Crossing Borders

Hey bloggers,

De dezen zijn de grenzen aan het aftasten, letterlijk en figuurlijk!

We hebben onze laatste dagen in Nicaragua geslijt in San Juan del Sur! De gringo stad waarschijnlijk van Nica. Als je daar blond haar hebt moet ge zelfs geen moeite doen om spaans te praten. Nee zo erg was het niet maar toch. Ik had een gesprek met een mevrouw over de veranderingen van dit stadje. Ze was respectabel 40 ofzo en had in minder dan 20 jaar dit dorpje zien omvormen tot een toeristisch ´paradijs´. Ik vertelde dat ik het niet zo mooi vond in wat het geëvalueerd was. Ze vroeg me: Aah gij zeit geen Gringo of wat. Ja lap, dan kon ik wel met een trots gevoel en een glimlach zeggen, Baah neit joeng!

Het kleine kindje in mij wilde toch leren surfen dus moet ik toch toegeven dat ook ik een rijke toerist ben! - Dat terzijde, Wouter leert surfen... (ken je die boeken, Mieke gaat zwemmen...)
Ik had de reclame allemaal al zien staan maar ik wilde me er niet in verdiepen. De tweede dag besloot ik gewoon mijn geld op tafel te gooien en zien waar ik er mee kwam. De mevrouw was een beetje verbaasd en vroeg me twee keer of ik zeker was. Wilde echt leren surfen... JAAAAA -Ik denk even aan de scene: Show me the MONEY! - Volgende ochtend was ik vroeg uit de veren. Ik werd al direct een klein beetje slechter gezind als ik zag dat iemand ons brood verorberd had! KLOO... Maar dat ochtend humeur was snel weer weg geëbt met de vooruitzichten. Na rustig nog wat in mijn joodse boek gelezen tehebben met een tas koffie, werd ik ineens opgeschrikt door het geroep van mijn naam! Ik lig daar een half uur te wachten en ineens moest het allemaal snel gaan zeker! nie met den deze... Kennis gemaakt met de surfinstructeur (ik ben weeral zijn naam vergeten, ik vergeet die echt van iedereen. Als ik jullie namen even vergeten ben als ik terug ben, neem het mij alvast niet kwalijk), gingen we naar zijn auto. Een Jeep die aan stukken van een hing maar hij was wel heel graaf! Misschien lag het aan de drie planken die er boven op lagen, maar de gast samen met zijn jeep hadden iets.
Eerst wat trainen op het strand. De kunst van surfen is dus om enorm snel en efficient recht te staan op uw bord. Dus ge ligt op uw buik, je duwt met uw twee handen en uw beste been en in een snelle draai beweging land je ineens met uw twee voeten langs de middenlijn van het bord en een helemaal van achter en de andere iets rond het midden. Pfff die mens deed dat voor en het leek een beetje op een salto beweging... Finesse is belangrijk, amaai. Na zo 10 keer twaalf keer gaat het allemaal niet meer zo vlot. Armkes worden nogal snel moe.e
Dan in het water... wachten op de goeie golf, en nog maar eens die armen gebruiken! Na de derde keer heb ik dan mijn eerste golf uitreden! JJJJIIIIIHAAAA
Zalig gevoel! Op zich duurt het allemaal wel lang, want je moet even terug wandelen en peddelen, dan wachten en uitblazen... en dan ineens terug hard peddelen en rechtstaan. Als het mislukte had ik nogal snel de houding van, okke dan pak ik den deze wel goed, maar dat was dan veel te snel na de volgende en mijn armen wilde niet mee, of ik stond niet goed op mijn bord... Een maar gracieuze vals gedaan!
Ik denk dat ik van de zomer wel eens een tripje ga maken en nog eens wat oefenen! Zalige sport!
ooh ja op de terug weg zag ik een SURF-boekje op het dashbord liggen, ik denk eens zien hoe de echte het allemaal voor elkaar spelen... Zegt die mens dood leuk, van aahja, grave golven he, ga is enkele paginas terug: Staat die daar gewoon nen zotte tunnel uit te surfen! Onze oliver of zoiets! Jaja

Dan onze afscheid van Nica op een degelijke manier gevierd! Rum RUM RUUUUM is lek lek LEKKER. ´savonds toch.

