We zitten nog altijd in San Pedro, maar de spaanse lessen zijn gedaan! Mijn spaanse boekje staat nu vol met meer den 50 werkwoorden, vervoegd in 4 verschillende tijden en met al de duizenden uitzonderingen die TOTAAL nog niet georganiseerd zijn in mijn hoofd! Natuurlijk hielp de mooie maestra wel om mijn aandacht er bij te houden. Het huiswerk maken was toch een rare maar leuke ervaring. Ik zie hanne nog voor mij, ijverig schrijven en schemas maken zodat het overzichtelijker wordt. Ik deed met plezier het nodige, en dat nam bij mij altijd veel meer tijd in beslag dan Hanne.
Het gezin waar we verblijven is echt leuk! Ze hebben twee kleine kindjes en een zoon van 15 die in de hoofdstad studeert! Het is hier in san Pedro niet mogelijk om te studeren na u 12! Dus gezinnen moeten hun zonen naar de hoofdstad sturen als ze willen dat die een deftig beroep kunnen leren. De vader, pablo, komt dan ook thuis en begint direct rugzakken te naaien met hun naaimachines. Hij werkt tot 23 uur snachts door. Hij krijgt af en toe hulp van de moeder wanneer die de kinderen bij ons kan achterlaten of wanneer die braaf aan het spelen zijn, of voor hun klein tvke zitten. Het lijkt allemaal nogal hard, maar het gezin hier doet alles met zo een flair en glimlach dat het meer als dagelijkse kost lijkt, en allemaal ook niet ZO erg. Ik lig dan met een Ipod in mijn oren (wat hier meer dan een maandloon is) en rustig een boekje (dagboek van anne frank) te lezen... Jaja, onrecht is hier nooit moeilijk om in te beelden.
Gisteren was het een drukke dag voor mij! Ik had les vanaf 8 uur smorgen, maar ik moest nog een klein beetje extra huiswerk maken. Eerst wat gebabbeld met mijn Maestra en daarna een wandeling gaan doen, langs een winkeltje dat gerunt wordt door een dame die deel is van een groep weduwen, die arm zijn. Ze delen het geld dat zij verdient. In het winkeltje kan je bijvoorbeeld typische kledij kopen die alle maya´s hier dragen of sjaals. Oook verkoopt ze ´riemen´ en portefeuillekes met verschillende maya-horoscopen. Ik heb dan maar voor 2 euro een protefeuilleke gekocht en ineens mijn hoogst eigenste mayanhoroscoop laten opzoeken. Ik ben dus een Kej als basis. Daarna Kawaq en als minste, maar toch met een klein toekomst perspectief een Tuikin. De basis, Kej, zegt dat ik sterk ben, als persoon en autoriteit. Ik kan een volk leiden staat er letterlijk. Dan de kawaq zegt dat ik sociaal ben en mijn toekomst zou zijn dat ik goed met geld kan omgaan en goed onderhandelen... DUM DUM DUM wat houdt de toekomst allemaal in petto denk ik dan...
Morgen gaan we naar de Cara Maya wandelen. Dat is een vulkaan dat een liggend gezicht afbeeld als je dat vanhieruit bekijkt. Dat wordt een stevige klim met mooie uitzichten. Hanne is nu al aan het afzien...
Toedels
En geniet van de mooie winterlandschappen!!! (klein beetje ironisch)
vrijdag 30 januari 2009
donderdag 29 januari 2009
San Pedro, lago de Atitlan
Hey mensen!!!
Dankzij mijn lieve broer kunnen jullie nu allemaal ook genieten van de foto´s die op deze blog staan!!! (in koor: Danku maarten) :-) wanneer de maarten dees leest zal bij waarschijnlijk denken, onnozelaare!!
Dus, We zijn met volle moed aan onze week van spaanse les begonnen! En het vliegt, ookal zijn het lange dagen. Om zeven uur, half zeven wordt den deze wakker met kleine oogskes. Dan draai ik mij nog eens om, en nog eens en nog eens... Om kwart na zeven gaat hanne haar wekker, en zoals goede gewoonte wacht hanne om zich uit haar bed te tillen tot wanneer ik de moed heb gevonden om uit het bed te klimmen en aan de ontbijttafel te gaan zitten. Het grave is nu dat we dus ook al bij een gezin inwonen. Heel schattige kindjes, van wie we veel spaans leren en die altijd de tijd nemen om alles uit te leggen! We hebben gisteren papierenvliegers gemaakt! Het was een succes!
Aah dus we wonen in een gezin in, en die hebben en kindermeisje/kuisvrouw. Zij heet Wendy en kan goed koken. Dus smorgens moeten we alleen met onze slaapkop aan tafel gaan zitten en krijgen elke dag een ander soort ontbijt voor onze neus. DE MAX! een hilton hotel is er niks tegen. (want dan moet ge helemaal met de lift naar beneden gaan en zo) We hebben al een cocktail van fruit! gegeten, pannekoeken, .... MMMM
En smiddags het zelfde, savonds ook. Het eten hier is hier wel niet zo afwisselend. Voor hun bestaat een goed avondmaaltijd uit eieren met bonen, en veul tortillas. Wel lekker, vooral met veel salsa de pico!
We moeten nu met de kindjes gaan spelen, daarna een pingpong wedstrijd in de spaanse school en dan koken samen met de Maestras (leraressen)
Ik heb gehoord dat het bij jullie terug een koude periode wordt! Sterkte allemaal!
Ik ben ondertussen al terug een beetje aan het bruinen. Ondertussen voor de gene die het willen weten, WIT vertrokken, een beetje gebruind in Miami en the Keys. In mexico geperfectioneerd. In San cristobal de las casas terug wit geworden. Dit duurde tot over de grens in guatemala en nu eindelijk terug een beetje Te warm overal! ( voor als er toch nog mensen moesten zijn die niet jaloers zouden zijn :-) )
Salukes
Dankzij mijn lieve broer kunnen jullie nu allemaal ook genieten van de foto´s die op deze blog staan!!! (in koor: Danku maarten) :-) wanneer de maarten dees leest zal bij waarschijnlijk denken, onnozelaare!!
