen!! Ja verbrijzelen.
Maar dus back to the story: we werden een beetje hopeloos omdat het echt nog ver leek. Hanne kon het niet meer zo goed aan omdat haar enkel pijn begon te doen. Die was eigenlijk al een kwartier pijn aan het doen en zwelde meer op. De opluchting was dan ook des te groter toen een Jeep voorbij kwam en ons wou meenemen. Hij zei dat hij niet naar the lake ging maar hij wou ons wel afzetten aan de kruising, het was toch iets verder zei hij. Maar na nog geen minuut kwamen we aan de kruising en omdat het toch niet zo ver was bedacht de bestuurder ons maar helemaal naar het meer te brengen. Met de euforie door onze aderen en de wind door de haren kon niets meer stuk!
Eens we dan ook eindelijk in het water zaten was het een zalig gevoel! Ik amuseerde me met duiken, de bodem volgen naar het diep en banden opduiken die op de bodem lagen en hanne wou zo gracefull as posible springen tegen de grote golven! Wat en zicht ik kan het u verzekeren.
Het water was ook zo warm en zalig zoet dat we er niet uit wilde. Het rare aan het meer was dat er golven waren. Omdat de wind vanover een ander, een veel groter, meer kwam won het volgens mij enorm veel snelheid en wanneer het dan juist over de heuvel kwam in dat meer creeerde het golven of zoiets. Tja een man kan maar zover veronderstellingen doen dan zijn hersencapaciteit het aankan of mogelijk is.
We moesten er ook een catamaran aanschouwen op het meer die de golven trotseerde. Het was wel 35 dollar voor een uur dus dat leek mij nogal duur en om dan alleen te zeilen met zulke wind zou het nogal spannend zijn. Maar het meer zal ooit wel getemd moeten worden door mij!
Na al dat plezier besloten we toch om het pad te zoeken, de zogenaamde kortere weg. Het was ondertussen iets van een half vijf en de zon wierp alleen nog maar licht op de oost wanden van de krater. Wij stonden natuurlijk aan de westkant, in de schaduw. Dus na de lange en vermoeiende platte wandeling in de zon moesten we nu een bergwand beklimmen in de schaduw. Hanne vertelde al snel dat ze het toch niet zag gebeuren dat zij ooit een vulkaan zou gaan beklimmen tijdens deze reis. We moesten natuurlijk eerst het pad nog vinden. Dit bleek toch niet zo gemakkelijk want op een bepaald moment stand er een huis tussen de weg en het meer, en na dit huis zijn oprit viel de weg 3 meter dieper en bleek het een rivier te zijn, die droog stond op dat moment, die van de berg kwam. OEPS. Een oude man met een paard in het ene hand en een machette in de andere wees ons het geheime pad door het bos en op de berg. Het steeg nogal gestaag maar wel constant. Hanne haar snelheid nam een beetje af en ik speelde spelletjes met mijn eigen om alleen op de stenen te mogen wandelen en dus niet de grond te proberen raken. We kwamen een zoon en zijn vader tegen die van het leven leken te genieten waar het genot schuilde in de kleine hoekjes van de wereld. Ze vertelde ons met een glimlach dat ze al brulapen hadden gehoord, een whiteface monkey gezien hadden en een slang. Hanne haar reactie was grappig. De vader nam de moeite om zo nuchter mogelijk te klinken en deelde ons mee dat onze keuze van schoeisel niet denderend was, en absoluut niet aangepast om te wandelen in bossen waar slangen zitten. Ik antwoorde met een optimistisch en ontwijkende glimlach: "Jah I know." Naar mijn gevoel hebben we onze trip toen verder gezet met iets meer onrust in ons hartje. Ik nam mijn mes in mijn hand, gesloten (voor als ik zou vallen) maar niet beveiligd zodat ik het snel genoeg kon klaar hebben om een slang te doden. Tja, als je hier reist en verhalen hoort van andere mensen begin je toch sneller op veilig te spelen. we hebben ook vernomen dat wanneer je een beet krijgt, je altijd de slang moet doden als het mogelijk is. Kwestie van identificatie, want een mens kan dus ook sterven van een verkeerd anti-gif vacinatie te krijgen. Hanne vertelde iets later dat ze enorm veel gatjes in de zandwanden zag en maar goed genoeg wist wat er in schuilde, (Vieze vettige grote spinnen!) maar een tijdje later toen we over een obstakel moesten klimmen van bomen die over de weg lagen, zag ik een grote spin kruipen langs mijn hand. Ja natuurlijk wat wil je bij wat oude rotte bomen, altijd spinnen. Maar met de ene hand had ik hanne haar poep vast om ze op te helpen de boom over te klauteren en met de andere hand steunde ik dus op een andere boomstam waar ik een spin zag kruipen. Ik heb toch maar braaf mijn mondje gehouden en ik wou ook niet dat hanne viel, want ik had ze op dat moment niet kunnen opvangen.
Tegen het einde was hanne echt kapot kapot. Het werd iets donkerder. Na een kwartier was het helemaal donker. Allle geluk was er toch al een klein half maantje dus we konden onze voeten nog zien. Eindelijk zagen we proof of life wanneer er zich een barbaarse grote omheining zich achter bomen liet tonen. We liepen er met plezier rond om dan in eindelijk een straat tegen te komen... Door de nacht en achtervolgt door het geluid van blaffende honden vonden we onze weg naar El Eglesia en Caterina. - Ik kan u verzekeren dat zelfs smaakloze bonen smaken, het is precies dat je rijstpap eet met een gouden lepeltje.
Na dit alles, zijn we van de morgen na een goede nachtrust vertrokken naar Granada, Waar ik nu zit. Toen we met de bus binnen reden in de stad was het zelfs aan het regen. Dat deed me denken aan hoe lang het voor mij geleden was dat ik nog aan regen gedacht had. Toen ik het voelde op mijn gezicht dacht ik, volgens mij zijn belgen het gewoon en moeten wij het af en toe eens voelen! Ondertussen schijnt de zon hier alleweer en we hebben het zelfs niet koud gehad in onze T-shirt toen het aan het regen was, dus dat kan misschien ook wel iets te maken hebben met het optimisme!
