Cuba 1.0.1

Ammai mensen,
wat een land is het hier. De eerste dagen zijn echt al een shock geweest! we kwamen aan en moest al direct mijn spaans boven halen bij de douane. ja ik heb er het beste van gemaakt en mocht toch door :-) alle geluk kwamen mijn ouders, Elisabeth en Rene mij daar ophalen dus kon ik terug mij op mijn gemak voelen. Voor juist een half uur. door de straten van Holguin aan het rijden en mijn beeld dat ik had opgehangen van cuba was al niets meer waard. De mensen rijden hier rond met zelf gemaakte fietsen. fietsen met een zijspan, fietsen zonder banden, fietsen ... man ge kunt het u niet geloven. Er rijden natuurlijk ook de bangelijkste auto's rond. WEO0-AF

We zijn direct naar de tante van rene gereden en werden zo warm onthaalt. Het eerste wat ze zei was dat het ons huis was, we moesten eens durven om ons niet thuis te voelen. Ze pakten mij al direct vast en ik voelde mij verlegen.
Dan zijn we wat gaan rondwandelen in de wijk. een bewonerswijk waar een echte markt was. IK kon mijn ogen niet geloven. SSSHiiit man. er stonden dus echt mensen met misschien 10 zakjes kruiden, een andere met 1 zak aardappelen en nog een andere met 7 worsten. Dan nog wat nootjes en dat was het. Dan zie je dus echt hoe ver het gekomen is. De markt is in baksteen en het zijn dus voorgebouwde kraampjes waar er van de 30 over de grote van een plein misschien 7 bezet zijn.
iets verder staan ze dan met de laadklep van een camion open en verkopen ze vis> terug in het huis van de tante zegt Lizz tegen rene dat ze vis aan het verkopen waren en ze kijken zo precies of we liegen. "dat kan niet"
het eten was zo lekker, zo lekker. en af en toe kwam de tante uit de keuken om te zeggen dat we meer moesten eten, alle nog meer manneke, flink eten en ik heb dat dan ook gedaan tot ik echt echt echt maar dan ook echt niet meer kon. Zo lekkere kip en rijst en advocato's en amaai alles zo lekker. ons mama zei nog dat de smaak van de kip haar terug bracht naar haar kindertijd. toen de kippen nog een hormonen gevoederd kregen en zo puur waren. Het was zonder overdrijven zo lekker.

De tante had voor ons een slaapplaats geregeld in holguin en we zijn er dan naartoe gereden. de nonkel reed mee (dus dat wilde zeggen dat hij ook helemaal terug moest wandelen, maar dat is allemaal niet erg hier) leuke mensen een friends in het engels. Nog even naar het centrum om water te zoeken. Hier is het dus echt zo dat de mensen zomaar een winkel een paar keer binnen stappen per week om te zien wat ze in huis hebben. dus wij moesten ook aan 6 winkels gaan vragen of ze nog water hadden. een paar ruige mensen en 1zatlap tegen gekomen. ebn ik kon mijn bed in kruipen met de eerste en de diepe indrukken van die dag.

dag 2 zijn we naar Santiago de Cuba gereden. Eerst wat geld gaan afhalen en rond gewandeld. grappig om de winkels zo leeg te zien. alle grappig...?
Santiago de cuba is de geboortestad van rene en dus waar zijn familie woont. Zo'n lieve mensen en bangelijke mensen. De vader was speciaal een lam gaan kopen om aan ons te geven, klaar gemaakt natuurlijk. Zo lekkere vlees heb ik nog nooit gegeten. een soort stoofpotje, man man man. Ik heb de vader laten beloven dat hij mij zijn geheim recept ging geven. Maar alleen zei hij als ik het dier slacht. omdat een levend dier hier goedkoper is dan een geslacht kopen ze ze levend en dat is dan de deal dat we gemaakt hebben. Pfff wat een leven.
\
ik ga afronden en kom later de rest vertellen.

groetjes aan iedereen

ps; ben benieuwd of mijn foto's gaan lukken want ben weer analoog aan het trekken. (thanks Kjell)