Ik had juist wat zotte canadezen leren kennen, (hanne was die avond in een iets minder sociale bui in het begin alles recht gezet achteraf) waar we uiteindelijk de avond mee gespendeerd hebben! Tof!

Dan de letterlijke grenzen!
Van San Juan naar Liberia in Costa Rica!

De grens was weer een pretje, 10 mensen die echt je aandacht willen hebben! Ondertussen ben ik er al een beetje in getraind en loop ik er stoïceins door, af en toe glimlach ik eens naar iemand of knik ik en zeg beleefd: No graciasss. Maar het kost me eigenlijk ook veel energie! Dus uit de bus 2 seconden en dan willen ze direct uw geld wisselen. Pfff wacht efkes, eerst mijn grief pakken. ja maar zegt die dan, ik heb een goeie deal voor u! pfff

Dan betalen aan den dië om door een poortje te mogen, Euu y porque? dos dóllares!
tja dan uw weg vinden naar het juiste loket en betalen omuit een land te gaan! Daar al ooit van gehoord. Maar allee hij zei toch ten minste danku dacht ik dan. Om costa Rica binnen te mogen moet ge niks betalen hoor. Maar daar kloten ze u dan door alles zo duur te maken! amaai! En dan doen ze dat nog met trucskes. Ze maken de getallen zo groot dat ge er niet meer over wilt nadenken hoeveel het is, want bijvoorbeeld om hier naar de pizza hut te gaan (dat hebben ze hier en dat smaakt wel eens na een maand van kip met rijst en heel af en toe een viske of nen hamburger) kost het bijvoorbeeld 14.140 Colones. En voor de grapjassen, NEE HET IS GEEN KOMMA. veertienduizend honderd veertig colones... Dus dan denkte echt van, ooh das grapppig is zal dat maar geven... maar eigenlijk is het 20 euro! das toch aan de dure kant he, als ge gewoon zeit om voor 4 euro met twee te eten. 1 euro is gelijk aan 757 colones! moeilijk, moeilijk...

Ondertussen zijn we vandaag naar het strand geweest, HET WARMSTE ZEE WATER dat ik OOIT gevoeld heb! Very nice! en weeral een klein beetje verbrandt. We hebben vandaag wat marcelekes gekocht! Hanne moest op een zatte nacht na ik in de zee had gezwommen mijn kleren vast houden en der was een marcelleke ontsnapt... dat loopt dus nu wild rond in Nicaragua he. maar dus nieuwe gekocht en eigenlijk moet ik zeggen: Hanne staat er goed in, In een mannenmarcelleke dan nog eens he. Fotos volgen direct en dan kunnen we stemmen ofzo.

Ik heb trouwens hier in Liberia ontdekt waar Batman woont! Kim gaat blij zijn!
Alle ik ga jullie laten! Ik zen hier weeral aan het lullen!, maar aahja voor ik vergeet, bedankt dirk, anke en bob voor jullie bijdrages, en ik zal jullie vragen eens beantwoorden!
Bob, eigenlijk gaan we nu een beetje blij zijn om naar de USA te gaan! Het is hier toch eigenlijk allemaal even duur en dan is de USA toch iets aantrekkelijker voor ons op het moment. Ik weet niet, Guatemala was een enorm groot avontuur en zoveel mooie dingens gezien. Nicaragua was ook de max maar iets rustiger en veiliger... en na drie maanden in oerwouden gewandeld, enorm veel tempels gezien, met aapkes gespeeld, op ongelooflijke stranden gelegen, warmte ervaren (OVERAL), spaans geleerd, GESURFD en veel rijst en torillas gegeten te hebben mag de luxe van een auto en goeie feestjes met goeie muziek weer komen. Denken we dan. Het is een ander avontuur! In de USA gaan we ook lekker trekken in de natuur parken met een tentje voor enkele dagen! De auto even op zij zetten en terug het avontuur in!

En anke en dirk, ik heb gehoord dat jullie veilig en wel zijn aangekomen in Vietnam! Ik wens jullie een geweldige tijd toe! GENIET VAN DE CULTUREN EN WERELDEN!

ZOENEN AAN IEDEREEN!