Ik heb leuk gespeeld met een klein meisje op de bus! Ik voelde me er goed bij!
Tja ik ga het even laten bij dit avontuur denk ik. Ik denk vaak na over welke zaken ik nog kan meedelen en dan denk ik eerder zo in themas, van huizen, natuur, mensen en eten... maar aan die themas weet ik niet hoe ik daar aan moet beginnen om die uit te leggen. Aah misschien 1
Huizen
We waren gisteren avond dus door het donker naar huis aan het wandelen. Ons huis was op dat moment een Hostal genaamd Euro. Mensen leven hier practisch buiten. Alles staat ook open, van ramen tot deuren en als je wil kan je zelfs soms net tussen de muur en de dakplaten kruipen. Overal gaten dus. Af en toe piep ik eens binnen bij mensen. Dan zie je ofwel dat ze een immens grote binnenplaats hebben, ofwel zie je een oude dame zitten in een loecht jurkje die aan het kijken is naar een of andere soup, ofwel zie je een jongere gast tv kijken met luide muziek.
Maar gisteren avond viel ons op dat de huizen niet zo huiselijk zijn ingericht. Je ziet vaak een geschilderde betonnen vloer ofwel liggen er grauwe tegels, met dan wel kleurijk geschilderde muren. Maar er staat een robuste tafel ergens tegen een muur met enkele stoelen. Langs de andere muur staan dan weer enkele schommelstoelen. Thats it. Geen of weinig gezelligheid. Natuurlijk maken de mensen dit dan weer goed!
Zoenen allemaal,.. Ik ben lang bezig geweest met onze fotos, fieuw en het is nog niet gelukt!
Hou jullie goed!
Het is nu nog maar 2 maand en een klets, en het blijkt dat ik toch genoeg geld ga hebben om alles te overleven! nog eens fieuw
Aanwezig zijn op kantoor zonder er eigenlijk echt te zijn? Ja, dat wil ik ook!
vrijdag 27 februari 2009
Nicaragua
Hey HEY HEY HEY mensen!!!
ik heb echt wel medelijden met jullie... Op msn stond gisteren de vraag: Waar blijft de zon? en ik dacht in mijn eigen... ja de zin zit aan deze kant van de oceaan en die gaat niet overkomen tot dat wij het vliegtuig nemen.
We zitten hier namelijk in nicaragua en het is hier WAAAAAAAAARM! Zelfs gisteren nacht waren we zweetend aan het rondwandelen!
We zijn beland in Léon in Nicaragua! Deze zondag nog eens naar het strand gaan, wat bakken. Het is dat we nog niet bruin genoeg zijn... Maar ik zit nu in een internet cafe en die fuckers willen hier van deze zaak een ijskast maken met hun airco en ik wil al terug warmte amaai- Vandaar mijn WELGEMEENDE zorgen over jullie staat van welzijn!
Oke léon is schoon, en gisteren hebben we onze beentjes nog eens kunnen strekken in de hostel. Overdag konden we nergens echte toeristen spotten, en we kwamen terug van het eten, en BOOOM: er was precies een toeristen bus gedropt in onze hostel! Trouwens aan de overkant van de straat is er een cafe genaamd: VIA VIA. en het heeft ook een hostel.. Geen toeval mensen. het is inderdaad een keten van cafes over de wereld. hier is er een, antwerpen, catalonie in spanje, ... Alle er zijn er een stuk of 6 in afrika nog een en juist boven australie ook.
naar het schijnt zou er dus een belgische eigenares of zo moeten zijn... Alle ik heb iemand op het straat horen roepen dat hij van de belgische hield... En de tweede tip is dat er stoofvlees op het menu staat! Comida typica en belgica! Zotte peren he
Dan weten we weer wat te eten vanavond!
voor de rest hebben we enorm grote koffievelden gezien! heelder voetbalvelden groot waren er koffiebonen uitgespreidt om te drogen. Het is hier blijkbaar de streek van de fair trade coffee!
Hij is inderdaad enorm lekker! Ik ga wat mee naar huis moeten nemen.
Belgen zijn hier blijkbaar anders niet te vinden. Nederlanders daar en tegen kom je over de hele wereld tegen. Aan de grens hebben we nog met een nederlandse samen in een hotelkamer geslapen. W e hadden haar op de bus leren kennen en dan ja.. as long as it is sheep! we are game-
We zijn ook nog leuke nederlanders tegengekomen! We waren op den dool in Matagalpa en zonder het te weten wandelen we de populairste bar van de jongeren binnen. Op het moment rond 1 uur smiddags was er nog niet veel van te merken-..- Zo dingens gebeuren natuurlijk wel meer met mij, iets wordt namelijk populairder eens DE BELGIUMPEOPLE daar zijn geweest, :)
Maar dus een koffie, cocktail en een fles rum later blijft het volk er maar binnen stromen. - we hebben er een nederlandse filmploeg tegen gekomen die een documentaire aan het maken waren over de gebreken, of beter de ONTbrekende, gehandicapten sector in Nicaragua. Toffe mannen die nu al terug in nederland zijn!
Over kom je hier dan ook bedelende mensen tegen met kromme benen of zelfs zonder, die kruipen over de grond of met een kruk en een hand langs de banken van de bus klauteren om almoezen te vragen...
Pijnlijk!
Mensen, fotos zullen nog effe moeten wachten want de pcs zijn heir blijkbaar weeral niet capabel om uit te voeren wat nen westerse mens er van verlangt:
Mensen sterkte he tot we terug komen met de zon!
Vanaf nu heb je je vrienden overal bij! Messenger voor Mobile
ik heb echt wel medelijden met jullie... Op msn stond gisteren de vraag: Waar blijft de zon? en ik dacht in mijn eigen... ja de zin zit aan deze kant van de oceaan en die gaat niet overkomen tot dat wij het vliegtuig nemen.
We zitten hier namelijk in nicaragua en het is hier WAAAAAAAAARM! Zelfs gisteren nacht waren we zweetend aan het rondwandelen!