Dus, We zijn met volle moed aan onze week van spaanse les begonnen! En het vliegt, ookal zijn het lange dagen. Om zeven uur, half zeven wordt den deze wakker met kleine oogskes. Dan draai ik mij nog eens om, en nog eens en nog eens... Om kwart na zeven gaat hanne haar wekker, en zoals goede gewoonte wacht hanne om zich uit haar bed te tillen tot wanneer ik de moed heb gevonden om uit het bed te klimmen en aan de ontbijttafel te gaan zitten. Het grave is nu dat we dus ook al bij een gezin inwonen. Heel schattige kindjes, van wie we veel spaans leren en die altijd de tijd nemen om alles uit te leggen! We hebben gisteren papierenvliegers gemaakt! Het was een succes!
Aah dus we wonen in een gezin in, en die hebben en kindermeisje/kuisvrouw. Zij heet Wendy en kan goed koken. Dus smorgens moeten we alleen met onze slaapkop aan tafel gaan zitten en krijgen elke dag een ander soort ontbijt voor onze neus. DE MAX! een hilton hotel is er niks tegen. (want dan moet ge helemaal met de lift naar beneden gaan en zo) We hebben al een cocktail van fruit! gegeten, pannekoeken, .... MMMM
En smiddags het zelfde, savonds ook. Het eten hier is hier wel niet zo afwisselend. Voor hun bestaat een goed avondmaaltijd uit eieren met bonen, en veul tortillas. Wel lekker, vooral met veel salsa de pico!
We moeten nu met de kindjes gaan spelen, daarna een pingpong wedstrijd in de spaanse school en dan koken samen met de Maestras (leraressen)
Ik heb gehoord dat het bij jullie terug een koude periode wordt! Sterkte allemaal!
Ik ben ondertussen al terug een beetje aan het bruinen. Ondertussen voor de gene die het willen weten, WIT vertrokken, een beetje gebruind in Miami en the Keys. In mexico geperfectioneerd. In San cristobal de las casas terug wit geworden. Dit duurde tot over de grens in guatemala en nu eindelijk terug een beetje Te warm overal! ( voor als er toch nog mensen moesten zijn die niet jaloers zouden zijn :-) )
Salukes
vrijdag 23 januari 2009
Guatemala, De highlands in het westen: een wonderlijk land
Dus even een opsomming van de stand van zaken;
We zijn op de 19de Guatemala binnen geslopen. We hebben ons laten afzetten door de eerste Chickenbus! Die gast wou waar niet onder zijn prijs en de rest liet me een beetje alleen discussieren dus is de prijs op 20 quetsal blijven staan. Daarna was het lange, 3 uur durende, rit naar Huehuetenango. Ze noemen het hier eigenlijk gewoon jeuwjeuw. Naar niemand verstaat mij als ik het zo probeer te zeggen. Daar hebben we dan met een engels koppel dat we aan de grens hadden leren kennen, en een beetje ons achtervolgde omdat ze schrik hadden, zitten kaarten. Hartenjagen is eigenlijk best een leuk spelleke om te spelen met mensen, in plaats van op de pc.
Die dag derna. We hadden met zen alle goed ontbeten en zitten kijken naar de speech van Obama. De engels hadden nog gene nieuwe strategie dus gingen we met zen alle naar Todo Santos. Een zalig bergstadje waar het best wel koud was. Eens geen toeristen voor de verandering. Vrij laat aangekomen, samen nen comido gaan eten en wij met twee den berg al een stukje gaan beklimmen.
De dag erna hebben we een tocht gedaan naar San Martin. Een dikke vier uur wandelen langs de boerendorpjes. Echt schitterende uitzichten en veel lieve mensen. Sommige kindjes komen van achter de visuele baricades gelopen en roepen foto foto. Dan moet ge betalen waarschijnlijk... Wij hielden het bij een vriendelijk, Ola of buenos tardes.
Het dorpje San Martin was een beetje verlaten. Weinig te beleven, maar de gast die ons vergezeld had de laatste 30 minuten vertelde dat er een winkeltje was dat bier verkocht. Ik had namelijk de dag ervoor in Todos Santos te vergeefs verschilllende winkels afgedaan op zoek naar bier. No, no es possibles a comprar servezas en Todos Santos. Tja man. (voor de mensen die spaans kunnen, sorry voor mijn schrijffouten en ... allle gewoon alles wat er fout aan is. Dat is op het moment mijn niveau van spaans eenmaal.) Maar dus ik met een blij gevoel en een six-pack in mijnen backpack tegen de kerk gaan zitten. Hanne heeft spijtig genoeg slechtere gedachten, want ze worden beheerd door buikklachten. Nu heeft ze dikke pille! en ten laatste overmorgen zou het opgelost moeten zijn. We hopen allemaal voor u hanne, hoor ik verschillende mensen al zeggen.
De weg terug was hextischer. er was al een meningsverschil over hoe de bussen zouden rijden en dan kwamen die maar niet...
We kwamen een kindje tegen in een rolstoel. Hij was aan het proberen om boven te geraken. Probeer u een bergpad in te beelden, met stenen en putten, dat even breed is als een straat in belgie. Die jongen geraakte maar niet boven. Ik heb hem geholpen, maar zijn vriendjes bleken dan boven op een hele stijle bergop te wonen, niet ver, maar stijl. Auwts. Hij riep dan dat zun naar beneden moesten komen... Daar zat een oude man in het gras en hij verzekerde ons dat er een bus kwam, die naar todos santos ging. Hij wachtte er zelf op. De opluchting was niet veel later, maar het jongetje had al lang mijn gedachten overgenomen. Ik maakte mij geen zorgen om thuis te geraken, ik kan immers wandelen.
Die ochtend vroeg opgestaan om naar de markt te gaan. We zijn uiteindelijk niet naar het dorp gegaan waar we naartoe wilde, maar hebben een ander dorp aangedaan.
Nu zitten we terug in Jeuwjeuw en morgen zullen we dan nog maar een markt doen, omdat hanne het zo lief vroeg :-D
Daarna gaan we naar Lago Tatitlan om een week spaans te leren. We zouden dan bij een gezin verblijven en overdag 6 uur spaanse les krijgen, one on one. Wiow dat gaat intens zijn.
