vrijdag 24 april 2009

Montana

Hey bloggers,

Dus we hebben Boulder verlaten. Het was toch een beetje spijtig want het had er zeker nog leuk geweest en maybe I got lucky, EN nu zitten we een beetje vast in de sneeuw. Alle niet echt vast zoals in WTF want ik kan nog ergens op het internet enzo (snap je). Maar een beetje vast in de zin dat de plannen een beetje in het water vallen. Weet je nog die mooie foto van Facebook van Yellowstone dat eigenlijk een foto van een foto is. Awel dat krijgen we dus niet te zien deze reis. Het park gaat officieel pas open binnen een week en dan nog zal het te slecht weer zijn. De paden die door het gebergte gaan zijn nog niet allemaal vrij gemaakt. We hebben al enkele keren slagbomen over de weg gezien in het heen rijden. Alle eigenlijk komen we dat al tegen sinds we Vegas verlaten hebben. Slagbomen met borden naast: " When flashing TURN BACK" en eronder staat: "when violated, jail sentence or fine "> Maar tot nog toe waren alle slagbomen voor ons geopend. We zijn ook nog geen gesloten tegen gekomen maar ik heb ergens het gevoel als ik nu door het raam kijk en onze auto bezie met 5 inch sneeuw erop dat het in de bergen een pakje erger zal zijn. Dus... we gaan wat telefoontjes maken naar de Nat. Parc Visitors centers en checken hoe toegankelijk alles zal zijn. Misschien kunnen we onze wandelschoenen toch nog aantrekken vandaag en zullen we zeker wat sneeuwpret beleven!

Dus dus dus...

Stilletjes aan begint het einde in zicht te komen. Ik ben niet echt aan het aftellen maar ik kan u wel zeggen dat het nog maar 23 dagen is. Wiow. Ooit had ik berekend hoeveel dagen onze hele vakantie duurde. Ik denk dat het iets was van een 210 of 190 dagen... Ik denk 194. Tja daar is 23 niets meer met vergeleken. We waren gisteren in nen diner er nog over bezig ikke en hanne. Dat de US ons echt wel veel meer doet denken aan thuis. In centraal amerika was het anders omdat alles zo anders is. Je praat anders, eet anders, voelt je anders: Zo toeristisch. maar hier denken ze soms dat we van the US zelf zijn... Ons accent begint er dan ook echt op te lijken (zeggen ze)! Maar ik denk ook wel dat het er met te maken heeft dat we weten dat het er zit aan te komen. Dat we ons proberen voor te bereiden voor de cultuurshock of de gevoelens toe laten om uit te zien naar te herreniging van vrienden en familie! En we beginnen al te hopen op de leuke gedachten en situaties die we gaan meemaken. De zalige gevoelens om je bij iemand thuis te voelen of helemaal jezelf te voelen. Ook terug kunnen voelen wat je bij anderen mensen teweeg brengt van gevoelens. Het besef, zeker in ons geval denk ik, om te ervaren wat je eigenlijk betekend.

Alle ik weet dat ik hier nog eens goed ZOT gaan doen, alles er uit halen! Moonen naar de andere weggebruikers, bordjes omhoog houden wanneer ik in bloot bovenlijf zit "Naked Thursday!" en dan een boxershort laten zien. (allemaal stuff that ik van Loki heb geleerd). Nog leuke feestjes in Seattle, San Fran and LA. Goeie wandeltochten en een van de dagen gaan we WILDE BUFFALO's zien!! Can I get a 'JJJJIIIHAAA'! (Als ge dat hier dus roept op tv...) soms voel ik mij wel terug op een culturele reis!

Zoenen en wees gerust, ik wil geen voenken dus...




Je hele online leven op één stek? Ontdek Windows Live!

2 opmerkingen:

Anoniem zei

nog 23 dagen, geniet ervan!

ik kijk er toch wel naar uit om ons hanne nog eens nen dikke knuffel te geven.
bereid je maar voor want wij brave Belgjes zijn er alvast heeeeelemaal klaar voor!

zoen,

annelies

Anoniem zei

Hello trotters,

Is de Mexicaanse griep in Seatlle? Ik hoop van niet voor iedereen. Hebben jullie in dit blijkbaar leuk stadje nog restanten van de "grunge"-periode gevonden? Is de geest van Kurt Cobain er nog of moet je het stellen met de fles van Eddy Vedder van Pearl Jam!!!
Gaan jullie nog naar San Francisco? In ieder geval km leggen jullie wel af.
Hier in België is het 1 mei - lekker lang weekend.

See you soon here,
Daddy Brasschaat