We zijn beland in Léon in Nicaragua! Deze zondag nog eens naar het strand gaan, wat bakken. Het is dat we nog niet bruin genoeg zijn... Maar ik zit nu in een internet cafe en die fuckers willen hier van deze zaak een ijskast maken met hun airco en ik wil al terug warmte amaai- Vandaar mijn WELGEMEENDE zorgen over jullie staat van welzijn!
Oke léon is schoon, en gisteren hebben we onze beentjes nog eens kunnen strekken in de hostel. Overdag konden we nergens echte toeristen spotten, en we kwamen terug van het eten, en BOOOM: er was precies een toeristen bus gedropt in onze hostel! Trouwens aan de overkant van de straat is er een cafe genaamd: VIA VIA. en het heeft ook een hostel.. Geen toeval mensen. het is inderdaad een keten van cafes over de wereld. hier is er een, antwerpen, catalonie in spanje, ... Alle er zijn er een stuk of 6 in afrika nog een en juist boven australie ook.
naar het schijnt zou er dus een belgische eigenares of zo moeten zijn... Alle ik heb iemand op het straat horen roepen dat hij van de belgische hield... En de tweede tip is dat er stoofvlees op het menu staat! Comida typica en belgica! Zotte peren he
Dan weten we weer wat te eten vanavond!
voor de rest hebben we enorm grote koffievelden gezien! heelder voetbalvelden groot waren er koffiebonen uitgespreidt om te drogen. Het is hier blijkbaar de streek van de fair trade coffee!
Hij is inderdaad enorm lekker! Ik ga wat mee naar huis moeten nemen.
Belgen zijn hier blijkbaar anders niet te vinden. Nederlanders daar en tegen kom je over de hele wereld tegen. Aan de grens hebben we nog met een nederlandse samen in een hotelkamer geslapen. W e hadden haar op de bus leren kennen en dan ja.. as long as it is sheep! we are game-
We zijn ook nog leuke nederlanders tegengekomen! We waren op den dool in Matagalpa en zonder het te weten wandelen we de populairste bar van de jongeren binnen. Op het moment rond 1 uur smiddags was er nog niet veel van te merken-..- Zo dingens gebeuren natuurlijk wel meer met mij, iets wordt namelijk populairder eens DE BELGIUMPEOPLE daar zijn geweest, :)
Maar dus een koffie, cocktail en een fles rum later blijft het volk er maar binnen stromen. - we hebben er een nederlandse filmploeg tegen gekomen die een documentaire aan het maken waren over de gebreken, of beter de ONTbrekende, gehandicapten sector in Nicaragua. Toffe mannen die nu al terug in nederland zijn!
Over kom je hier dan ook bedelende mensen tegen met kromme benen of zelfs zonder, die kruipen over de grond of met een kruk en een hand langs de banken van de bus klauteren om almoezen te vragen...
Pijnlijk!
Mensen, fotos zullen nog effe moeten wachten want de pcs zijn heir blijkbaar weeral niet capabel om uit te voeren wat nen westerse mens er van verlangt:
Mensen sterkte he tot we terug komen met de zon!
Vanaf nu heb je je vrienden overal bij! Messenger voor Mobile
zaterdag 21 februari 2009
Utila, Bay Islands, Honduras
Wiow wiow,
Duiken is de max! Hanne is er vooral enorm zot van. We zijn al 18 meter diep geweest, ikke natuurlijk nog net iets dieper! Altijd iets over de grens gaan he, ge kent mij. We hebben ongeveer 7 of 8 keer gedoken, en we zijn beiden CERTIFIED OPEN WATER DIVERS!!!!!!!!!!!!! Aint that the SHIT
Ik viel een beetje in huis met alles waarschijnlijk maar de mensen die al een week op informatie zitten te wachten zijn al gesteld nu... Hee
Aan Dirk wil ik effe zeggen dat we onze reis van Guatemala naar Honduras als volgt ging: Smorgens in Livingston vertrokken (bij the rasta duds!) met een boot naar Puerto Barios, dan een busje naar Puerto Cortes in Honduras (effe voor de record, voor mij persoonlijk de ongemakelijkste busrit ever denk ik. Ik heb twee uur op 1 bil gezeten, gedeeltelijk omdat ik tussen twee ferme dames zat. en na een kwartier of zo waren mijn benen al gevoelloos... tof tof. uiteindelijk ging de dame naast me weg en ikke kei opgelucht en demonstratief veel plaats in nemen. Kwam de volgende dame net 500 meter verder, en die was nog "fermer", Alle vorm van humor ontgaat je dan, maar het was maar voor even. Na 5 minuten kwamen we aan een dorp ofzo en er moesten veel mensen afstappen.) De grens, zoals elke grenspost, bestaat uit stress en drukte! Maar in al dat tumult hebben we een goeie exchange rate kunnen afdwingen en vanaf we die mannen achter ons lieten was de grensovergang enorm rustig. En vriendelijke mensen... We moesten wel 3 euro betalen voor de vriendelijkheid, maar dat nam ik na een klote busrit en veel drukte er graag bij. Een glimlach doet wonderen zeggen ze altijd he.
Een bus naar puerto en van daaruit, direct overgestapt op de volgende bus. Dat was best vermoeiend, in slaap vallen op een warme bus en dan hup hup, andere bus, en dan terug uren tijd hebben voor je gedachten. Deze busman dacht om ons eens goed in het zak te zetten door het dubbel te vragen! onnozelaar, ik heb hem uiteindelijk gewoon 1 euro extra moeten geven zodat hij zou stoppen, toch doen alsof hij gewonnen had. Voor mij was het toch even een zware pil weeral. Het lijkt zo elke keer een ritueel te worden om al direct de eerste dag afgezet te worden in een nieuw land. Het is dan ook traditie dat het mensen zijn van de bus. Pfff ze rieken het gewoon blijkbaar. Maar dus smorgens om 9 uur vertrokken en savonds om 9 uur ongeveer aangekomen in La Seina of zoiets... Ineens viel me op dat Honduras een pak armer is dan de andere landen en er zich blijkbaar ook niet echt iets van aantrekt. Het moet een pracht land zijn, maar de aantrekkelijkheid verminderd gelijkevenredig met de daklozen en het straatafval... Steden zoals San Pedro de sula, waar dagelijk mensen vermoord worden (omdat ze hun gsm niet willen afgeven), bevorderen het niet echt. Dus we zijn blij met onze beslissing om door te reizen naar Nigaragua! Maandag vertrekken we, nadat hanne haar Oscars, waar ze al twee weken om zaagt, heeft kunnen zien.