Nog een kleine opmerking over de mensen
Amaai het is hier mooi. Al de mensen kijken naar jou alsof ze je helemaal in hun willen opnemen zodat ze het nooit meer gaan vergeten. We zijn eer gisteren gaan wandelen in de bergen langs de boerenhuisjes. De mensen stopte allemaal met werken en keken naar ons vanaf ze ons in de gaten hadden tot we achter de bocht waren. Af en toe keek ik achter me of ze nog altijd aan het kijken waren, dan hoorde ik gesnater en gelach. Het zijn allemaal zo´n hard verwarmende mensen. Vandaag nog een oud mannetje op het straat tegen gekomen. Terwijl verschillende verkopers ons als gringo´s behandelden en iets in het engels wilde verkopen; behandelde deze meneer ons met respect en rijkte hij zijn zachte hand. Hij vroeg met een, te kleine mond voor zijn tong, ¨¿donde eres?¨. Van waar ben je en waar ga je heen. Ik kon hem (en het dorpje) achter me laten met een gedacht dat niet alle guatemalezen in dat dorpje een dronkaard of een verkoper was die al zijn engelse woorden op de toerist gooide!
Mensen, Hou jullie allemaal goed en laat zelfs ook iets weten hoe het met jullie gaat he...
Ik mis jullie al niet meer, maar interesse is er toch nog altijd! Check the pictures on facebook, Wouter Guyellermo Vanachter, als ik me niet vergis
Vanaf nu heb je je vrienden overal bij! Messenger voor Mobile
We zijn op de 19de Guatemala binnen geslopen. We hebben ons laten afzetten door de eerste Chickenbus! Die gast wou waar niet onder zijn prijs en de rest liet me een beetje alleen discussieren dus is de prijs op 20 quetsal blijven staan. Daarna was het lange, 3 uur durende, rit naar Huehuetenango. Ze noemen het hier eigenlijk gewoon jeuwjeuw. Naar niemand verstaat mij als ik het zo probeer te zeggen. Daar hebben we dan met een engels koppel dat we aan de grens hadden leren kennen, en een beetje ons achtervolgde omdat ze schrik hadden, zitten kaarten. Hartenjagen is eigenlijk best een leuk spelleke om te spelen met mensen, in plaats van op de pc.
Die dag derna. We hadden met zen alle goed ontbeten en zitten kijken naar de speech van Obama. De engels hadden nog gene nieuwe strategie dus gingen we met zen alle naar Todo Santos. Een zalig bergstadje waar het best wel koud was. Eens geen toeristen voor de verandering. Vrij laat aangekomen, samen nen comido gaan eten en wij met twee den berg al een stukje gaan beklimmen.
De dag erna hebben we een tocht gedaan naar San Martin. Een dikke vier uur wandelen langs de boerendorpjes. Echt schitterende uitzichten en veel lieve mensen. Sommige kindjes komen van achter de visuele baricades gelopen en roepen foto foto. Dan moet ge betalen waarschijnlijk... Wij hielden het bij een vriendelijk, Ola of buenos tardes.
Het dorpje San Martin was een beetje verlaten. Weinig te beleven, maar de gast die ons vergezeld had de laatste 30 minuten vertelde dat er een winkeltje was dat bier verkocht. Ik had namelijk de dag ervoor in Todos Santos te vergeefs verschilllende winkels afgedaan op zoek naar bier. No, no es possibles a comprar servezas en Todos Santos. Tja man. (voor de mensen die spaans kunnen, sorry voor mijn schrijffouten en ... allle gewoon alles wat er fout aan is. Dat is op het moment mijn niveau van spaans eenmaal.) Maar dus ik met een blij gevoel en een six-pack in mijnen backpack tegen de kerk gaan zitten. Hanne heeft spijtig genoeg slechtere gedachten, want ze worden beheerd door buikklachten. Nu heeft ze dikke pille! en ten laatste overmorgen zou het opgelost moeten zijn. We hopen allemaal voor u hanne, hoor ik verschillende mensen al zeggen.
De weg terug was hextischer. er was al een meningsverschil over hoe de bussen zouden rijden en dan kwamen die maar niet...
We kwamen een kindje tegen in een rolstoel. Hij was aan het proberen om boven te geraken. Probeer u een bergpad in te beelden, met stenen en putten, dat even breed is als een straat in belgie. Die jongen geraakte maar niet boven. Ik heb hem geholpen, maar zijn vriendjes bleken dan boven op een hele stijle bergop te wonen, niet ver, maar stijl. Auwts. Hij riep dan dat zun naar beneden moesten komen... Daar zat een oude man in het gras en hij verzekerde ons dat er een bus kwam, die naar todos santos ging. Hij wachtte er zelf op. De opluchting was niet veel later, maar het jongetje had al lang mijn gedachten overgenomen. Ik maakte mij geen zorgen om thuis te geraken, ik kan immers wandelen.
Die ochtend vroeg opgestaan om naar de markt te gaan. We zijn uiteindelijk niet naar het dorp gegaan waar we naartoe wilde, maar hebben een ander dorp aangedaan.
Nu zitten we terug in Jeuwjeuw en morgen zullen we dan nog maar een markt doen, omdat hanne het zo lief vroeg :-D
Daarna gaan we naar Lago Tatitlan om een week spaans te leren. We zouden dan bij een gezin verblijven en overdag 6 uur spaanse les krijgen, one on one. Wiow dat gaat intens zijn.
Nog een kleine opmerking over de mensen
Amaai het is hier mooi. Al de mensen kijken naar jou alsof ze je helemaal in hun willen opnemen zodat ze het nooit meer gaan vergeten. We zijn eer gisteren gaan wandelen in de bergen langs de boerenhuisjes. De mensen stopte allemaal met werken en keken naar ons vanaf ze ons in de gaten hadden tot we achter de bocht waren. Af en toe keek ik achter me of ze nog altijd aan het kijken waren, dan hoorde ik gesnater en gelach. Het zijn allemaal zo´n hard verwarmende mensen. Vandaag nog een oud mannetje op het straat tegen gekomen. Terwijl verschillende verkopers ons als gringo´s behandelden en iets in het engels wilde verkopen; behandelde deze meneer ons met respect en rijkte hij zijn zachte hand. Hij vroeg met een, te kleine mond voor zijn tong, ¨¿donde eres?¨. Van waar ben je en waar ga je heen. Ik kon hem (en het dorpje) achter me laten met een gedacht dat niet alle guatemalezen in dat dorpje een dronkaard of een verkoper was die al zijn engelse woorden op de toerist gooide!
