Tikal (een beetje over vervoer en een beetje over straathonden)

Hey schattekes,

Ik heb juist iets minder nieuws gekregen, in verband met geld weeral en zo... Ze hebben te veel geld afgenomen van mijn visa bij het kopen van het vliegticket, maar ik zal de fuckers wel krijgen... of ten minste mijn geld terug :-)

Maar alle dat mag de mooie herrinering van deze leuke dag niet verpesten...
We zijn naar Tikal geweest! Volgens de Guatemalezen is het DE hoofdstad van de Mayawereld. Volgens mij, en volgens de geschiedenis blijkbaar (vraag maar aan hanne), is het wel een grote stad geweest maar nooit de hoofdstad. Want, ik heb goed opgelet tijdens hanne haar lezingen, de mayas waren eerder een verzameling van verschillende groeperingen, die soms niet snel genoeg de andere de loef af konden steken. Maar alle, toffe mannen dus.
Tikal op zich is enorm verpreidt, wat neer komt op lange wandelingen tussen de verschillende tempels. Wel een mooi zicht altijd, door het oerwoud wandelen. Soms heb je ook iets om naar te zien, een aapje in de bomen, hanne die zich hard concentreerd om de trappen af te gaan, of gewoon mooie vogels die de raarste geluiden maken.

De tempels op zich, ja hoe moet ik het zeggen.... Na ongeveer meer dan 30 tempels of consoorten gezien te hebben op enkele maanden tijd, beginnen ze eerlijk gezegd hard op elkaar te lijken. Dat is het zelfde dat ik van de week tegen hanne zij dat ik niet meer wist welk buske we naar waar genomen hebben, maar dat ik me wel iets speciaals kan herrineren dat we ooit in zo een buske gezeten hebben met 24 personen. Dat terzijde. Nee de uitzichten die we vandaag voor onze oogleden hebben gekregen waren inderdaad adembenemend.  de klim naar boven had misschien ook iets te maken met onze gebrek aan adem. Het was geniet, zo ver als je kon kijken was er oerwoud, een paar oeroude tempels die er boven uit komen. Ik voelde me even speciaal dat ik dat allemaal mocht meemaken.
Telkens ik tempels zie moet ik er op klimmen. Conditie is belangrijkk, en ik denk dan altijd, als die klein mannekes dat elke dag 7 keer konden doen, waarschijnlijk soms op een lege maag, DAN KAN IK DAT OOK (met een volle weliswaar). Het was de moeite alles bij een. Altijd maar op de loer voor de PANTERS die er leven. Alle geluk hebben ze een heel goed reukvermogen, rieken ze stinkende toeristen van heel veraf en bovenal een groot geluk dat ze de toeristen niet lusten. Er worden bijna nooit panters gezien rond tikal. Tegen de middag klimmen ze hoog in de bomen voor een briesje en hun middagdutje.

Mooi mooi


Ik was overlaatst in een busje aan het rijden over het mooie landschap van Guatemala en wou iets schrijven naar jullie, omdat het al zo lang geleden was... dus heb ik het in mijn dagboek geschreven en zal ik het nu proberen op nieuw te ontcijferen en hier neer te schrijven.

Entry Blog 9/2 - Vervoer
 ik wil het met jullie eens hebben over het vervoer dat we hier al genomen hebben. In het begin zaten we in een ruim vliegtuig: elks zijn eigen tv en voldoende plaats. Over de bagage moesten we ons ook geen zorgen maken. De eerste bus die we namen was nogal zot. Ze reed langs bruggen en door tunnels alsof het de exacte afmetingen had. De bestuurder wist elke laatste cm van de weg te benutten. De metros in NY zijn de max. Stipt ofwel voldoende in regelmaat. Altijd een plezier, behalve de gure blikken, aangezien we meestal de enigste blanken waren die bleven zitten tot Harlem.
De eerste bus was een Megabus naar boston. Internet op de bus en redelijk voldoende plaats., In boston hadden ze pas zotte trams., Ze leken op hele oude trams. Breed en robust, zonder dat pre-industrieel bijzonder gevoel te krijgen.
Een megabus naar Washinton, was hetzelfde.
Dan de eerste en laaste, te lange, busrit met GREYHOUND. Breek hanne haar mond hier niet over open... maar het was een vermoeiende rit. Ze duurde 17 uur, stopte meermaals in het midden van de nacht, en we moesten om 4 uur er allemaal uit.
Het was een extra motivatie om een auto te huren. De andere motieven waren dat er niet veel busmaatschappijen het zuid-oosten dekken en je veel kleine mooie dingen zou missen.
Van Nshvil beschikte we over een compact car. Wat in de USA meerkomt op een ruime 5 deurs Toyota, Cruizing...