MAAR DUS MEER OVER HET DUIKEN!!!!!!!
Je stapt van de boot in Utila en er komt een storm van business paiers op je af. Do you want to take a divers course?, do you need a place to sleep? I can tell you man, we really got the best diving school on the Island. And you even get 4 nights free in our hotel, free internet use and a kitchen.. What do you say what do you say...???
Just give me your flyer, Im going to have some breakfast and we will talk it over!!! pfff
Na een kop koffie kon ik nog altijd niet echt beter nadenken maar ja,.... gelukkig heb ik hanne bij op zulke momenten, en kiest zij voor ons.
Lets go with the Captian Morgans Dive Shop! AAAAArrrr Mayteeee
Ze hadden een eigen hotel op een klein eilandje ten westen van Utila waar het veel rustiger is. Gratis kayak lenen, snorkeling gear, ... tv... (Cold showers), nice view, ... AND 2 FREEEEEEEEE dives
Oke nu nog op dat eiland geraken. Er was een amerikaan met een bootje die er een restaurant had. Hij ging ons meepakken, maar tja wanneer hij klaar was, en de geile rasker was nog een praatje aan het maken met een dame.. hebben we de crew een beetje beter leren kennen. We kregen ook al direct een boek in ons handen geduwt, 270 blz, veel leesplezier... Nee het was best een interessant boek en gemakkelijk om de essentie er uit te halen! Maar we moesten dus inderdaad ook een exaam doen. Ik heb 90 procent, nog nooit zoveel gehad in mijn leven denk ik, behalve op wiskunde misschien af en toe. (for the record. hanne heeft 92 procent)
Maar alle ik ben weer van alles aan het overslagen. Onze instructor Fez, zotte dud van Turkey. A real surf dude.. misschien heb ik er ergens wel een foto van. Maar dus the gear and all that is real excited. De eerste keer ge in uw duikpak kruipt en u laat zinken. zot gevoel... Al snel leer je de basics zoals onder water u duikbril uitdoen, van regulator veranderen. All that ... En dan komt the real stuff. De tweede dag was het voor ons al zover, in the OPEN SEA man! de onder water wereld is iets zot. Alles werkt anders en alles heeft ook een fuctie. Leuk om zo kleine cleaners bezig te zien... alle veel te zien, zoveel dat je bijna niet weet naar wat te kijken
Hanne had de derde nacht een droom over een haai... maar we hebben er geen gezien. wel een pijlstaart rog, zotte grote vissen met zilvere tanden die zo in het donker schuilen, Kreeften, dora´s zoals hanne ze noemt en duizende en duizende verschillende andere gekleurde vissen!! very nice...
Misschien maak ik dit verhaal nog wel eens af maar nu moeten we ons gaan zat drinken met zotte duidsers die we hebben leren kennen.
Ik wil ook zeggen tegen al mijn vrienden!!! Ik ben jullie niet vergeten en ik denk veel aan jullie. Ik heb hier een paar nachten in de hangmatten gehangen met mooie herrinneringen aan jullie en veel vragen over jullie toestand. Hoe heeft kim valentijn gevierd, hoe heeft jeroen valentijn gevierd (zijne eerste), hoe gaat het met onze jonas en wouter... Houdt ons nathalie zich goed... Hoe is het met ons elise en haar leuke reizen... en onze Lowie: mijn petekindje is aan het leren spreken, en ik heb het zelfs nog niet gehoord! En mijn broeder...
(aan al de mensen die ik niet genoemd heb: Jullie zijn duidelijk geen vrienden van mij :-) )
Mensen hou jullie allemaal goed... ik zal nog wel eens tijd maken morgen of overmorgen om mijn verhaal af te maken!!!!!
ZOEN ZOEN ZOEN EN zalige valentijn allemaal
De nieuwe Hotmail maakt je leven nog makkelijker Wees er als eerste bij.
Duiken is de max! Hanne is er vooral enorm zot van. We zijn al 18 meter diep geweest, ikke natuurlijk nog net iets dieper! Altijd iets over de grens gaan he, ge kent mij. We hebben ongeveer 7 of 8 keer gedoken, en we zijn beiden CERTIFIED OPEN WATER DIVERS!!!!!!!!!!!!! Aint that the SHIT
Ik viel een beetje in huis met alles waarschijnlijk maar de mensen die al een week op informatie zitten te wachten zijn al gesteld nu... Hee
Aan Dirk wil ik effe zeggen dat we onze reis van Guatemala naar Honduras als volgt ging: Smorgens in Livingston vertrokken (bij the rasta duds!) met een boot naar Puerto Barios, dan een busje naar Puerto Cortes in Honduras (effe voor de record, voor mij persoonlijk de ongemakelijkste busrit ever denk ik. Ik heb twee uur op 1 bil gezeten, gedeeltelijk omdat ik tussen twee ferme dames zat. en na een kwartier of zo waren mijn benen al gevoelloos... tof tof. uiteindelijk ging de dame naast me weg en ikke kei opgelucht en demonstratief veel plaats in nemen. Kwam de volgende dame net 500 meter verder, en die was nog "fermer", Alle vorm van humor ontgaat je dan, maar het was maar voor even. Na 5 minuten kwamen we aan een dorp ofzo en er moesten veel mensen afstappen.) De grens, zoals elke grenspost, bestaat uit stress en drukte! Maar in al dat tumult hebben we een goeie exchange rate kunnen afdwingen en vanaf we die mannen achter ons lieten was de grensovergang enorm rustig. En vriendelijke mensen... We moesten wel 3 euro betalen voor de vriendelijkheid, maar dat nam ik na een klote busrit en veel drukte er graag bij. Een glimlach doet wonderen zeggen ze altijd he.