Mensen, Hou jullie allemaal goed en laat zelfs ook iets weten hoe het met jullie gaat he...
Ik mis jullie al niet meer, maar interesse is er toch nog altijd! Check the pictures on facebook, Wouter Guyellermo Vanachter, als ik me niet vergis
Vanaf nu heb je je vrienden overal bij! Messenger voor Mobile
dinsdag 20 januari 2009
Guatemala
we zijn weeral veilig aangekomen in guatemala!
Gisteren hebben we dus de grens overgestoken. Met een klein hartje stonden we daar met 4 (we waren twee britten tegen gekomen die op dezelfde bus zaten, en reizigers hokken altijd samen om sterker te lijken he). We hadden al verhalen gehoord over 100 quetzales te moeten betalen of zoiets, en als je dat niet wilde betalen zouden ze je langer lastig vallen en ophouden. Maar er is niets gebeurt, ik had eens geknipoogt en alles was in orde :-) (sniet waar he)
Dit is echt een enorm mooi land! De bergen lonken al om bewandeld te worden! De bussen zijn super graaf! enorm mooi gekleurde amerikaanse schoolbussen!
Zotte reis te gemoet!
juuuw
G
De nieuwe Hotmail maakt je leven nog makkelijker Wees er als eerste bij.
vrijdag 16 januari 2009
Hey mensen
Ik heb een nieuw dansje geleerd. Ik weet niet wat het is mar hier noemen ze het Dalsa of zoiets.. :-) nee ik ben meer en meer aan het oefenen, en de vroeger gekende pasjes zitten er al terug in. maar zoals ge kunt inbeelden, in koudere klimaten zijn de mensen ook minder zwoel dus zijn hier minder festivallekes of optredens. even wachten op de guatemaleense versie van Dalsa.
nog snel nog een kort verhaaltje! Gisteren met de taxi door de bergdorpjes gereden, langs de maya-vestigingen. Dat zijn echt harde mensen. een mevrouw gezien die niet boven mijn tepels zou uitkomen en die droeg, waarschijnlijk elle kilometers lang een hoop hout in haar nek. Ik dacht, en ik zaag zelfs als de hoop hout in mijn armen ligt en boven mijn neus komt.. pfff MIET. en dan door de markt gewandeld, waar alle mensen die er rondlopen blijkbaar nog nooit nen reus gezien hebben met blond haar en blauwe ogen, en ook nog eens glimlacht naar iedereen. Het was misschien gewoon grappig dat ik overal tegen liep, omdat alles daar zo laag hangt. tja... maar wel een zalig gevoel om zo populair te zijn.. Daarna nog naar een ander dorpje geweest, waar we dan even hard bekeken werden maar de mensen ten minste dierven waaien en Ola te zegge.
Daar gewoon een mini-cafeke binnen gegaan waar ik op een kabouterstoeltje voor 2 uur heb gezeten. wat zitten kaarten met een frans koppel dat we hadden leren kennen-
nog snel nog een kort verhaaltje! Gisteren met de taxi door de bergdorpjes gereden, langs de maya-vestigingen. Dat zijn echt harde mensen. een mevrouw gezien die niet boven mijn tepels zou uitkomen en die droeg, waarschijnlijk elle kilometers lang een hoop hout in haar nek. Ik dacht, en ik zaag zelfs als de hoop hout in mijn armen ligt en boven mijn neus komt.. pfff MIET. en dan door de markt gewandeld, waar alle mensen die er rondlopen blijkbaar nog nooit nen reus gezien hebben met blond haar en blauwe ogen, en ook nog eens glimlacht naar iedereen. Het was misschien gewoon grappig dat ik overal tegen liep, omdat alles daar zo laag hangt. tja... maar wel een zalig gevoel om zo populair te zijn.. Daarna nog naar een ander dorpje geweest, waar we dan even hard bekeken werden maar de mensen ten minste dierven waaien en Ola te zegge.
Daar gewoon een mini-cafeke binnen gegaan waar ik op een kabouterstoeltje voor 2 uur heb gezeten. wat zitten kaarten met een frans koppel dat we hadden leren kennen-
Voor de rest liggen beide onze magen even overhoop... toch twee weken kunnen volhouden zonder... ofwel gewoon te veel ajuin gegeten
Maakt je online leven een feest. Windows Live
dinsdag 13 januari 2009
Hey beste bloggers,
voor de gene die een beetje vreemd zijn voor het medium genaamd Facebook volgt de volgende korte uitleg;
Je gaat naar www.facebook.com, je registreert jezelf. In het midden van het scherm komen enkele vakjes te staan, waar je je naam, achternaam en een emailadres invult. Daarna vul je een paswoord in en geef je de letters weer die in het kadertke worden weergegeven.
Dan ga je naar je mailbox en krijg je een mail van facebook, waar een link in staat die je opent, nog eens je passwoord invoeren en klaar is kees. Nu ben je officieel op facebook. Facebook zal nu enkele procedures doorlopen om enkele vrienden toe te voegen vanuit je msn of hotmail, en enkele basis configuraties doorvoeren. Als je op Home, facebook of je naam die helemaal van boven te lezen zijn drukt, dan zal je zien dat er helemaal rechts boven een witte lege balk is. Daar typ je een naam in en druk op enter. Er verschijnt een scherm met alle personen die voldoen aan je parameters... klik naast de foto op, vriend toevoegen en klaar is kees. daarna als de vriendschapsband tot stand is gekomen want iedereen moet telkens ook toestemming geven. Dan kan je naar je facebook gaan en op die vriend drukken en alles zien wat mensen tegen hem gezegd hebben, welke fotos en videos hij heeft...
En hele wereld gaat open, geloof mij!
Maakt je online leven een feest. Windows Live
voor de gene die een beetje vreemd zijn voor het medium genaamd Facebook volgt de volgende korte uitleg;
Je gaat naar www.facebook.com, je registreert jezelf. In het midden van het scherm komen enkele vakjes te staan, waar je je naam, achternaam en een emailadres invult. Daarna vul je een paswoord in en geef je de letters weer die in het kadertke worden weergegeven.
