Guatemala, De highlands in het westen: een wonderlijk land

Dus even een opsomming van de stand van zaken;
We zijn op de 19de Guatemala binnen geslopen. We hebben ons laten afzetten door de eerste Chickenbus! Die gast wou waar niet onder zijn prijs en de rest liet me een beetje alleen discussieren dus is de prijs op 20 quetsal blijven staan. Daarna was het lange, 3 uur durende, rit naar Huehuetenango. Ze noemen het hier eigenlijk gewoon jeuwjeuw. Naar niemand verstaat mij als ik het zo probeer te zeggen. Daar hebben we dan met een engels koppel dat we aan de grens hadden leren kennen, en een beetje ons achtervolgde omdat ze schrik hadden, zitten kaarten. Hartenjagen is eigenlijk best een leuk spelleke om te spelen met mensen, in plaats van op de pc.
 
Die dag derna. We hadden met zen alle goed ontbeten en zitten kijken naar de speech van Obama. De engels hadden nog gene nieuwe strategie dus gingen we met zen alle naar Todo Santos. Een zalig bergstadje waar het best wel koud was. Eens geen toeristen voor de verandering. Vrij laat aangekomen, samen nen comido gaan eten en wij met twee den berg al een stukje gaan beklimmen.
De dag erna hebben we een tocht gedaan naar San Martin. Een dikke vier uur wandelen langs de boerendorpjes. Echt schitterende uitzichten en veel lieve mensen. Sommige kindjes komen van achter de visuele baricades gelopen en roepen foto foto. Dan moet ge betalen waarschijnlijk... Wij hielden het bij een vriendelijk, Ola of buenos tardes.
 
Het dorpje San Martin was een beetje verlaten. Weinig te beleven, maar de gast die ons vergezeld had de laatste 30 minuten vertelde dat er een winkeltje was dat bier verkocht. Ik had namelijk de dag ervoor in Todos Santos te vergeefs verschilllende winkels afgedaan op zoek naar bier. No, no es possibles a comprar servezas en Todos Santos. Tja man. (voor de mensen die spaans kunnen, sorry voor mijn schrijffouten en ... allle gewoon alles wat er fout aan is. Dat is op het moment mijn niveau van spaans eenmaal.) Maar dus ik met een blij gevoel en een six-pack in mijnen backpack tegen de kerk gaan zitten. Hanne heeft spijtig genoeg slechtere gedachten, want ze worden beheerd door buikklachten. Nu heeft ze dikke pille! en ten laatste overmorgen zou het opgelost moeten zijn. We hopen allemaal voor u hanne, hoor ik verschillende mensen al zeggen.
De weg terug was hextischer. er was al een meningsverschil over hoe de bussen zouden rijden en dan kwamen die maar niet...
We kwamen een kindje tegen in een rolstoel. Hij was aan het proberen om boven te geraken. Probeer u een bergpad in te beelden, met stenen en putten, dat even breed is als een straat in belgie. Die jongen geraakte maar niet boven. Ik heb hem geholpen, maar zijn vriendjes bleken dan boven op een hele stijle bergop te wonen, niet ver, maar stijl. Auwts. Hij riep dan dat zun naar beneden moesten komen... Daar zat een oude man in het gras en hij verzekerde ons dat er een bus kwam, die naar todos santos ging. Hij wachtte er zelf op. De opluchting was niet veel later, maar het jongetje had al lang mijn gedachten overgenomen. Ik maakte mij geen zorgen om thuis te geraken, ik kan immers wandelen.
Die ochtend vroeg opgestaan om naar de markt te gaan. We zijn uiteindelijk niet naar het dorp gegaan waar we naartoe wilde, maar hebben een ander dorp aangedaan.
 
Nu zitten we terug in Jeuwjeuw en morgen zullen we dan nog maar een markt doen, omdat hanne het zo lief vroeg :-D
Daarna gaan we naar Lago Tatitlan om een week spaans te leren. We zouden dan bij een gezin verblijven en overdag 6 uur spaanse les krijgen, one on one. Wiow dat gaat intens zijn.
 
Nog een kleine opmerking over de mensen
Amaai het is hier mooi. Al de mensen kijken naar jou alsof ze je helemaal in hun willen opnemen zodat ze het nooit meer gaan vergeten. We zijn eer gisteren gaan wandelen in de bergen langs de boerenhuisjes. De mensen stopte allemaal met werken en keken naar ons vanaf ze ons in de gaten hadden tot we achter de bocht waren. Af en toe keek ik achter me of ze nog altijd aan het kijken waren, dan hoorde ik gesnater en gelach. Het zijn allemaal zo´n hard verwarmende mensen. Vandaag nog een oud mannetje op het straat tegen gekomen. Terwijl verschillende verkopers ons als gringo´s behandelden en iets in het engels wilde verkopen; behandelde deze meneer ons met respect en rijkte hij zijn zachte hand. Hij vroeg met een, te kleine mond voor zijn tong, ¨¿donde eres?¨. Van waar ben je en waar ga je heen. Ik kon hem (en het dorpje) achter me laten met een gedacht dat niet alle guatemalezen in dat dorpje een dronkaard of een verkoper was die al zijn engelse woorden op de toerist gooide!

Mensen, Hou jullie allemaal goed en laat zelfs ook iets weten hoe het met jullie gaat he...
Ik mis jullie al niet meer, maar interesse is er toch nog altijd! Check the pictures on facebook, Wouter Guyellermo Vanachter, als ik me niet vergis

---

Vanaf nu heb je je vrienden overal bij! Messenger voor Mobile