Een bus naar puerto en van daaruit, direct overgestapt op de volgende bus. Dat was best vermoeiend, in slaap vallen op een warme bus en dan hup hup, andere bus, en dan terug uren tijd hebben voor je gedachten. Deze busman dacht om ons eens goed in het zak te zetten door het dubbel te vragen! onnozelaar, ik heb hem uiteindelijk gewoon 1 euro extra moeten geven zodat hij zou stoppen, toch doen alsof hij gewonnen had. Voor mij was het toch even een zware pil weeral. Het lijkt zo elke keer een ritueel te worden om al direct de eerste dag afgezet te worden in een nieuw land. Het is dan ook traditie dat het mensen zijn van de bus. Pfff ze rieken het gewoon blijkbaar. Maar dus smorgens om 9 uur vertrokken en savonds om 9 uur ongeveer aangekomen in La Seina of zoiets... Ineens viel me op dat Honduras een pak armer is dan de andere landen en er zich blijkbaar ook niet echt iets van aantrekt. Het moet een pracht land zijn, maar de aantrekkelijkheid verminderd gelijkevenredig met de daklozen en het straatafval... Steden zoals San Pedro de sula, waar dagelijk mensen vermoord worden (omdat ze hun gsm niet willen afgeven), bevorderen het niet echt. Dus we zijn blij met onze beslissing om door te reizen naar Nigaragua! Maandag vertrekken we, nadat hanne haar Oscars, waar ze al twee weken om zaagt, heeft kunnen zien.
MAAR DUS MEER OVER HET DUIKEN!!!!!!!
Je stapt van de boot in Utila en er komt een storm van business paiers op je af. Do you want to take a divers course?, do you need a place to sleep? I can tell you man, we really got the best diving school on the Island. And you even get 4 nights free in our hotel, free internet use and a kitchen.. What do you say what do you say...???
Just give me your flyer, Im going to have some breakfast and we will talk it over!!! pfff
Na een kop koffie kon ik nog altijd niet echt beter nadenken maar ja,.... gelukkig heb ik hanne bij op zulke momenten, en kiest zij voor ons.
Lets go with the Captian Morgans Dive Shop! AAAAArrrr Mayteeee
Ze hadden een eigen hotel op een klein eilandje ten westen van Utila waar het veel rustiger is. Gratis kayak lenen, snorkeling gear, ... tv... (Cold showers), nice view, ... AND 2 FREEEEEEEEE dives
Oke nu nog op dat eiland geraken. Er was een amerikaan met een bootje die er een restaurant had. Hij ging ons meepakken, maar tja wanneer hij klaar was, en de geile rasker was nog een praatje aan het maken met een dame.. hebben we de crew een beetje beter leren kennen. We kregen ook al direct een boek in ons handen geduwt, 270 blz, veel leesplezier... Nee het was best een interessant boek en gemakkelijk om de essentie er uit te halen! Maar we moesten dus inderdaad ook een exaam doen. Ik heb 90 procent, nog nooit zoveel gehad in mijn leven denk ik, behalve op wiskunde misschien af en toe. (for the record. hanne heeft 92 procent)
Maar alle ik ben weer van alles aan het overslagen. Onze instructor Fez, zotte dud van Turkey. A real surf dude.. misschien heb ik er ergens wel een foto van. Maar dus the gear and all that is real excited. De eerste keer ge in uw duikpak kruipt en u laat zinken. zot gevoel... Al snel leer je de basics zoals onder water u duikbril uitdoen, van regulator veranderen. All that ... En dan komt the real stuff. De tweede dag was het voor ons al zover, in the OPEN SEA man! de onder water wereld is iets zot. Alles werkt anders en alles heeft ook een fuctie. Leuk om zo kleine cleaners bezig te zien... alle veel te zien, zoveel dat je bijna niet weet naar wat te kijken
Hanne had de derde nacht een droom over een haai... maar we hebben er geen gezien. wel een pijlstaart rog, zotte grote vissen met zilvere tanden die zo in het donker schuilen, Kreeften, dora´s zoals hanne ze noemt en duizende en duizende verschillende andere gekleurde vissen!! very nice...
Misschien maak ik dit verhaal nog wel eens af maar nu moeten we ons gaan zat drinken met zotte duidsers die we hebben leren kennen.
Ik wil ook zeggen tegen al mijn vrienden!!! Ik ben jullie niet vergeten en ik denk veel aan jullie. Ik heb hier een paar nachten in de hangmatten gehangen met mooie herrinneringen aan jullie en veel vragen over jullie toestand. Hoe heeft kim valentijn gevierd, hoe heeft jeroen valentijn gevierd (zijne eerste), hoe gaat het met onze jonas en wouter... Houdt ons nathalie zich goed... Hoe is het met ons elise en haar leuke reizen... en onze Lowie: mijn petekindje is aan het leren spreken, en ik heb het zelfs nog niet gehoord! En mijn broeder...
(aan al de mensen die ik niet genoemd heb: Jullie zijn duidelijk geen vrienden van mij :-) )
Mensen hou jullie allemaal goed... ik zal nog wel eens tijd maken morgen of overmorgen om mijn verhaal af te maken!!!!!
ZOEN ZOEN ZOEN EN zalige valentijn allemaal
De nieuwe Hotmail maakt je leven nog makkelijker Wees er als eerste bij.
woensdag 11 februari 2009
Tikal (een beetje over vervoer en een beetje over straathonden)
Hey schattekes,
Ik heb juist iets minder nieuws gekregen, in verband met geld weeral en zo... Ze hebben te veel geld afgenomen van mijn visa bij het kopen van het vliegticket, maar ik zal de fuckers wel krijgen... of ten minste mijn geld terug :-)
Maar alle dat mag de mooie herrinering van deze leuke dag niet verpesten...