Dan ga je naar je mailbox en krijg je een mail van facebook, waar een link in staat die je opent, nog eens je passwoord invoeren en klaar is kees. Nu ben je officieel op facebook. Facebook zal nu enkele procedures doorlopen om enkele vrienden toe te voegen vanuit je msn of hotmail, en enkele basis configuraties doorvoeren. Als je op Home, facebook of je naam die helemaal van boven te lezen zijn drukt, dan zal je zien dat er helemaal rechts boven een witte lege balk is. Daar typ je een naam in en druk op enter. Er verschijnt een scherm met alle personen die voldoen aan je parameters... klik naast de foto op, vriend toevoegen en klaar is kees. daarna als de vriendschapsband tot stand is gekomen want iedereen moet telkens ook toestemming geven. Dan kan je naar je facebook gaan en op die vriend drukken en alles zien wat mensen tegen hem gezegd hebben, welke fotos en videos hij heeft...
En hele wereld gaat open, geloof mij!
Maakt je online leven een feest. Windows Live
Campeche - Palenque
Vanuit Merida zijn we naar Campeche gereisd. Dit ligt in de staat Campeche, onder Yucatan. Het deed deugd om uit de drukte van Merida te kunnen ontsnappen en in dit rustig stadje ons schuldig te maken aan "Chillen". De mensen zijn anders. Ze staren niet naar hanne haar borststreek, bekijken ons eigenlijk helemaal niet met bewonderende ogen. Terwijl ze minder toeristen zien, lijkt het mij dat ze de minder EXTREME-Tourism meemaken. Ze worden volgens mij meer gerespecteerd in hun cultuur en vinden daar rust in.
De huizen en het straatbeeld zijn/is kleurrijk. De stad Campeche bezit eigenlijk alle voorgevels. Dankzij een paar oliebronnen in de zee is dan weer de staat Campeche rijk geworden en als je dit alles beschouwd... zorgt de stad voor een rijkelijk kleuren palet op de voorgevels en verzorgde voorgevels. We hadden er foto's van ...
We hebben een lange wandeling door de stad gedaan, met wat locals gepraat en de Mercado principal aangedaan. Voor de rest onze tijd doorgebracht in de hostel, met een nederlands koppel kaartspelletjes spelen of met fransen op pad.
We hadden moeite om te besluiten of we naar Calakmul zouden gaan. Dit is een rijkelijke ruine-site ten zuid oosten van Campeche. Calakmul staat op de lijst van Uneco, werelderfgoed lijst, en ligt in een natuurreservaat waar zelfs panters gesignaleerd zijn. Vogels kondigen daar tijd, seizoen en roofdieren aan. Allè het heeft verschillende aanlokkende elementen. Enkele mensen gaven de indruk dat het een moeilijk parcours was en andere bronnen gaven ons de prijs voorgeschoteld. Met het idee om eindelijk het avontuur eens in te trekken en eens vast te kunnen zitten in een ver verlaten plaats... maakte we de afweging. Maar de vooruitzichten van avontuur in Guatemala, die minder kostelijk zouden zijn (voor het zelfde of zelfs meer adrenaline gehalte) besloten we smorgens in een flits om te reizen naar Palenque en de ruines daar aan te doen.
De busritten hier zijn best aangenaam, op de kou na. Elke buschauffeur wil blijkbaar niet dat er heethoofden op zijn bus zit, dus zet hij de airco volle bak. En na een uur of twee wordt het best kou, zo zelfs dat aangenaam niet in me opkomt. Liever op een snik warme bus dan, met kippen in mijn haar. (ik zal er nog eens over oordelen als ik dat effectief ook heb meegemaakt, maar...)
De proloog van Palenque, de voorstad, gaf al veel emotie en gevoel weer. De mexicaanse bevolking bouwt zelf zijn huizen met stokken en golfplaten. Ze zijn ook niet bijzonder gesteld op privacy want in elk huis kan je binnen kijken. Toch geeft hun methode van het leven simpel houden een zekere flair af. In de stad zelf is het overal rustig, Behalve het busstation. Wat voor ons dus de eerste indruk was van de stad. Enkele ex-hostel-genoten wilde een taxi nemen en bedachten dat de prijs door 4 minder was dan door 2. Ik had eigenlijk niet echt een idee waar dat we zelf naartoe zouden gaan, dus iemand volgen was even een goeie oplossing. We kwamen aan in een jungle met verschillende bars en cabañas rond de bomen en riviertjes gebouwd. Het gaf rust, na de bus en die haar halte.
De eerste cabaña was volledig uitverkocht, de tweede ook, en de derde had de geur van een toilet. Tja, back to basics zeggen we daarop.
Uiteindelijk viel het nog allemaal goed mee. Voor nog geen 8 euro (hangt af van welke koers ge wilt geloven) een slaapplaats hebben op nog geen 4 kilometer van ruines is best bueño.
De ruines, zoals je hieronder kan zien en ook op mijn nieuw facebook account, zijn mooi. Trouwens ik heb een nieuw facebook account aangemaakt zodat ik eindelijk terug foto´s kan uploaden vanuit mexico. De afstand was anders te ver naar de server. Dus Wouter Guyellermo Vanachter is de nieuwe ik! (For once and forall)
De huizen en het straatbeeld zijn/is kleurrijk. De stad Campeche bezit eigenlijk alle voorgevels. Dankzij een paar oliebronnen in de zee is dan weer de staat Campeche rijk geworden en als je dit alles beschouwd... zorgt de stad voor een rijkelijk kleuren palet op de voorgevels en verzorgde voorgevels. We hadden er foto's van ...
We hebben een lange wandeling door de stad gedaan, met wat locals gepraat en de Mercado principal aangedaan. Voor de rest onze tijd doorgebracht in de hostel, met een nederlands koppel kaartspelletjes spelen of met fransen op pad.
We hadden moeite om te besluiten of we naar Calakmul zouden gaan. Dit is een rijkelijke ruine-site ten zuid oosten van Campeche. Calakmul staat op de lijst van Uneco, werelderfgoed lijst, en ligt in een natuurreservaat waar zelfs panters gesignaleerd zijn. Vogels kondigen daar tijd, seizoen en roofdieren aan. Allè het heeft verschillende aanlokkende elementen. Enkele mensen gaven de indruk dat het een moeilijk parcours was en andere bronnen gaven ons de prijs voorgeschoteld. Met het idee om eindelijk het avontuur eens in te trekken en eens vast te kunnen zitten in een ver verlaten plaats... maakte we de afweging. Maar de vooruitzichten van avontuur in Guatemala, die minder kostelijk zouden zijn (voor het zelfde of zelfs meer adrenaline gehalte) besloten we smorgens in een flits om te reizen naar Palenque en de ruines daar aan te doen.
