Habana

Hey sloebers,

Dus dus dus, eindelijk eens wat tijd om eens deftig een post te zetten.

Ik wil het eerst eens hebben over het communisme want wie weet komen de kaartjes niet aan en weet niemand hoe het er hier aan toegaat soms. Het communisme hier is zo diep ingesijpeld in de porieen van de officiele instanties dat ze het na al die tijd gaan gebruiken om hun macht te behouden. Het leger bijvoorbeeld bezit en beheert een van de grootste bouwbedrijven in cuba. Deze bouwen op hun beurt met de winst die ze maken hotels die het leger dan weer gaat beheren. zo financieert het toerisme hier eigenlijk het leger en houdt het toerisme de mensen onder de knoet. Een geniaal systeem als je het mij vraagt maar dit is nog maar 1 van de kleine dingetjes die ik te weten ben gekomen over hoeveel onrecht er aan de cubaanse bevolking wordt aangedaan.
Met de spreuk "vivir por la patria o mortir" wil ik een beetje de positie van de bevolking aanduiden. de persoonlijke vrijheid is ver te zoeken. De mensen durven zelfs de naam el Geffe niet noemen (de baas). Je weet nooit wie er meeluisterd en er zijn al mensen voor in het gevang gevlogen. beestige praktijken. Dus mensen krijgen een voorraad-kaart om de basis behoeften te verkrijgen. dat is goed eigenljik zou je denken maar het lijkt toch ook al een beetje op de tijd toen we bezet werden door de duitsers. Je ziet het al van ver, wanneer een straat vol staat met mensen bij een huis dat er niet speciaal uit ziet weet je dat het een zo winkel is waar ze hun kaart kunnen gebruiken. mensen staan er langer is de rij dan dat ze naar de school gaan in hun leven denk ik.
Mensen moeten hier ook al enkele dagen op voorhand beginnen nadenken wat ze gaan maken voor het eten. Gisteren heeft bijvoorbeeld de familie waar ik slaap zelfs niet kunnen eten want de electriciteit is uitgevallen en niet meer opgesprongen. maar anders wanneer ze eten willen maken moeten ze dus een dag of 2 uitrekenen om de ingredienten bij elkaar te zoeken. De dag voor we naar het feest gingen bij Rene thuis in santiago kon de vader geen zout en suiker meer vinden. Hij heeft er 5 uur over gedaan, ik weet niet hoeveel winkels afgelopen en uiteindelijk heeft hij het gevonden omdat er een gerucht door het publiek van een markt ging dat er in een bepaalde winkel nog iets te vinden was.

oke maar das nu even genoeg over het slecht... ik zal een beetje onze reis uitleggen hoe we zijn gegaan.

Ik ben aangekomen in Holguin in het midden van het oosten van het land. Toen ik geland was stond ons moeder met jan, elizabeth en Rene (haar man) me op te wachten. Het was grappig om ze zo te zien waaien en juichen. Ze hadden een auto gehuurd na een week in een All-in hotel. Met de auto gingen we rond trekken maar naar waar...
De eerste nacht zijn we in holguin bij een tante van rene langs geweest en daar een feestelijke maaltijd gekregen. Ze was enorm blij met een Westmalle en ze vond het lekker. Jan ging bijna door het dolle heen toen hij het fleske zag. Hij drinkt normaal elke avond een trippel en een week zonder was duidelijk al een gemis. De tante kwam geregeld uit de keuken om te zien of we wel voldoende aten en spoorde ons nog aan om meer op ons bord te scheppen. Zo vriendelijk en lief.
De dag erna hebben we het centrum aan gedaan en zijn we op een uitkijkpunt nog wat foto's gaan trekken.
daarna was het richting Santiago de Cuba.
Daar bij vrienden van de familie aangekomen om daar te slapen hebben we ons gerief uitgepakt. Daarna was het direct naar de familie van rene want daar hadden ze nog eens een feestmaaltijd klaar gemaakt. man man man. Het was zo lekker, zijn lamsstoofpotje kon niet tippen aan belgisch stoofvlees. ik heb als het mogelijk was nog meer gegeten als de eerst avond.
Het klikte direct. ookal verstonden mijn ouders (voor de gemakkelijkheid mijn ouders = jan en mama) hun niet en moest rene en elizabeth alles vertalen heel de tijd. De sfeer zat goed en er werd goed gelachen. Toch boeiend om zo een internationale samenkomst van ouders van een getrouwd koppel te zien. ik was vereerd om er bij te mogen zijn.

Vanuit santiago hebben we wat uitstapjes gedaan langs de kust. 3 dagen na ons aankomst zijn we nog verder oostwaarts getrokken om naar baracoa omstreken te reizen. Onze tocht met 5 was de moeite. ze hebben een grote lus gemaakt.

Ik heb enkele goeie gesprekken gehad met mijn mama. We verstaan elkaar terug een beetje beter. Dat is het belangrijkste he. en Ik ben ook enorm blij dat ik Rene en Elizabeth beter heb kunnen leren kennen.

Nu zit ik in Havana. Het is wel niet zo gemakkelijk om alleen te reizen. Alle om te reizen wel maar altijd alleen rond te lopen. dat begint toch nu al na 3 dagen te wegen. We maken er het beste van en eum ook wel eens van genieten om mijn plan te moeten trekken. alle mijn tijd zit er weeral op.

Toedels en ik laat nog wel iets van mij horen. KUS KUS KUS en bedankt voor de reacties