We zijn naar Tikal geweest! Volgens de Guatemalezen is het DE hoofdstad van de Mayawereld. Volgens mij, en volgens de geschiedenis blijkbaar (vraag maar aan hanne), is het wel een grote stad geweest maar nooit de hoofdstad. Want, ik heb goed opgelet tijdens hanne haar lezingen, de mayas waren eerder een verzameling van verschillende groeperingen, die soms niet snel genoeg de andere de loef af konden steken. Maar alle, toffe mannen dus.
Tikal op zich is enorm verpreidt, wat neer komt op lange wandelingen tussen de verschillende tempels. Wel een mooi zicht altijd, door het oerwoud wandelen. Soms heb je ook iets om naar te zien, een aapje in de bomen, hanne die zich hard concentreerd om de trappen af te gaan, of gewoon mooie vogels die de raarste geluiden maken.
De tempels op zich, ja hoe moet ik het zeggen.... Na ongeveer meer dan 30 tempels of consoorten gezien te hebben op enkele maanden tijd, beginnen ze eerlijk gezegd hard op elkaar te lijken. Dat is het zelfde dat ik van de week tegen hanne zij dat ik niet meer wist welk buske we naar waar genomen hebben, maar dat ik me wel iets speciaals kan herrineren dat we ooit in zo een buske gezeten hebben met 24 personen. Dat terzijde. Nee de uitzichten die we vandaag voor onze oogleden hebben gekregen waren inderdaad adembenemend. de klim naar boven had misschien ook iets te maken met onze gebrek aan adem. Het was geniet, zo ver als je kon kijken was er oerwoud, een paar oeroude tempels die er boven uit komen. Ik voelde me even speciaal dat ik dat allemaal mocht meemaken.
Telkens ik tempels zie moet ik er op klimmen. Conditie is belangrijkk, en ik denk dan altijd, als die klein mannekes dat elke dag 7 keer konden doen, waarschijnlijk soms op een lege maag, DAN KAN IK DAT OOK (met een volle weliswaar). Het was de moeite alles bij een. Altijd maar op de loer voor de PANTERS die er leven. Alle geluk hebben ze een heel goed reukvermogen, rieken ze stinkende toeristen van heel veraf en bovenal een groot geluk dat ze de toeristen niet lusten. Er worden bijna nooit panters gezien rond tikal. Tegen de middag klimmen ze hoog in de bomen voor een briesje en hun middagdutje.
Mooi mooi
Ik was overlaatst in een busje aan het rijden over het mooie landschap van Guatemala en wou iets schrijven naar jullie, omdat het al zo lang geleden was... dus heb ik het in mijn dagboek geschreven en zal ik het nu proberen op nieuw te ontcijferen en hier neer te schrijven.
Entry Blog 9/2 - Vervoer
ik wil het met jullie eens hebben over het vervoer dat we hier al genomen hebben. In het begin zaten we in een ruim vliegtuig: elks zijn eigen tv en voldoende plaats. Over de bagage moesten we ons ook geen zorgen maken. De eerste bus die we namen was nogal zot. Ze reed langs bruggen en door tunnels alsof het de exacte afmetingen had. De bestuurder wist elke laatste cm van de weg te benutten. De metros in NY zijn de max. Stipt ofwel voldoende in regelmaat. Altijd een plezier, behalve de gure blikken, aangezien we meestal de enigste blanken waren die bleven zitten tot Harlem.
De eerste bus was een Megabus naar boston. Internet op de bus en redelijk voldoende plaats., In boston hadden ze pas zotte trams., Ze leken op hele oude trams. Breed en robust, zonder dat pre-industrieel bijzonder gevoel te krijgen.
Een megabus naar Washinton, was hetzelfde.
Dan de eerste en laaste, te lange, busrit met GREYHOUND. Breek hanne haar mond hier niet over open... maar het was een vermoeiende rit. Ze duurde 17 uur, stopte meermaals in het midden van de nacht, en we moesten om 4 uur er allemaal uit.
Het was een extra motivatie om een auto te huren. De andere motieven waren dat er niet veel busmaatschappijen het zuid-oosten dekken en je veel kleine mooie dingen zou missen.
Van Nshvil beschikte we over een compact car. Wat in de USA meerkomt op een ruime 5 deurs Toyota, Cruizing...
In Mexico was het direct een pakje warmer. Dus als logisch gevolg: Bussen met airco, en niet zomaar een aircosysteem. Elke buschaufeur maakte er een persoonlijke eer van om toch maar de koudste bus te hbben. We pakte al snel een trui of twee mee om in de bus aan te doen.
Af en toe werden we al bloodgesteld aan de colectivos of kleinere busjes. Vrij opgepropt bij elkaar, en vanaf toen was duidelijk hoe groot ik was, of hoe klein alles was ingesteld op de "normale mensen" hier. Mijn knieen hebben sinds we de grens van guatemala zijn over gegaan geen vrijheid meer geproefd. Ze zitten altijd tegen de bank voor me. Als we dan in een chickenbus rijden die bevolkt is, heb ik echt pech. In een chickenbus bestaat de bank voor me uit een ijzeren achterkant van het idylisch klinkende Blue bird. Je gaat dit nogal snel sarcastisch oppakken wanneer uw knieen gevoelloos worden.
We zitten vaak met meer dan 16 man in een toyota busje die maar 3 banken heeft. De 17de, 18de en 19de man moeten dan rechtstaan en de 20ste op het dak. Bussines as usual.
Tuteren is hier coment dire bonjours. Ze zijn dan ook al zoveel gebruikt dat het tuutplatform gevoelig genoeg is geworden. Trillingen van u hand resulteren in een trommelgeroffel van getuut...
Dan wou ik ook nog iets kwijt over straathonden. Ik weet dat het een lang bloglog wordt zo, maar neem hier dan even een pauze of zo. en voor gevoelige lezers... (of die aan het eten zijn of nog moeten gaan eten) Stop gewoon
Straathonden
In den beginnen was het enigste dat me opvoel de manier van samenleven tussen mens en hond. Honden bestonden naast de mensen, het werd hen gegund om te overleven blijkbaar. Wat ze op het straat kunnen vinden is van hen en ´snachts worden de honden toegelaten het idee te hebben dat ze de traten bezitten. De man zet af en toe het idee wel eens recht... als hij in een dronken bui is.
De grote angst dat een hond toont wanneer er een te brusk gebaar in zijn richting komt, is hiervan het bewijs. Ook de littekens of verwondingen hebben vaak iets weg van "made by man". met opzet of niet laat ik in het midden. Honden trompelen of hinken voorbij op 3 of 4 poten en af en toe krijg je en betere blik waarom het voortbewegen zo oñslachtig gebeurt. Ofwel is de poot gebrokenm en in dat geval kan de hond nog herstellen of er goed vanaf komen, ofwel is er een verwondingaan de oot dat je denk: " hoe moet het zijn om dageljiks rond te dwarrelen met pijn die uw beenderen doet verkruimelen. Maar dat is nog niet je grootste zorg, de honger doet nog meer pijn.
Honden lopen rond met open wonden die aan het schillen zijn. Of moeten af en toe leunen op een poot waarvan het vlees van het been hangt.
Vandaag heb ik het vettigste gezien: een hond met een gapende wonde op zijn hoofd. Ik ging dichterbij kijken. De hond ging gewoon liggen alsof het tijd was voor zijn middagdutje in de zon. Ik kwam dichter en ik kon zijn schedel zien. De wond zelf was ondertussen aan het genezen, ze bloede niet meer, maar was nooit van plan om terug toe te groeien. De hond bedacht waarschijnlijk waarom ik zo bleef kijken en trok zijn wenkbrauwen op. Wanneer hij dit deed kon ik het vel op zijn hoofd zien glijden over zijn schedel. Ik zag de scheidingslijn van zijn 2 schedelhersenhelften.
Alsof dit een plotse pijnscheut gaf aan de hond begon hij heftig te blaffen in mijn richting en viel hij aan. Ik struikelde bijna achteruit...
Alles is in orde, behalve mijn psychische toestand... :-) mopke he, maar het is wel een vies verhaal he
Alle ik ga eens zien hoe veel beeldscherm dit verhaal op de blog gaat innemen en geniet nog van de mooie fotos op facebook he mensen.
STUUR OOK NOG EENS ALLEMAAL EEN LEUKE MAIL HOE HET MET JULLIE GAAT, ik haat enkel richtingsverkeer.
Zoenen allemaal
We hebben trouwens besloten om binnen de week al op de bay Island te zitten en aan onze duiklessen te beginnen. Spannend, hopelijk verdrink ik niet... Dat wil dus zeggen, terug naar het warme strand, palmbomen en mooie zee. Een weekje terug op dezelfde plaats zitten... wil dat ookzeggen. MMMM
Alle fun stuff van Messenger nu verzameld op één coole site! Windows Live Messenger
Ik heb juist iets minder nieuws gekregen, in verband met geld weeral en zo... Ze hebben te veel geld afgenomen van mijn visa bij het kopen van het vliegticket, maar ik zal de fuckers wel krijgen... of ten minste mijn geld terug :-)
Maar alle dat mag de mooie herrinering van deze leuke dag niet verpesten...
We zijn naar Tikal geweest! Volgens de Guatemalezen is het DE hoofdstad van de Mayawereld. Volgens mij, en volgens de geschiedenis blijkbaar (vraag maar aan hanne), is het wel een grote stad geweest maar nooit de hoofdstad. Want, ik heb goed opgelet tijdens hanne haar lezingen, de mayas waren eerder een verzameling van verschillende groeperingen, die soms niet snel genoeg de andere de loef af konden steken. Maar alle, toffe mannen dus.
Tikal op zich is enorm verpreidt, wat neer komt op lange wandelingen tussen de verschillende tempels. Wel een mooi zicht altijd, door het oerwoud wandelen. Soms heb je ook iets om naar te zien, een aapje in de bomen, hanne die zich hard concentreerd om de trappen af te gaan, of gewoon mooie vogels die de raarste geluiden maken.
De tempels op zich, ja hoe moet ik het zeggen.... Na ongeveer meer dan 30 tempels of consoorten gezien te hebben op enkele maanden tijd, beginnen ze eerlijk gezegd hard op elkaar te lijken. Dat is het zelfde dat ik van de week tegen hanne zij dat ik niet meer wist welk buske we naar waar genomen hebben, maar dat ik me wel iets speciaals kan herrineren dat we ooit in zo een buske gezeten hebben met 24 personen. Dat terzijde. Nee de uitzichten die we vandaag voor onze oogleden hebben gekregen waren inderdaad adembenemend. de klim naar boven had misschien ook iets te maken met onze gebrek aan adem. Het was geniet, zo ver als je kon kijken was er oerwoud, een paar oeroude tempels die er boven uit komen. Ik voelde me even speciaal dat ik dat allemaal mocht meemaken.
Telkens ik tempels zie moet ik er op klimmen. Conditie is belangrijkk, en ik denk dan altijd, als die klein mannekes dat elke dag 7 keer konden doen, waarschijnlijk soms op een lege maag, DAN KAN IK DAT OOK (met een volle weliswaar). Het was de moeite alles bij een. Altijd maar op de loer voor de PANTERS die er leven. Alle geluk hebben ze een heel goed reukvermogen, rieken ze stinkende toeristen van heel veraf en bovenal een groot geluk dat ze de toeristen niet lusten. Er worden bijna nooit panters gezien rond tikal. Tegen de middag klimmen ze hoog in de bomen voor een briesje en hun middagdutje.
Mooi mooi
Ik was overlaatst in een busje aan het rijden over het mooie landschap van Guatemala en wou iets schrijven naar jullie, omdat het al zo lang geleden was... dus heb ik het in mijn dagboek geschreven en zal ik het nu proberen op nieuw te ontcijferen en hier neer te schrijven.