De busritten hier zijn best aangenaam, op de kou na. Elke buschauffeur wil blijkbaar niet dat er heethoofden op zijn bus zit, dus zet hij de airco volle bak. En na een uur of twee wordt het best kou, zo zelfs dat aangenaam niet in me opkomt. Liever op een snik warme bus dan, met kippen in mijn haar. (ik zal er nog eens over oordelen als ik dat effectief ook heb meegemaakt, maar...)
De proloog van Palenque, de voorstad, gaf al veel emotie en gevoel weer. De mexicaanse bevolking bouwt zelf zijn huizen met stokken en golfplaten. Ze zijn ook niet bijzonder gesteld op privacy want in elk huis kan je binnen kijken. Toch geeft hun methode van het leven simpel houden een zekere flair af. In de stad zelf is het overal rustig, Behalve het busstation. Wat voor ons dus de eerste indruk was van de stad. Enkele ex-hostel-genoten wilde een taxi nemen en bedachten dat de prijs door 4 minder was dan door 2. Ik had eigenlijk niet echt een idee waar dat we zelf naartoe zouden gaan, dus iemand volgen was even een goeie oplossing. We kwamen aan in een jungle met verschillende bars en cabañas rond de bomen en riviertjes gebouwd. Het gaf rust, na de bus en die haar halte.
De eerste cabaña was volledig uitverkocht, de tweede ook, en de derde had de geur van een toilet. Tja, back to basics zeggen we daarop.
Uiteindelijk viel het nog allemaal goed mee. Voor nog geen 8 euro (hangt af van welke koers ge wilt geloven) een slaapplaats hebben op nog geen 4 kilometer van ruines is best bueño.
De ruines, zoals je hieronder kan zien en ook op mijn nieuw facebook account, zijn mooi. Trouwens ik heb een nieuw facebook account aangemaakt zodat ik eindelijk terug foto´s kan uploaden vanuit mexico. De afstand was anders te ver naar de server. Dus Wouter Guyellermo Vanachter is de nieuwe ik! (For once and forall)
woensdag 7 januari 2009
Merida, Mexico
Dus Mexico,
We zijn een beetje een sabat dag aan het nemen, dus heb ik de tijd om even uit te breiden over enkele evenementen en gebeurtenissen.
We zitten ondertussen al, wow 13 dagen in Mexico. Ik verschiet er zelf van! We hebben al best wat van het land gezien. Er is natuurlijk nog zoveel te zien. Een deel van Mexico, het noordelijke deel (alles boven San Cristobal de las Casas) gaan we niet doen of zien. Voor sommige is dat juist een van de mooiste delen... maar ja, die zijn waarschijnlijk nog niet in Guatemala geweest denk ik dan.
We zitten nu in Merida, een gezellige maar drukke stad in de provincie Yucatan. Er zijn hier al een heel week feesten aan de gang. We hebben nog maar 1 keer onze salsa nog kunnen oefenen, en hanne kreeg zelfs prive lessen van een, nogal beschonken, jonge man. Het waren wel "dure lessen" want hij vroeg telkens naar cigaretten. Na de 1ste gebruikte ik mijn "domme toerist"-uitdrukkingen als excuus. No say, no entiendo! Que Que.. ik moest uiteindelijk toch gaan lopen omdat hij niet wou opgeven. Hanne was al gaan lopen, maar voor mij was even de sfeer er af. ik kon mijn pasjes precies niet meer uitvoeren, Ik stond altijd op de lure voor de jongeman.
De eerste dag hebben we het dorp, Progreso aan gedaan. Het ligt aan de kust en hanne had nog eens zin in een strand-dagje. We hebben beide heel de tijd zalig ons boek gelezen in de zon. Terwijl we af en toe naar de kindjes keken die met de vogels aan het spelen waren. Hanne wilde zich gaan wassen en dus terug naar merida. Ik ging toch nog even blijven om een gevoel te krijgen van de stad. Ik heb wat naar zotte kait-surfers gekeken die enorm snel gingen. en af en toe dan ook zwaar op hun bakkes gingen. maar er vielen geen gewonden. Ik heb ook een arrestatie gezien op zijn Mexicaans. vrij hardhandig, Hier is the policy: ge hebt 5 seconden om te luisteren, anders wordt het beschouwd als protest. De man begreep niet echt wat er gaande was en dus gaf niet direct gehoor aan de bevelen. Hij werd uit zijn auto gesleurd en in de truck gegooid van de politie... Er ging dan een man op hem zitten en zo werd hij verhoord. Na dat de situatie iets duidelijker was voor beide partijen, kreeg hij gewoon een boete. en klaar is kees... weeral een inwoner die zijn lesje geleerd heeft denken ze dan. (stel ik mij voor he)
Daarna goed gaan eten in een visrestaurant. Behoorlijk lekker. Ik heb eigenlijk nog niet zoveel vertelt over het eten hier he. Ik probeer mij zelf te trainen in pikant eten, met het idee dat ik zo respect krijg van de lokale bevolking. ik kan, naar mijn idee er toch al behoorlijk tegen. Zeker nu we uit het toeristische territorium zijn, krijgen we de ECHTE sausjes voorgeschoteld.. Autwz maar wel lekker. Ik denk eens we bij iemand thuis gaan eten, hanne niet zal kunnen mee-eten. Het is soms echt zweten en tranen, MAAR NIET AFGEVEN HE, ni afgeven wouter
Daarna naar een saloon geweest: waar de "echte" mannen uithangen. Tot over enkele jaren waren vrouwen er niet toegelaten, en nu nog zijn er conservatieve saloons die waarschijnlijk bediening zullen weigeren. Maar dus de echte mannen, ik ging zitten en begon aan mijn grote fles Sol, voor nog geen 1,8 had ik een liter, en een paar homo´s hebben mij al in het oog. Het feit dat ik wist dat het gays waren: omdat er een, behoorlijk geslaagde, transeksueel bij zat... Zij wou zichzelf aan mijn tafel uitnodigen, maar dat spelleke is ook niet doorgegaan: een beetje mijn bier op drinken... neenee
Aah, nog iets merkwaardig, er was tijdens de feesten een clown die heel veel volk rond zich had verzameld. Hij organiseerde een wedstrijd tussen kleine kindjes. Een danswedstrijd. Het was een zalig zicht. om 5 jarige te zien shaken. Mexicanen hebben best wel een danscultuur, dus ik moet toegeven dat zelfs die kleine kindjes enkele moves kunnen die ik nog niet onder de knie heb. Enkele meisjes konden een heup ritme laten zien die alleen van bij de geboorte kan meegegeven worden denk ik dan. De sfeer was zalig! Uiteindelijk moesten de winnaars, 4 meisjes en 4 jongens koppels vormen, de meisjes hun keuze was doorslaggevend, natuurlijk. en dat was ook een behoorlijke grappig zicht.
