Ik heb dus een tijd in Vedado gezeten, daar best wel leuke mensen leren kennen en nogal snel het publiek gevonden waar ik mee kon discussieren over het communisme. ge kent mij he... ër was ook een griet die na een goed gesprek al mee wou naar mijn kamer maar je, zo ben ik dan oook weer niet want dat is geen gelijke en ik moet altijd weten dat iemand met mij naar bed zou willen gaan voor mij en niet... dus heb ik die moeten afwijzen en de dag daarna deed mijn hoofd behoorlijk pijn. Zie de rum is hier zo goedkoop dat ik het niet kan geloven en maar blijf drinken. Man man, dit is een gevaarlijk land voor mij. Dan heb ik zaterdag maar wat het oude centrum gedaan, souveniers gekocht en snel terug naar huis. Nadat ik het lekkerste ijs heb gegeten in heel Havana heb ik 5 uur nog op mijn bed wat tv gezien en in het Bourne boek gelezen. Het is bijna uit. Wanneer ik zo alleen reis lees ik verdomd veel. Tje ik moet toch iets van conversaties in mijn hoofd hebben. De andere conversaties zijn ook wel leuk maar tja, spaans is nog altijd niet even gemakkelijk als engels. Ik ben dus verhuisd van Vedado naar Havana Vieja (oud havana). Daarvoor heb ik moeten vechten tegen de puppy oogjes van de huisbaas. Hij zei van ja maar blijf nog een paar dagen want wij hebben echt het geld nodig en zo... kan ik begrijpen. maar ik vroeg dan welk werk hij deed. Ja mijn vrouw werkt zei hij maar ik: nee het verhuren van die kamer is mijn werk. Terwijl de vrouw daar kuist, het bed opdekt en meestal het eten maakt. Tja, ikke daar snel weg en dan begon hij nog lastig te doen over de prijs. Ge kent mij he, altijd afbieden. ALTIJD. maar op dat moment had ik geen zin niet meer. het zijn hier heel lieve mensen he maar hun hart wordt echt een steen als het op geld aankomt. Da van mij is niet meer getraint.
Nu woon ik bij een oud vrouwtje vlak in het centrum. Ik moet misschien 5 pesos convertibles meer betalen maar het ontbijt gaat beter zijn. Ik voel het. Plus het voordeel dat het in het centrum was. Ik kon nogal gemakkelijk van Vedado naar hier reizen met de bus voor nog geen 40 pesos centavos (is ongeveer 3 euro cent) maar al dat extra wandelen deed pijn aan mijn voeten.
zondag 17 oktober 2010
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten