Campeche - Palenque

Vanuit Merida zijn we naar Campeche gereisd. Dit ligt in de staat Campeche, onder Yucatan. Het deed deugd om uit de drukte van Merida te kunnen ontsnappen en in dit rustig stadje ons schuldig te maken aan "Chillen". De mensen zijn anders. Ze staren niet naar hanne haar borststreek, bekijken ons eigenlijk helemaal niet met bewonderende ogen. Terwijl ze minder toeristen zien, lijkt het mij dat ze de minder EXTREME-Tourism meemaken. Ze worden volgens mij meer gerespecteerd in hun cultuur en vinden daar rust in.

De huizen en het straatbeeld zijn/is kleurrijk. De stad Campeche bezit eigenlijk alle voorgevels. Dankzij een paar oliebronnen in de zee is dan weer de staat Campeche rijk geworden en als je dit alles beschouwd... zorgt de stad voor een rijkelijk kleuren palet op de voorgevels en verzorgde voorgevels. We hadden er foto's van ...

We hebben een lange wandeling door de stad gedaan, met wat locals gepraat en de Mercado principal aangedaan. Voor de rest onze tijd doorgebracht in de hostel, met een nederlands koppel kaartspelletjes spelen of met fransen op pad.

We hadden moeite om te besluiten of we naar Calakmul zouden gaan. Dit is een rijkelijke ruine-site ten zuid oosten van Campeche. Calakmul staat op de lijst van Uneco, werelderfgoed lijst, en ligt in een natuurreservaat waar zelfs panters gesignaleerd zijn. Vogels kondigen daar tijd, seizoen en roofdieren aan. Allè het heeft verschillende aanlokkende elementen. Enkele mensen gaven de indruk dat het een moeilijk parcours was en andere bronnen gaven ons de prijs voorgeschoteld. Met het idee om eindelijk het avontuur eens in te trekken en eens vast te kunnen zitten in een ver verlaten plaats... maakte we de afweging. Maar de vooruitzichten van avontuur in Guatemala, die minder kostelijk zouden zijn (voor het zelfde of zelfs meer adrenaline gehalte) besloten we smorgens in een flits om te reizen naar Palenque en de ruines daar aan te doen.

De busritten hier zijn best aangenaam, op de kou na. Elke buschauffeur wil blijkbaar niet dat er heethoofden op zijn bus zit, dus zet hij de airco volle bak. En na een uur of twee wordt het best kou, zo zelfs dat aangenaam niet in me opkomt. Liever op een snik warme bus dan, met kippen in mijn haar. (ik zal er nog eens over oordelen als ik dat effectief ook heb meegemaakt, maar...)
De proloog van Palenque, de voorstad, gaf al veel emotie en gevoel weer. De mexicaanse bevolking bouwt zelf zijn huizen met stokken en golfplaten. Ze zijn ook niet bijzonder gesteld op privacy want in elk huis kan je binnen kijken. Toch geeft hun methode van het leven simpel houden een zekere flair af. In de stad zelf is het overal rustig, Behalve het busstation. Wat voor ons dus de eerste indruk was van de stad. Enkele ex-hostel-genoten wilde een taxi nemen en bedachten dat de prijs door 4 minder was dan door 2. Ik had eigenlijk niet echt een idee waar dat we zelf naartoe zouden gaan, dus iemand volgen was even een goeie oplossing. We kwamen aan in een jungle met verschillende bars en cabañas rond de bomen en riviertjes gebouwd. Het gaf rust, na de bus en die haar halte.
De eerste cabaña was volledig uitverkocht, de tweede ook, en de derde had de geur van een toilet. Tja, back to basics zeggen we daarop.
Uiteindelijk viel het nog allemaal goed mee. Voor nog geen 8 euro (hangt af van welke koers ge wilt geloven) een slaapplaats hebben op nog geen 4 kilometer van ruines is best bueño.
De ruines, zoals je hieronder kan zien en ook op mijn nieuw facebook account, zijn mooi. Trouwens ik heb een nieuw facebook account aangemaakt zodat ik eindelijk terug foto´s kan uploaden vanuit mexico. De afstand was anders te ver naar de server. Dus Wouter Guyellermo Vanachter is de nieuwe ik! (For once and forall)