Schoon schoon
Ooh ik zou bijna Chitzen Itza vergeten. Dus we zijn naar Chitzen Itza geweest. Het is namelijk de grootste Maya tempel die er bestaat... heb ik mij laten vertellen. Het is een stad die boemde tijdens de maya tijd en er schiet nog veel van over. de foto´s komen. het is prachtig.
Gisteren was het dan ineens nog eens vuurwerk. Ik dacht oke, vanavond gaan we er eens lekker een lap op geven. Ik kwam aan het plein en iedereen droop af. Ik volgde een paar toeristen die een club binnen gingen, maar dat was ook geen succes. Dus ik eindigde in een rockbar, tequila te drinken en mijn postkaartje aan bij te schrijven.
Ik ga stillekes aan ook bestellingen opnemen voor wie allemaal een echte fles tequila wilt en cigaren, want wiow de tequila is hier goedkoop!
Alle vriest daar allemaal niet aan de grond!
en hou een glimlach op het gezicht he!!!
groetjes
Guyllermo
Alle fun stuff van Messenger nu verzameld op één coole site! Windows Live Messenger
We zijn een beetje een sabat dag aan het nemen, dus heb ik de tijd om even uit te breiden over enkele evenementen en gebeurtenissen.
We zitten ondertussen al, wow 13 dagen in Mexico. Ik verschiet er zelf van! We hebben al best wat van het land gezien. Er is natuurlijk nog zoveel te zien. Een deel van Mexico, het noordelijke deel (alles boven San Cristobal de las Casas) gaan we niet doen of zien. Voor sommige is dat juist een van de mooiste delen... maar ja, die zijn waarschijnlijk nog niet in Guatemala geweest denk ik dan.
We zitten nu in Merida, een gezellige maar drukke stad in de provincie Yucatan. Er zijn hier al een heel week feesten aan de gang. We hebben nog maar 1 keer onze salsa nog kunnen oefenen, en hanne kreeg zelfs prive lessen van een, nogal beschonken, jonge man. Het waren wel "dure lessen" want hij vroeg telkens naar cigaretten. Na de 1ste gebruikte ik mijn "domme toerist"-uitdrukkingen als excuus. No say, no entiendo! Que Que.. ik moest uiteindelijk toch gaan lopen omdat hij niet wou opgeven. Hanne was al gaan lopen, maar voor mij was even de sfeer er af. ik kon mijn pasjes precies niet meer uitvoeren, Ik stond altijd op de lure voor de jongeman.
De eerste dag hebben we het dorp, Progreso aan gedaan. Het ligt aan de kust en hanne had nog eens zin in een strand-dagje. We hebben beide heel de tijd zalig ons boek gelezen in de zon. Terwijl we af en toe naar de kindjes keken die met de vogels aan het spelen waren. Hanne wilde zich gaan wassen en dus terug naar merida. Ik ging toch nog even blijven om een gevoel te krijgen van de stad. Ik heb wat naar zotte kait-surfers gekeken die enorm snel gingen. en af en toe dan ook zwaar op hun bakkes gingen. maar er vielen geen gewonden. Ik heb ook een arrestatie gezien op zijn Mexicaans. vrij hardhandig, Hier is the policy: ge hebt 5 seconden om te luisteren, anders wordt het beschouwd als protest. De man begreep niet echt wat er gaande was en dus gaf niet direct gehoor aan de bevelen. Hij werd uit zijn auto gesleurd en in de truck gegooid van de politie... Er ging dan een man op hem zitten en zo werd hij verhoord. Na dat de situatie iets duidelijker was voor beide partijen, kreeg hij gewoon een boete. en klaar is kees... weeral een inwoner die zijn lesje geleerd heeft denken ze dan. (stel ik mij voor he)
Daarna goed gaan eten in een visrestaurant. Behoorlijk lekker. Ik heb eigenlijk nog niet zoveel vertelt over het eten hier he. Ik probeer mij zelf te trainen in pikant eten, met het idee dat ik zo respect krijg van de lokale bevolking. ik kan, naar mijn idee er toch al behoorlijk tegen. Zeker nu we uit het toeristische territorium zijn, krijgen we de ECHTE sausjes voorgeschoteld.. Autwz maar wel lekker. Ik denk eens we bij iemand thuis gaan eten, hanne niet zal kunnen mee-eten. Het is soms echt zweten en tranen, MAAR NIET AFGEVEN HE, ni afgeven wouter
Daarna naar een saloon geweest: waar de "echte" mannen uithangen. Tot over enkele jaren waren vrouwen er niet toegelaten, en nu nog zijn er conservatieve saloons die waarschijnlijk bediening zullen weigeren. Maar dus de echte mannen, ik ging zitten en begon aan mijn grote fles Sol, voor nog geen 1,8 had ik een liter, en een paar homo´s hebben mij al in het oog. Het feit dat ik wist dat het gays waren: omdat er een, behoorlijk geslaagde, transeksueel bij zat... Zij wou zichzelf aan mijn tafel uitnodigen, maar dat spelleke is ook niet doorgegaan: een beetje mijn bier op drinken... neenee
Aah, nog iets merkwaardig, er was tijdens de feesten een clown die heel veel volk rond zich had verzameld. Hij organiseerde een wedstrijd tussen kleine kindjes. Een danswedstrijd. Het was een zalig zicht. om 5 jarige te zien shaken. Mexicanen hebben best wel een danscultuur, dus ik moet toegeven dat zelfs die kleine kindjes enkele moves kunnen die ik nog niet onder de knie heb. Enkele meisjes konden een heup ritme laten zien die alleen van bij de geboorte kan meegegeven worden denk ik dan. De sfeer was zalig! Uiteindelijk moesten de winnaars, 4 meisjes en 4 jongens koppels vormen, de meisjes hun keuze was doorslaggevend, natuurlijk. en dat was ook een behoorlijke grappig zicht.