Entry Blog 9/2 - Vervoer
ik wil het met jullie eens hebben over het vervoer dat we hier al genomen hebben. In het begin zaten we in een ruim vliegtuig: elks zijn eigen tv en voldoende plaats. Over de bagage moesten we ons ook geen zorgen maken. De eerste bus die we namen was nogal zot. Ze reed langs bruggen en door tunnels alsof het de exacte afmetingen had. De bestuurder wist elke laatste cm van de weg te benutten. De metros in NY zijn de max. Stipt ofwel voldoende in regelmaat. Altijd een plezier, behalve de gure blikken, aangezien we meestal de enigste blanken waren die bleven zitten tot Harlem.
De eerste bus was een Megabus naar boston. Internet op de bus en redelijk voldoende plaats., In boston hadden ze pas zotte trams., Ze leken op hele oude trams. Breed en robust, zonder dat pre-industrieel bijzonder gevoel te krijgen.
Een megabus naar Washinton, was hetzelfde.
Dan de eerste en laaste, te lange, busrit met GREYHOUND. Breek hanne haar mond hier niet over open... maar het was een vermoeiende rit. Ze duurde 17 uur, stopte meermaals in het midden van de nacht, en we moesten om 4 uur er allemaal uit.
Het was een extra motivatie om een auto te huren. De andere motieven waren dat er niet veel busmaatschappijen het zuid-oosten dekken en je veel kleine mooie dingen zou missen.
Van Nshvil beschikte we over een compact car. Wat in de USA meerkomt op een ruime 5 deurs Toyota, Cruizing...
In Mexico was het direct een pakje warmer. Dus als logisch gevolg: Bussen met airco, en niet zomaar een aircosysteem. Elke buschaufeur maakte er een persoonlijke eer van om toch maar de koudste bus te hbben. We pakte al snel een trui of twee mee om in de bus aan te doen.
Af en toe werden we al bloodgesteld aan de colectivos of kleinere busjes. Vrij opgepropt bij elkaar, en vanaf toen was duidelijk hoe groot ik was, of hoe klein alles was ingesteld op de "normale mensen" hier. Mijn knieen hebben sinds we de grens van guatemala zijn over gegaan geen vrijheid meer geproefd. Ze zitten altijd tegen de bank voor me. Als we dan in een chickenbus rijden die bevolkt is, heb ik echt pech. In een chickenbus bestaat de bank voor me uit een ijzeren achterkant van het idylisch klinkende Blue bird. Je gaat dit nogal snel sarcastisch oppakken wanneer uw knieen gevoelloos worden.
We zitten vaak met meer dan 16 man in een toyota busje die maar 3 banken heeft. De 17de, 18de en 19de man moeten dan rechtstaan en de 20ste op het dak. Bussines as usual.
Tuteren is hier coment dire bonjours. Ze zijn dan ook al zoveel gebruikt dat het tuutplatform gevoelig genoeg is geworden. Trillingen van u hand resulteren in een trommelgeroffel van getuut...
Dan wou ik ook nog iets kwijt over straathonden. Ik weet dat het een lang bloglog wordt zo, maar neem hier dan even een pauze of zo. en voor gevoelige lezers... (of die aan het eten zijn of nog moeten gaan eten) Stop gewoon
Straathonden
In den beginnen was het enigste dat me opvoel de manier van samenleven tussen mens en hond. Honden bestonden naast de mensen, het werd hen gegund om te overleven blijkbaar. Wat ze op het straat kunnen vinden is van hen en ´snachts worden de honden toegelaten het idee te hebben dat ze de traten bezitten. De man zet af en toe het idee wel eens recht... als hij in een dronken bui is.
De grote angst dat een hond toont wanneer er een te brusk gebaar in zijn richting komt, is hiervan het bewijs. Ook de littekens of verwondingen hebben vaak iets weg van "made by man". met opzet of niet laat ik in het midden. Honden trompelen of hinken voorbij op 3 of 4 poten en af en toe krijg je en betere blik waarom het voortbewegen zo oñslachtig gebeurt. Ofwel is de poot gebrokenm en in dat geval kan de hond nog herstellen of er goed vanaf komen, ofwel is er een verwondingaan de oot dat je denk: " hoe moet het zijn om dageljiks rond te dwarrelen met pijn die uw beenderen doet verkruimelen. Maar dat is nog niet je grootste zorg, de honger doet nog meer pijn.
Honden lopen rond met open wonden die aan het schillen zijn. Of moeten af en toe leunen op een poot waarvan het vlees van het been hangt.
Vandaag heb ik het vettigste gezien: een hond met een gapende wonde op zijn hoofd. Ik ging dichterbij kijken. De hond ging gewoon liggen alsof het tijd was voor zijn middagdutje in de zon. Ik kwam dichter en ik kon zijn schedel zien. De wond zelf was ondertussen aan het genezen, ze bloede niet meer, maar was nooit van plan om terug toe te groeien. De hond bedacht waarschijnlijk waarom ik zo bleef kijken en trok zijn wenkbrauwen op. Wanneer hij dit deed kon ik het vel op zijn hoofd zien glijden over zijn schedel. Ik zag de scheidingslijn van zijn 2 schedelhersenhelften.
Alsof dit een plotse pijnscheut gaf aan de hond begon hij heftig te blaffen in mijn richting en viel hij aan. Ik struikelde bijna achteruit...
Alles is in orde, behalve mijn psychische toestand... :-) mopke he, maar het is wel een vies verhaal he
Alle ik ga eens zien hoe veel beeldscherm dit verhaal op de blog gaat innemen en geniet nog van de mooie fotos op facebook he mensen.
STUUR OOK NOG EENS ALLEMAAL EEN LEUKE MAIL HOE HET MET JULLIE GAAT, ik haat enkel richtingsverkeer.
Zoenen allemaal
We hebben trouwens besloten om binnen de week al op de bay Island te zitten en aan onze duiklessen te beginnen. Spannend, hopelijk verdrink ik niet... Dat wil dus zeggen, terug naar het warme strand, palmbomen en mooie zee. Een weekje terug op dezelfde plaats zitten... wil dat ookzeggen. MMMM
Alle fun stuff van Messenger nu verzameld op één coole site! Windows Live Messenger
Abonneren op:
Posts (Atom)