In Mexico was het direct een pakje warmer. Dus als logisch gevolg: Bussen met airco, en niet zomaar een aircosysteem. Elke buschaufeur maakte er een persoonlijke eer van om toch maar de koudste bus te hbben. We pakte al snel een trui of twee mee om in de bus aan te doen.
Af en toe werden we al bloodgesteld aan de colectivos of kleinere busjes. Vrij opgepropt bij elkaar, en vanaf toen was duidelijk hoe groot ik was, of hoe klein alles was ingesteld op de "normale mensen" hier. Mijn knieen hebben sinds we de grens van guatemala zijn over gegaan geen vrijheid meer geproefd. Ze zitten altijd tegen de bank voor me. Als we dan in een chickenbus rijden die bevolkt is, heb ik echt pech. In een chickenbus bestaat de bank voor me uit een ijzeren achterkant van het idylisch klinkende Blue bird. Je gaat dit nogal snel sarcastisch oppakken wanneer uw knieen gevoelloos worden.

We zitten vaak met meer dan 16 man in een toyota busje die maar 3 banken heeft. De 17de, 18de en 19de man moeten dan rechtstaan en de 20ste op het dak. Bussines as usual.
Tuteren is hier coment dire bonjours. Ze zijn dan ook al zoveel gebruikt dat het tuutplatform gevoelig genoeg is geworden. Trillingen van u hand resulteren in een trommelgeroffel van getuut...



Dan wou ik ook nog iets kwijt over straathonden. Ik weet dat het een lang bloglog wordt zo, maar neem hier dan even een pauze of zo. en voor gevoelige lezers... (of die aan het eten zijn of nog moeten gaan eten) Stop gewoon

Straathonden
In den beginnen was het enigste dat me opvoel de manier van samenleven tussen mens en hond. Honden bestonden naast de mensen, het werd hen gegund om te overleven blijkbaar. Wat ze op het straat kunnen vinden is van hen en ´snachts worden de honden toegelaten het idee te hebben dat ze de traten bezitten. De man zet af en toe het idee wel eens recht... als hij in een dronken bui is.
De grote angst dat een hond toont wanneer er een te brusk gebaar in zijn richting komt, is hiervan het bewijs. Ook de littekens of verwondingen hebben vaak iets weg van "made by man". met opzet of niet laat ik in het midden. Honden trompelen of hinken voorbij op 3 of 4 poten en af en toe krijg je en betere blik waarom het voortbewegen zo oñslachtig gebeurt. Ofwel is de poot gebrokenm en in dat geval kan de hond nog herstellen of er goed vanaf komen, ofwel is er een verwondingaan de oot dat je denk: " hoe moet het zijn om dageljiks rond te dwarrelen met pijn die uw beenderen doet verkruimelen. Maar dat is nog niet je grootste zorg, de honger doet nog meer pijn.
Honden lopen rond met open wonden die aan het schillen zijn. Of moeten af en toe leunen op een poot waarvan het vlees van het been hangt.
Vandaag heb ik het vettigste gezien: een hond met een gapende wonde op zijn hoofd. Ik ging dichterbij kijken. De hond ging gewoon liggen alsof het tijd was voor zijn middagdutje in de zon. Ik kwam dichter en ik kon zijn schedel zien. De wond zelf was ondertussen aan het genezen, ze bloede niet meer, maar was nooit van plan om terug toe te groeien. De hond bedacht waarschijnlijk waarom ik zo bleef kijken en trok zijn wenkbrauwen op. Wanneer hij dit deed kon ik het vel op zijn hoofd zien glijden over zijn schedel. Ik zag de scheidingslijn van zijn 2 schedelhersenhelften.
Alsof dit een plotse pijnscheut gaf aan de hond begon hij heftig te blaffen in mijn richting en viel hij aan. Ik struikelde bijna achteruit...

Alles is in orde, behalve mijn psychische toestand... :-) mopke he, maar het is wel een vies verhaal he

Alle ik ga eens zien hoe veel beeldscherm dit verhaal op de blog gaat innemen en geniet nog van de mooie fotos op facebook he mensen.
STUUR OOK NOG EENS ALLEMAAL EEN LEUKE MAIL HOE HET MET JULLIE GAAT, ik haat enkel richtingsverkeer.

Zoenen allemaal

We hebben trouwens besloten om binnen de week al op de bay Island te zitten en aan onze duiklessen te beginnen. Spannend, hopelijk verdrink ik niet... Dat wil dus zeggen, terug naar het warme strand, palmbomen en mooie zee. Een weekje terug op dezelfde plaats zitten... wil dat ookzeggen. MMMM

---

Alle fun stuff van Messenger nu verzameld op één coole site! Windows Live Messenger