Schoon schoon
Ooh ik zou bijna Chitzen Itza vergeten. Dus we zijn naar Chitzen Itza geweest. Het is namelijk de grootste Maya tempel die er bestaat... heb ik mij laten vertellen. Het is een stad die boemde tijdens de maya tijd en er schiet nog veel van over. de foto´s komen. het is prachtig.
Gisteren was het dan ineens nog eens vuurwerk. Ik dacht oke, vanavond gaan we er eens lekker een lap op geven. Ik kwam aan het plein en iedereen droop af. Ik volgde een paar toeristen die een club binnen gingen, maar dat was ook geen succes. Dus ik eindigde in een rockbar, tequila te drinken en mijn postkaartje aan bij te schrijven.
Ik ga stillekes aan ook bestellingen opnemen voor wie allemaal een echte fles tequila wilt en cigaren, want wiow de tequila is hier goedkoop!
Alle vriest daar allemaal niet aan de grond!
en hou een glimlach op het gezicht he!!!groetjes
Guyllermo
Alle fun stuff van Messenger nu verzameld op één coole site! Windows Live Messenger
vrijdag 2 januari 2009
Bueno Año Nuevo
Iedereen het beste gewenst en dat jullie dromen mogen uitkomen
Man man, hier was het een goei feestje met nieuwjaar, ja man!! mijn salsa begint terug wat op iets te trekken. Alle een klein beetje toch, nog niet zoveel variatie maar dat komt wel. Hier was er vuurwerk op het dorpsplein en heel veel locals die er een stevig feest van hebben gemaakt. de Kratten bier slonken zienderogen. Zalig om te zien. Ik heb ergens een pet gepikt van de Policia de Isla Mujeres. Lekker spannend.
Morgen terug op de weg- richting Merida.. eens zien wat daar allemaal valt te beleven!!!
bedankt aan iedereen voor de wensen en iets van zich te laten horen.
Dikke zoenen aan iedereen
De nieuwe Hotmail maakt je leven nog makkelijker Wees er als eerste bij.
Man man, hier was het een goei feestje met nieuwjaar, ja man!! mijn salsa begint terug wat op iets te trekken. Alle een klein beetje toch, nog niet zoveel variatie maar dat komt wel. Hier was er vuurwerk op het dorpsplein en heel veel locals die er een stevig feest van hebben gemaakt. de Kratten bier slonken zienderogen. Zalig om te zien. Ik heb ergens een pet gepikt van de Policia de Isla Mujeres. Lekker spannend.
Morgen terug op de weg- richting Merida.. eens zien wat daar allemaal valt te beleven!!!
bedankt aan iedereen voor de wensen en iets van zich te laten horen.
Dikke zoenen aan iedereen
De nieuwe Hotmail maakt je leven nog makkelijker Wees er als eerste bij.
donderdag 1 januari 2009
hey mensen
We hebben gisterenavond in stijl nieuwjaar gevierd met de mexicanen. Eerst was er lekkere bbq in de hostel. We dachten echter dat er een feesje zou zijn de hostel maar dat was niet het geval.
We zijn dan maar de "stad" ingetrokken en gewoon het volk gevolgd naar het plaza. Daar was gigantisch veel volk. Ik denk dat heel de bevolking van isla mujeres daar was. Iedereen was in een goei feeststemming en begon het aftellen:cinco, cuatro, tres, dos, uno Feliz Año Nuevo!!!! Heel de avond heeft er dan een salsa band zitten spelen. Echt super plezant! Nieuwjaar in een korte broek buiten kunnen viere. Geeft een speciaal gevoel. Zitten klappen met dronken mexicanen is echt grappig
Toch moet ik toegeven dat ik effe iedereen thuis miste. Twas toch niet hetzelfde. Het vreemde was wanneer het bij julllie middernacht was, waren wij naar de zonsondergang aan het kijken. Dat gaf een vreemd gevoel. En om 20u bv was het bij jullie al 3u. Jullie waren dan al allemaal poepeloere zat en wij moesten nog beginnen. Geeft een vreemd gevoel.
Vandaag wordt het een rustige dag. Wouter ligt nog in zen bed. Heeft een beetje ne grote kater, denk ik. Morgen zijn we weg en gaan we richting Merida en laten we hopelijk de amerikaanse cultuur volledig achter ons.
zoenen
Vanaf nu heb je je vrienden overal bij! Messenger voor Mobile
We hebben gisterenavond in stijl nieuwjaar gevierd met de mexicanen. Eerst was er lekkere bbq in de hostel. We dachten echter dat er een feesje zou zijn de hostel maar dat was niet het geval.
We zijn dan maar de "stad" ingetrokken en gewoon het volk gevolgd naar het plaza. Daar was gigantisch veel volk. Ik denk dat heel de bevolking van isla mujeres daar was. Iedereen was in een goei feeststemming en begon het aftellen:cinco, cuatro, tres, dos, uno Feliz Año Nuevo!!!! Heel de avond heeft er dan een salsa band zitten spelen. Echt super plezant! Nieuwjaar in een korte broek buiten kunnen viere. Geeft een speciaal gevoel. Zitten klappen met dronken mexicanen is echt grappig
Toch moet ik toegeven dat ik effe iedereen thuis miste. Twas toch niet hetzelfde. Het vreemde was wanneer het bij julllie middernacht was, waren wij naar de zonsondergang aan het kijken. Dat gaf een vreemd gevoel. En om 20u bv was het bij jullie al 3u. Jullie waren dan al allemaal poepeloere zat en wij moesten nog beginnen. Geeft een vreemd gevoel.
Vandaag wordt het een rustige dag. Wouter ligt nog in zen bed. Heeft een beetje ne grote kater, denk ik. Morgen zijn we weg en gaan we richting Merida en laten we hopelijk de amerikaanse cultuur volledig achter ons.
zoenen
Vanaf nu heb je je vrienden overal bij! Messenger voor Mobile
Abonneren op:
Posts (Atom)
