Nebaj

Ja ik weet eigenlijk niet goed hoe het dorpje heet. Ik weet dat het met een N begint en met een J eindigt. EEEEEN dat het samen met twee andere dorpjes het centrum was waar de burgeroorlog begonnen is in de jaren 80. Het zou normaal een heel typisch dorpje moeten zijn met traditionele klederdracht. Niet zo typisch eigenlijk.

We hebben wel een hele mooie wandeling gemaakt vandaag, naar een wel zo typisch dorpje. Heel mooi! We moesten van hieruit een heuse berg over, en tijdens de afdaling begon ik het gevoel te krijgen dat ik muziek hoorde... Ken je dat zo, niet goed weten of je wel goed waarneemt. Na nog een hondenschedel gevonden te hebben (waar ik twee tanden heb uit getrokken, ging gemakkelijker dan ik dacht) bevonden we ons in het dorpje. Na de varkens, schapen en kippen voorbij gewandeld te hebben, konden we de eerste bewoners op hun terras zien. Ze keken vrij normaal, en vanaf dat een meisje aan mij geld vroeg, viel mijn frank, hier komen best wel wat toeristen. We zochten het centrum van het dorpje, gemakkelijk wanneer er een muziekbron als kompas dient. Daar de zotste zatte mannen gezien ooit.

Ja dat moest ik nog zeggen, de mensen worden hier niet gewoon zat. Ooh nee ooh nee. Ze moeten zoveel gedronken hebben dat een toilet deur openen een opgave wordt dat al snel echt 2 minuten duurt. Eerst aan de verkeerde kant van de deur proberen trekken, waar de scharnieren zitten. Na het evenwicht terug herwonnen te hebben, eens langs boven proberen. EN dan ooh kijk eens aan, een klink! de deur sluiten na dat je binnnen bent is dan ook weer te veel moeite. Stel u voor als je dan niet meer de uitgang vindt. EN DAN natuurlijk om dit mooi zat ritueel te eindigen, letterlijk u broek vol pissen. Iedereen denkt waarschijnlijk, zoals hanne haar reactie, Eikeba Vies. Maar het mooie aan deze gebeurtenis is dat de man proper zijn handen wast, dan beseft dat zijn broek vol hangt, maar dus rustig terug op zijn stoel gaat zitten en er eens over veegt, alsof er gewoon een vlieg op zou zitten. Tja het is echt tristig. Dat was in Chichi trouwens. En na onze comido en nog een pintje gedronken te hebben, wandelden we naar huis met een stuk of 5 of 6 mannen die dachten dat dat stukje voetpad wel heel sterk op hun bed geleek. Waarom dan ook niet eens uitproberen.

Maar dus het mooie dorpje. Ons rustig gezet bij de oudere bevolking die allemaal heel vriendelijk ons begroette. En genieten van het spectakel. Zatte mannen die elkaar proberen recht te houden, de laatste nieuwe danspasjes uitproberen of gewoon op de grond vallen voor de gemakkelijkheid. (Dat laatste is maar om het mooi te vertellen) Wat ik persoonlijk het ergste vond was dat het eigenlijk een gezinsactiviteit was blijkbaar. De kinderen waren dus aanwezig en de vrouwen keken af en toe eens binnen bij de mannen hoe het met hun man gesteld was... Er zat een klein kindje tegen de electriciteitspaal met een zelfgemaakte vlieger in zijn handen; ik kan me niet inhouden in te beelden dat zijn vader 1 van die mannen was en zijn moeder had gezegd, volg hem overal zodat we hem vanacht terug vinden. Hij zat er zo zielig met zijn knietjes in de lucht. tja. De muziek was best wel goed en de zanger had een mooie stem- iets te hoog voor een man, maar het paste goed bij de muziek.

Morgen of overmorgen, als het niet lukt, zouden we in Antigua moeten aankomen. De mooiste stad van Guatemala. Staat op de lijst van bescherm "wereldgoed" of hoe je dat ook wilt noemen. Ik weet dat unesco er iets met te maken heeft. Ge kunt nu allemaal lachen he, maar ik ga het toch gezien hebben. NEA

Ik hoor dat het weeral een wit belgie is! Awel geniet er nog maar eens van zou ik zeggen.
Aah en trouwens, ons gezin in san pedro maakte toch rugzakken he, Ze krijgen 1 euro per afgewerkte rugzak. Per maand kunnen ze zo er ongeveer 50 maken. echt hard werken moeten de belgen nog leren! (Klagen kunnen ze al goed.) Want dat is dan ook het zotste he. Maria en Pedro zitten savonds met ons aan tafel, na dat de kinderen hun bord half hebben opgegeten, en vullen zich met de restjes. Blijven lachen en hebben nog genoeg energie om hun kinderen met alle gemak en liefde op te voeden, ons te entertainen, rugzakken maken tot 23 snachts (wanneer wij terug kwamen van de bar) en bwa ja, wat denkt ge er van om terug om 5 uur op te staan om te gaan werken.
Tja ik kan er alleenmaar veel bewondering voor hebben, en hopen dat ik ooit zoveel liefde kan hebben en delen! (en krijgen)


Lieve zoenen allemaal, Ik wil jullie allemaal veel liefde schenken! wacht maar tot ik thuis ben, ge zult dan wel beseffen wat ik bedoel! 

---

Vanaf nu heb je je vrienden overal bij! Messenger voor Mobile